Ok, nieuwe poging:
Ieder akoestisch instrument heeft zijn/ haar fysieke kenmerken, ook bij het bespelen ervan. Als je zo'n instrument live wil nabootsen, zul je rekening moeten houden met de fysieke kenmerken van zo'n instrument. Een goed voorbeeld is een gitaar:
Een standaard gitaar heeft 6 snaren, die in standaard tuning van laag naar hoog als volgt gestemd zijn: E, A, D, G, B, E. Toonhoogte varieer je door frets op de gitaar in te drukken, waarbij elke fret richting klankkast vanaf het uiteinde van de hals 1 halve toon hoger zal klinken. Akoorden worden gespeeld door bijvoorbeeld bij enkele snaren een paar frets in te drukken zodat een harmoninsche drieklank ontstaat. Simpel voorbeeld: Een E mineur akkoord krijg je door op de A en D snaar de tweede fret in te drukken. De voicing die hier ontstaat is E, B, E, G, B, E. Speel je dit akkoord op een toetsenbord, dan zal deze voicing een overtuigender gitaargeluid opleveren dan een standaar orgel-drieklank, zoals E, G, B. Door te leren hoe gitaarakkoorden opgebouwd zijn, kun je dus realistischer gitaarpartijen spelen.
Verder sla je op een gitaar niet alle snaren precies op hetzelfde moment aan, maar in een aaibeweging (strumm), waardoor er iets vertraging tussen de tonen onderling ontstaat. Dus als je op je toetsenbord een gitaargeluid live speelt, kun je deze vertraging proberen in je spel te incorporeren.
Nog steeds zal de gitaar niet überrealistisch klinken, maar wel al veel beter dan als je een orgeldrieklank eruit ramt met toevallig een gitaargeluid.
Stel, ik wil sax spelen op mijn synth. Met welk soort fysieke mogelijkheden/beperking van een saxofoon zou ik dan rekening kunnen houden in mijn spel?
Ik hoop dat ik mezelf wat duidelijker heb verwoord nu.
