Ben nu 10 maanden gestopt, voorheen nooit bij m'n apparatuur gerookt. En nu natuurlijk nog steeds niet...
Niet omdat het slecht zou zijn voor je apparatuur ofzo, want dat boeit me geen reet. Als iets kapot gaat laat je het gewoon maken, of koop je iets nieuws.
Vroeger om de reden dat ik op zolder van mijn ma niet mocht roken, puur vanwege brandveiligheidsredenen, vrij logisch.
Toen in de studio waar ik ging werken kon niet gerookt worden, want dat was verboden in het gehele pand.
Nu in mijn nieuwe studiootje thuis zou ik theoretisch gezien kunnen roken / andere mensen kunnen laten roken wat ze willen, in het 2e studiootje waar Meizo zit, roken mensen af en toe wel eens een peukie, maar wel met het raam open, anders gaat de hele bovenverdieping zo stinken. Als mensen willen roken in mijn hok... mag wel, maar alleen uit het raam.
Bij mij in de woonkamer mag gewoon doorgepaft worden door menigeen hoor. Ben zelf altijd roker geweest, dus ik weet hoe irritant het kon zijn als je ergens (feestjes ofzo) niet binnen mocht roken en dus buiten moest gaan staan. Toch was dat ook wel gezellig en schiep een band tussen de rokers!
Ik zet wel gewoon een raampje open, geen problemen mee...
(beetje offtopic) ...maar ik baal er trouwens wel behoorlijk van dat ik gestopt ben. Men zegt dat het steeds makkelijker wordt en dat je het op een bepaald moment helemaal vergeten bent. Nou NIET dus!!!
Het wordt bij mij alleen maar constant moeilijker. Zoveel situaties waarin ik zoooooooooooo'n zin in een peuk zou hebben, dat ik bijna geneigd ben weer te beginnen. Tja... waarom niet? Tja... waarom wel? Aaaaargghhh...
Mensen die erover denken om te stoppen, doe het niet! Je weet niet waar je aan begint...
Maar even serieus: Hoe zit dat dan met die rookmachine? Waarom is dat echt zo slecht?
