Nou proberen we je al met 5 man uit te leggen wat je moet doen en dan zeg je dat je 't niet weet
.
En dat is frustrerend, toch?
Maar bestaat de uiteindelijke uitleg van de FM synthese misschien wel helemaal niet? Natuurlijk is alles theoretisch uit te leggen, tot het volledig uitwerken van Bessel formules aan toe, maar dan nog heb je het niet voor jouw situatie werkend.
Subtractieve synthese dankt z’n populariteit een deel aan de eenvoud. Een ADSR en een Filter laten gewoon horen wat ze doen zonder veel bombarie. Ringmodulatie wordt al weer een stukje lastiger, want wat kan je er mee, behalve geluiden maken die klinken alsof je oor tegen een metalen buis gehouden wordt… (?)
Eigenlijk is wat ‘kloten’ met FM synthese de beste oplossing, als je maar wel luistert naar het geluid! En telkens weer terugkeert naar het oorspronkelijk geluid. Vergelijk…
Plots hoor je een geluidje dat je misschien leuk vindt. Opslaan die handel en doorgaan. Bouw een repertoire op van je eigen geluiden, samen met de presets die voor jou bruikbaar zijn. Het houdt het werken met deze synth dan wel leuk.
Natuurlijk lees je tussentijds wel door. Dan vallen die rare termen als Algoritme ook wel op z’n plaats. ‘Kloot’ daar ook mee.
Zelf vind ik nummer 5 een zeer begrijpelijk voorbeeld. Rob Hordijk schreef ooit hierover
... But when generating two, three or four 'bands' of the spectrum with a particular more or less steady timbre and mix their volumes by envelopes, much more natural timbre developments can be achieved. And that is why Yamaha chose a total of six sine waves in the DX7, now e.g. three groups of two sine waves can create three parts of the timbre, the fundamental part to create a distinct pitch sensation, the somewhat higher 'formant' area to create the basic instrument formant' character and a high or noisy brightness area as the brilliant top of the icing. Giving these all their own envelopes in time makes a relatively easy way to create all sorts of interesting 'natural'-sounding sounds. And of course there are more possibilities of arranging the six sine waves, the 32 algorithms. Each algorithm is meant to be good in synthesizing a particular class of sound/instrument.
Hoewel Rob uitstekend Nederlands schrijft, is deze tekst in het Engels. Het gaat hier om die drie stukken in het spectrum: 1 de basis van het geluid, 2 het wat hoger deel wat het ‘instrument’ typeert en 3 het toefje bovenop om het geheel goed en leuk te krijgen.
Het kan je wat houvast geven…
Wout
maar snap er geen drol van hoe ik het nu in de praktijk moet toepassen.
