Ik vergelijk tracks maken ondertussen met gamen. Ik heb zelf niks met gamen maar heb begrepen dat sommigen het een leuke vorm van ontspanning vinden. De lol zit in het spelen, verder niks. Ik heb dat nu met muziek maken ook. Tracks maken is voor mij een mix van zelfkwelling en euforie. Als iets in de track klikt en klopt is het leuk, totdat het zover is is het afzien. Als hobby erg leuk. En af en toe heb je er leuke communicatie over, bijvoorbeeld met mensen hier. Ik zie een release ook als een leuke vorm van communicatie.
Plays doen er echt niet toe. Kortgeleden ben ik doorgeschakeld naar een duurder Soundcloud abonnement, ineens had ik 5 maal zoveel plays. Hoe achterlijk moet je dan wel niet zijn om enige waarde te hechten aan wat de tech-bedrijven je wijs willen maken als het gaat om beluistering van je muziek. Geld uit de zakken kloppen is het enige dat hier speelt. Men speelt in op de kinderlijke behoefte om iets of iemand te zijn, een bijzondere artiest. Wetende dat veel mensen best wat willen betalen om die illusie in stand te houden en bij gebrek aan helderheid dit zelfs op wat langere termijn niet doorzien. Voor een tientje heb je een vriendje zeiden ze vroeger bij Veronica.
Ik las (een stuk) eerder in dit topic dat iemand niks meer online zet en direct naar labels communiceert over het releasen van tracks. Ik denk dat dit het slimste is. Zo lang je in de gelukkige omstandigheid bent dat je geen geld hoeft te verdienen met muziek maken kun je volgens mij maar beter wegblijven van het serieus nemen van clicks en plays. Ik zou er trouwens ook niet aan moeten denken dat ik continue met muziek maken en managen van een artistieke carrière bezig zou moeten zijn. Ik vind het werk dat ik doe uiteindelijk toch zinvoller dan de muziek die ik maak.