Overmand door de vele mogelijkheden

Sinds ik Reaktor en de predator heb aangeschaft ben ik alleen maar aan het pielen en komt er geen nummer meer uit mijn pc. Door de 1000duizenden mogelijkheden begin ik steeds ergens aan, maar ben ik al snel bezig weer allerlei nieuwe dingen uit te proberen. Vooral Reaktor is fantastisch, maar ook zeer uitgebreid.

Ik baal daar toch wel een beetje van, want het maken van nummers is wel een doel opzicht. Ik moet me dus gaan bedwingen en gewoon iets gaan maken met een soort opdracht die ik mezelf geef. Ik gebruik die en die dingen en meer niet.

Hebben jullie dat nooit? Dat je door de vele ideeen en mogelijkheden eigenlijk netto gezien niets meer maakt (compleet) en hoe lossen jullie dat dan op. Of be ik gewoon de enige die dat hebt.

Paul

dat heet adhd
datje overal aan begint ...en uiteindelijk 10...wat 100 projecten hebt
en niks meer afmaakt
hihi
dat doeik al jaren

conctreren en focussen op maar twee dingen ofso

doel stellingen stellen
:kroon:cya mede ...ad ,r
 
Ach, de truc is pretentieloos proberen te blijven, doe je ding, have fun. Mocht dit leiden tot een dagenlange sessie met als eindproduct een meesterwerk, of een in 1 uur in elkaar geknutselde hit: heel goed. Zo niet: ook prima. Heb plezier in wat je doet.

Ik vermoed dat velen teveel gefocust zijn op het produceren van muziek in een stijl / als een ander / om 'uit te brengen' / om je een serieuze muzikant te voelen / etc. etc.

Muziek maken is geweldig. Wereldberoemd worden en alom geliefd door de andere sexe vanwege je [bijvoegelijk naamwoord] [genre benaming] en on-top-of-your shit zijn volgt wellicht, of niet. Ontspan!

(en ja een doel voor ogen hebben helpt)

Pff, wat hebben we alweer veel tijd verspeeld die we aan gewoon muziek maken hadden kunnen besteden.
 
Ach, de truc is pretentieloos proberen te blijven, doe je ding, have fun...

Heb plezier in wat je doet.

Muziek maken is geweldig.

Ontspan!

(en ja een doel voor ogen hebben helpt)

Beste opmerking tot nu toe, IMO. Een doel stellen is idd. belangrijk, en zoals Wout suggereert: opschrijven kan zeer behulpzaam zijn. Ik houd lijstjes bij van dingen die nog aan een track moeten gebeuren, in een boekje dat ik in principe altijd bij me heb. Zo kan ik ideetjes die me te binnen schieten, meteen kwijt. Dat schept rust in mijn hoofd.

En dan een tip van een professionele producer: maak een track altijd zoveel mogelijk af, ook als je niet dat ultieme "yes!" gevoel hebt. Als je het dan na een paar dagen nog eens rustig terugluistert, dan weet je hoever je staat, en dus ook welke features en /of mogelijkheden van je apparatuur je nog verder zou kunnen ontwikkelen, enzovoorts. Wees niet bang je eigen (muzikale) vorderingen tegen het licht te houden.
 
En dan een tip van een professionele producer: maak een track altijd zoveel mogelijk af, ook als je niet dat ultieme "yes!" gevoel hebt. Als je het dan na een paar dagen nog eens rustig terugluistert, dan weet je hoever je staat, en dus ook welke features en /of mogelijkheden van je apparatuur je nog verder zou kunnen ontwikkelen, enzovoorts. Wees niet bang je eigen (muzikale) vorderingen tegen het licht te houden.

Ben zelf meer van de korte opzetjes...soms wel twee per dag.
Maak er een stuk of 30 en luister ze pas na een maand weer terug.
Na een maand ben je de meeste alweer vergeten en hoor je alles fris.
Je pikt de ECHT goede ideeën er dan zo uit.
Het zijn er misschien maar 4 op de 30 maar dat geeft niet.
Het doet veel meer pijn om te moeten erkennen dat een bijna af nummer het toch net niet is, dan een opzetje gemaakt in een halve dag.
 
Herkenbaar wel. Daarom gebruik ik ook geen software. Wel gebruik ik Cubase om te sequencen, maar dat is het dan ook.
Digitale synth's met menu's en sub menu's werken me ook op de zenuwen. Ik heb mezelf dan ook een werkwijze aangeleerd: Ik verzin een riff op keys of gitaar. Daar bouw ik dan een liedje van (simpele opzet, verse/chorus) met presets uit m'n synths (bas lijntje, strings/E.P.).
Vervolgens is het net als schilderen zoals iemand hier al zei: het geheel invullen met melodietjes, breaks, drumbeats, pre-chorus en dan sound designen. Het niet meer gebruiken van lastige digitale synths helpt daar ook bij, want afgezien van wat orgeltjes/EP's zijn de meeste presets in (virtueel) analoge synths niet zo best! Het knoppendraai/sound design element is ook een taak op zich, en duurt bij mij vaak langer dan het daadwerkelijk in elkaar zetten van een liedje. Maar wel leuk natuurlijk :)
 
Het zijn er misschien maar 4 op de 30 maar dat geeft niet.
Beter 10 nummers waarvan er maar 1 goed is dan 1 nummer waarvan 90% waardeloos is ;)
 
Enoooorm herkenbare vraag.

