Het is een kwestie van vormgeving, maar wel een speciale. Het verwijst naar een periode in de geschiedenis, waarin de synthesizer heel goed zou passen: de 'fin du ciècle', de jaren 1880-1900. Jules Verne (illustraties van Doré), stoomtreinen, theosofie of andere het 'al' omvattende geloof en Mata Hari. Het geloof dat de techniek de mens naar een hogere trede van ontwikkeling zou brengen. Een behoorlijk cultuur optimisme vierde toen hoogtij. Zelfs toen in 1914 er een gewapend conflict tussen Frankrijk en Duitsland ontstond had men het idee dat die oorlog alles uiteindelijk goed zou maken.
Ten minste, dat beeld hebben we er nu van en dat koesteren we behoorlijk. En dat doen vooral de welgestelden onder ons. Die gaan leentje-buur spelen met een eeuw verschil...
Ooit een tragisch geval meegemaakt, waarbij ik geen namen noem, maar het echtpaar had heel veel geld verdiend met het verkopen van rechten aangaande de commerciële televisie in Nederland. Die kwamen oorspronkelijk uit Den Haag en wilden daar een pied-a-terre, dus kochten ze twee naast elkaar gelegen panden in de Haagse Jugendstil (bekend met Den Haag: zoals in het Statenkwartier, maar het was ergens anders) en verbouwden het terug naar de stijl van toen het gebouwd werd. Badgeizers van koper, tenminste, aan de buitenkant. Binnen een HR ketel, natuurlijk. Marmeren vloeren met ingebouwde verwarming. Maar vooral die lichtknoppen en de stopcontacten, prachtig, maar wel geaard

Wat was er tragisch aan? Drie dagen naar de house warming party hoorde zij dat het gezwel in haar borst niet te genezen was... Zover was de wetenschap helaas nog niet.
Rijkdom en cultuur, gaat dat dan altijd op zo'n rare wijze? Kijk eens naar Kasteel Haarzuylen oftewel 'De Haar', waar de van Zuylen familie de Architect Petrus Cuyper de opdracht geeft een sprookjeskasteel te bouwen, dat vervolgens ingericht wordt met originele ouwe spullen uit het verleden, maar kijk ook naar de Hoge Veluwe, waar het Kroller-Muller echtpaar Berlage een jachtslot en een museum (alleen het ontwerp) laat doen verrijzen, waarin vooral toekomst gerichte zaken worden verzameld (Hélène maakt zo’n beetje van Gogh en Mondriaan beroemd)… Raar, maar wel leuk. Dat Hélène Muller het antwoord ook niet wist, dat stelt me dan altijd weer gerust
Iemand, die heden ten dage zijn ‘rijkdom’ op deze manier gebruikt, is good old Joop van den Ende. Daar heb ik een groot respect voor. Ik ben beslist geen musical fan, maar wel een fan van hen
Daar denk ik aan als ik zo’n synthesizer zie…
Wout