Ik snap wel waar veel van die bands mee bezig zijn hoor. Het is een fascinatie voor het kwade. Een soort zoektocht naar wat dat soort mensen beweegt, en laten we wel wezen, iets wat in elk mens zit. Ik denk dat veel ongemak juist daaruit voortkomt. Dat je jezelf herkent, ook al wil je het eigenlijk niet zien. Je kan ook zien dat het werkt, want veel van die bands hebben een behoorlijke aanhang en doen het best goed. Opperpowernoise aanvoerder Boyd Rice is toch wel een cultheld bijvoorbeeld.
Sowieso als je je als band bezig houdt met de donkere kant van de mensch als thematiek, dat je eigenlijk niet om de nazi's heen kan. Die hebben daarin toch wel de trend gezet, dus wat dat betreft snap ik wel waar ze mee bezig zijn. Compilaties als "Fur Ilse Koch?". Weet je, een vrouw die lampenkappen heeft gemaakt uit de huiden van haar slachtoffers, dat vind ik uitermate fascinerend. Daar wil ik meer over weten. Ik snap dan ook best dat er artiesten zijn die daar liedjes over maken en verzamelalbums over samenstellen. De "dark side" is uiterst fascinerend. Als mensen daarvoor weg willen lopen moeten ze dat zelf weten. Maar ik ga daar wel even naar luisteren. Ik moet ook zeggen dat als ik zo'n verzamelaar tegen kom ik dat waarschijnlijk gewoon koop. Het enige criterium wat bij mij geldt is of de band goed is. Ik ben ook fel anti-religie en anti-christelijk, maar ik ga ook niet kijken of god in het danklijstje wordt bedankt voordat ik een CD koop.