Eigenlijk vallen je muzikale activiteiten te verdelen in 2 ruime categorieën:

- analyse: surfen naar synth-info, lezen en posten op synthforum, wat browsen door presets, muziek beluisteren, wat rondhangen op youtube, enz enz. --> levert geen 'tastbaar' product op maar onderschat zeker niet de inspiratie die je hiermee opdoet

- creatie: al je afgewerkte platen. Binnen deze categorie krijg je enkel punten wanneer je daadwerkelijk een plaat 'af' hebt. Iets wat je zonder schaam op je portfolio durft zetten. Iets waar je (min of meer) trots op kan zijn.

Nu is het de kunst om het evenwicht tussen beide categorieën te bewaren waarin je je het beste voelt. Nu ben je duidelijk "gefrustreerd" en dat is zonde.
Merk je na 2 weken dat je eigenlijk niets anders gedaan hebt dan zitten surfen op youtube, en het browsen van patches. Dan moet je jezelf in de week erna een opdracht opleggen. En belangrijk: je eraan houden. (denk eraan, pas punten in categorie 2 als je iets afwerkt, geen seconde vroeger)


Ik denk niet dat de presets veel te verwijten valt. Die zijn verdomd handig.
Eerder een hele massa aan softsynths. Vooral tussen die gratis vsts zit veel rommel. Dan hou je die bij omdat de GUI er wel aardig uitziet en omdat het een emulatie blijkt te zijn van een vintage synth, maar eigenlijk is het niets waard. Uitclearen die handel !
 
Het doet veel meer pijn om te moeten erkennen dat een bijna af nummer het toch net niet is, dan een opzetje gemaakt in een halve dag.


Hehe, mooie uitspraak! En die pijn heb ik al vaak gevoeld..:bekdicht: Maar voor mij is het beter om te leren die pijn een plaats te geven. Net als snitch al zei: Is het niks; ook prima!
 
hmm ja ik zoek altijd pas iets uit als ik het nodig heb...

als ik binnen 1 minuut een dikke bassound heb gemaakt op m'n llittle phatty bijvoorbeeld, dan is dat prima.. ga ik niet doordraaien omdat er nog meer knopjes op dat ding zitten...

in cubase gaat dat op dezelfde manier.
 
ga ik niet doordraaien omdat er nog meer knopjes op dat ding zitten...


ik ben akkoord maar aan de andere kant kan dit net wél werken

soms heb ik een midi track met een leuke sound, effecten en dergelijke. ik verander dan gewoon het instrument of preset die speelt en soms geeft dit net verrassende resultaten omdat je die bepaalde effecten er zelf niet zou op gebruiken moest je met een nieuwe midi track beginnen en met een nieuwe loop.

en van daaruit ga je dan dat nieuwe midi spoor verder tweaken tot iets wat beter klinkt
 
ik denk dat er grosso modo 2 groepen te onderscheiden zijn :

1) 'echte' muzikanten die wat ze in hun hoofd werken sound- en arrangementsgewijze vlotjes kunnen neerzetten in synthsounds/sequences

2) de 'puzzelaars' die eigenlijk muziek maken vanuit een Trial&Error methode die ondersteund word door meer of minder ervaring die het aantal 'errors' kan verminderen.

Deze catgerieen benaderen het 'maken' van muziek compleet verschillend.
Categorie 1 maakt alles zelf, Categorie 2 heeft best wel baat bij Presets/Midifiles waaruit kan vertrokken worden.

Op mensen van Categorie 2 kan door de mensen van Categorie 1 neergekeken worden (wat je ook dikwijls merkt op dit forum) in de stijl van 'hoe kan je nou muziek willen maken zonder iets van muziektheorie/sounddesign te kennen ?'

Ikzelf ben een puzzelaar en heb best wel wat tracks gemaakt met persoonlijke draai (waarvan 1 gereleased) zonder eigenlijk één noot muziek te kennen/mn sounds vanaf 'init' volledig eigenhandig zelf op te bouwen.

Preset skipping is iets typisch voor puzzelaars ... maar door het té groot aantal presets/synths/VST's kan je daar soms inderdaad vele uren zoet/kwijt mee zijn...enigde da je kan doen is jezelf dan wat discipline proberen op te leggen en preset skipping tijd te beperken.
 
ik ben akkoord maar aan de andere kant kan dit net wél werken

ik sluit ook niet uit dat je door tweaken dingen net beter kan krijgen... dat doe ik ook wel, zeker in de mix. En door experimenteren kan je leuke toevalstreffers krijgen.....

maar een vette sound die staat als een huis hoef je weinig meer aan te doen..

ik denk dat het belangrijkste aspect hiervan is dat je moet weten (horen) wanneer je sound vet én bruikbaar is en zodoende weet wanneer je moet stoppen met tweaken.
 
Op mensen van Categorie 2 kan door de mensen van Categorie 1 neergekeken worden (wat je ook dikwijls merkt op dit forum) in de stijl van 'hoe kan je nou muziek willen maken zonder iets van muziektheorie/sounddesign te kennen ?'

Oh, het kan zeker. Het enige punt is dat je dan veel langer bezig bent met te bereiken wat je wil omdat je elke keer alles opnieuw moet uitvinden, en het aloude give a man a fish concept. Trial en error laat je het verband niet zien, net zoals die EQ-tips en compressie tips met precies uitgetypte waarden - het zijn oplossingen voor een specifiek probleem (3+6=9) in plaats van een context (zo tel je getallen bij elkaar op).

En da's jammer, want zo besteed je een hele brok tijd aan het ontdekken van het verband terwijl je dat ook gelijk had kunnen leren.
 
ik denk dat er grosso modo 2 groepen te onderscheiden zijn :

1) 'echte' muzikanten die wat ze in hun hoofd werken sound- en arrangementsgewijze vlotjes kunnen neerzetten in synthsounds/sequences

2) de 'puzzelaars' die eigenlijk muziek maken vanuit een Trial&Error methode die ondersteund word door meer of minder ervaring die het aantal 'errors' kan verminderen.

Ikzelf ben meer een puzzelaar. Hoewel ik wel veel heb geleerd in de loop van de tijd. Maar ik heb maar een basale kennis van muziek, en synthsounds en synthese interesseert me eigenlijk niet. Ik gebruik presets die ik aanpas naar mijn smaak door een beetje knoppen te draaien. Ik heb nooit vooropgezette plannen. Ik start fruityloops/cubase/rebirth338 op en ga zitten pielen, en als ik wat leuks heb ga ik daarmee verder. Ik werk heel inuitief wat dat betreft. Ik ben ook meer geinteresseert in het bouwen zelf, dan in de bouwstenen.

De meningen van de "echte muzikanten" interesseren me niet, en zijn vaak lachwekkend. Al te vaak blijkt dat de meesten van hen nooit iets noemenswaardig geproduceerd hebben, en alleen maar anderen na lopen te papagaaien. Hoe je iets doet is mijns insziens niet belangrijk. Het is het eindresultaat wat telt, en je uiteindelijke doelgroep, de luisteraar, maalt er niet om hoe je iets gemaakt hebt. Die wil gewoon een leuk lied horen.

Terugkerend op de OT: ik herken dit probleem niet. Sowieso werk ik met een beperkte set "tools" omdat ik een TERINGHEKEL heb aan updates, nieuwe programma's leren kennen en dat soort dingen. Iets moet bij mij meteen werken, en als ik de handleiding erbij moet pakken dan wordt het voor mij al een stuk minder grappig. Alles moet intuitief werken en ik moet er meteen mee aan de slag kunnen. Als ik eerst een cursus moet volgen om met iets te werken haak ik af.
 
Alles moet intuitief werken en ik moet er meteen mee aan de slag kunnen. Als ik eerst een cursus moet volgen om met iets te werken haak ik af.

Een duidelijke exponent van deze tijd. Het mag niet teveel moeite kosten om iets te maken. Dat is jammer vind ik. Ik loop er in mijn leven vrijwel dagelijks tegen aan in mijn werk. Ik denk namelijk dat je er beter aan doet soms wel eerst iets te bestuderen, want dan zie je ook dingen die je intuitief niet gevonden zou hebben. Je komt ook verder in je ontwikkeling. Mijn advies is dus niet om het intuitieve over boord te gooien, want dat is zeker een goede insteek, maar om toch ook eens een paar uurtjes te besteden aan studie van een instrument, of een stukjje theorie. Die kennis en inzichten kun je dan weer gebruiken in je nieuwe intuitie.

paul
 
Allen dank voor de vele tips en ik volg de discussie met veel intresse. Ik ben inmiddels begonnen met een nieuw nummer, waar ik mezelf beperkt heb.

Ik ben begonnen achter mijn oude G1000-keyboard om een akkoord schemema te maken. Vervolgens heb ik een baslijntje verzonnen. Daarna achter de pc gekropen en met dit lijntje aan het werk gegaan. Geen preset gebruikt, maar zelf de bas gemaakt.

Vanuit dit punt, met de beperkingen die ik mezelf op heb gelgd ga ik nu verder werken.


paul
 
Terugkerend op de OT: ik herken dit probleem niet. Sowieso werk ik met een beperkte set "tools" omdat ik een TERINGHEKEL heb aan updates, nieuwe programma's leren kennen en dat soort dingen. Iets moet bij mij meteen werken, en als ik de handleiding erbij moet pakken dan wordt het voor mij al een stuk minder grappig. Alles moet intuitief werken en ik moet er meteen mee aan de slag kunnen. Als ik eerst een cursus moet volgen om met iets te werken haak ik af.

Ook onder de puzzelaars heb je dus categorien...ik heb zelf geen muzikale opleiding maar vanalles uitzoeken en handleidingen lezen vind ik nu juist wél interessant en plezierig. Meer nog, soms denk ik dat ik dit het fijnst aan mn studio vind : iets bijleren door technische problemen op te lossen. Maar ben dan ook ingenieur van opleiding, dus dingen uitzoeken/proberen op te lossen zit gewoon in mij.
Ik denk (en dat zie ik bij een vriend van me die handleidingen lezen ook zo verschrikkelijk vind) dat als je spullen/soft whatever gebruikt waar je geen handleiding van leest, je meestal ongeveer 10% van de mogelijkheden gebruikt. 't is ook diezelfde vriend die me steeds vraagt 'hoe doe je dit ? hoe doet artiest x of y dit ?' ... en dan denk ik altijd : lees effe de handleiding joh en/of bekijk n filmpje op Youtube ... maar nee, liever aan zijn 9563e 4 seconden loop bezig dan eens uit te zoeken hoe de truckjes werken om tot een nummer te komen of zn Ableton eens goed te leren.
tja, deze tijden kan je 'muziek maken' met minimale input ;lees ik lees geen handleiding, ik volg geen cursus, ik gebruik enkel een sequencer en wat softsynths vol presets. Vandaar dat er zoveel 'producers' zijn tegenwoordig...10 jaar geleden moest je tenminste nog een midikabel van je synth naar sequencer kunnen aansluiten en beide configureren, dat ging niet zonder een minimale studie van de manuals hoor ! toen waren er wel een pak minder 'producers' :-)
 
ik denk dat er grosso modo 2 groepen te onderscheiden zijn :

1) 'echte' muzikanten die wat ze in hun hoofd werken sound- en arrangementsgewijze vlotjes kunnen neerzetten in synthsounds/sequences

2) de 'puzzelaars' die eigenlijk muziek maken vanuit een Trial&Error methode die ondersteund word door meer of minder ervaring die het aantal 'errors' kan verminderen.

.

Een mooie tweedeling. Ik zou graag tot cat 1 behoren. Het lijkt me super om muziek in je hoofd te creeeren en dan echt te kunnen gaan maken. Ik probeer dat wel, maar ontbeer toch een stukje (een heel groot stukje) talent daarvoor. Ik probeer natuurlijk wel me te verdiepen in wat theoretische zaken.

Ik ben dus (helaas) meer een puzzelaar. Ik kan me voorstellen dat cat 1 daar op de 1 of andere manier "op neer kijkt". Het is ook iets dat echte muziekanten zich ook niet kunnen voorstellen. Voor hun is het logisch dat je muziek eerst bedenkt en daarna pas gaat uitwerken. Je moet ten slotte weten waar je naar toe wilt. Ik kijk in elk geval met bewondering naar cat 1.

Paul
 
pin me er niet op vast eh op die 2 categorieen, maar zo komt het voor mij heel dikwijls over op dit forum, en afhankelijk uit welke categorie je bent , benader je heel veel discussies hier totaal verschillend.

ik zou graag ook wat meer muziekkennis hebben, ik ben er zeker van (heb dit al eens gezien van een bevriende geschoolde pianist) dat je als je goed geschoold bent, véél sneller iets kan maken als er iets van melodie en ritme moet inzitten. Die pianist die ik ken ontleed bvb trance dingen op eerste gehoor en speelt zo'n riedeltje vlotjes in.
Maar meestal maken dat soort lui dan ook weer geen trance/dance etc omdat daar -wetende dat de inhoud zo simpel is- voor hen ook totaal geen uitdaging aan is. Ik denk dat er best wel wat bekende dance-artiesten die zelf produceren een stevige muzikale achtergrond hebben hoor.
Maar in het electronische genre kun best wel wegkomen met minimale muziekkennis. Ik denk dat de meesten met quasi geen kennis geen Vangelis covers maken (zoals de muzikanten hier, zeg maar) maar eerder dance (om het algemeen te zeggen ,minimal, techno, dubstep whatever).
 
Back
Top