https://www.synthforum.nl/forums/showpost.php?p=1514673&postcount=19
ik heb geluisterd naar een voorbeeld van je, iets met lage ruis dat eerst mono is en dan pseudostereo. klinkt als een ruimtelijk strand....ik moet zeggen dat er wel een ding opvalt, en dat is dat het geluid naar een kant trekt. het is dus niet stereo vanuit het midden, maar alsof het geluid van (ik dacht) meer van links lijkt te komen.
ik heb zelf ook jouw stereo-ruis mp3 na gebouwd met wat roze ruis en kreeg toch weer dat onevenwichtige stereobeeld waar niet echt een ruimte tussen de speakers ontstaat, maar eerder een duidelijk contrast met Links, rechts en midden. Het is wat mij betreft een stereo-effect, en niet letterlijk ruimtelijk. net zo als de methode die ik gaf met EQ.
maar goed, dit is slechts een voorbeeld voor het principe en de werking, denk ik...
Ik weet natuurlijk niet precies wat je gedaan hebt, maar, hoe dan ook, twee verschillende ruisfragmenten met een identiek amplitudedichtheidsspectrum (dus identieke klankkleur) MOETEN, afgespeeld over gescheiden kanalen, ruimtelijk klinken (zoals ruisvoorbeeld demonstreert), want hun correlatie is om en nabij nul; daarmee simuleren ze een diffuus geluidsveld. Van enig precedence effect zal geen sprake kunnen zijn als je de ruis op beide kanalen ook een identieke, synchrone fade-in geeft.
toch klopt er iets niet helemaal, mijn tip over verschillende EQ heeft wel degelijk, naast gewoon een stereo-effect te zijn net zoals bij jouw voorbeeld, veel te maken met stereo en ruimte.
Je bedoelt waarschijnlijk dat jouw EQ decorrelerend werkt en dat is waar. Maar dat gaat gepaard met timbrale distorsie, en daarom ben ik daar geen groot vriend van. Soms is het prachtig om een timbre te vervormen, maar dan moet dat voor mij het doel op zich zijn. Bij verruimtelijking van een signaal wil ik daar niet mee van doen hebben.
Onze oren maken bij ruimte ervaren ook gebruik van het feit dat een geluid door beide oren ook qua spectrum verschillend binnen kan komen. Dit komt door heel veel factoren: looptijdverschillen, reflecties en faseveschillen, de vorm van onze oren en hoofd. lichaam. en zo..
Ja dat klopt: door de vorm van hoofd en lichaam ontstaan filtereffecten. Maar dat betekent niet dat je zo maar een beetje in het wildeweg kunt gaan zitten EQ-jen! Je moet die filtereffecten (Head Related Transfer Function) heel precies kennen, modelleren en implementeren. (Zie ook hieronder.)
in de productie/mix wereld wordt min of meer dit principe al lang toegepast. Partijen dubbelen en pannen. twee gitaren, of dubbelzang...enzovoort. voor volle, brede levendige klanken.
Door te dubbelen introduceer je in feite een nieuw signaal en dat is natuurlijk iets anders dan een bewerking van een al bestaand signaal. Dat laat ik dus liever buiten beschouwing, hoe effectief het ook is.
Pannen is een bewerking die alleen effectief is voor de mix van meerdere signalen tot een quasi-stereo signaal. Waarom "quasi"? Panning creëert geen akoestische ruimtelijkheid, maar een "richtingsbeeld", waarin die signalen op heel effectieve manier als individuele geluidsbronnen elk een eigen richting krijgen. Een objectieve maat voor het ruimtelijk effect van panning is weer die correlatie: als je een signaal pant, versterkt en/of vertraagt, en de correlatie meet tussen het resulterende signaal en het oorspronkelijke, dan krijg je als uitkomst 1, d.w.z. totale correlatie. Daarom is panning juist heel geschikt om richting te suggereren, maar niet ruimtelijkheid. Vraag je aan proefpersonen wat ze horen bij panning, dan wijzen ze een duidelijke richting aan van waar een vrij precies te localiseren geluidsbron zich bevindt. In een puur diffuus veld daarentegen kun je die richting uiteraard niet geven, want het geluid lijkt dan juist "overal", of in elk geval, uit een groter gebied afkomstig te zijn. Panning is dus heel geschikt om richting te suggereren, en ongeschikt voor "uitgebreidheid" of "ruimtelijkheid".
"Ware" stereo is wat je hoort in een echte, akoestische zaal en dat is de schijnbaar tegenstrijdige combinatie van duidelijk te localiseren richtingen van geluidsbronnen in een diffuus, dus "ruimtelijk" veld. Dat die twee perfect samengaan, komt omdat de richtings-indrukken geleverd worden door de eerste reflecties (early reflections) en de ruimtelijkheid door de "late reverb".
Wil je aan een gegeven, "droog" mono-signaal de suggestie geven van akoestische ruimtelijkheid - en ik denk dat TS daarnaar op zoek is - dan kun je het signaal decorreleren of door een galm halen.
Wil je aan een gegeven, "droog" mono-signaal de suggestie geven van "ware stereo" dan kan dat d.m.v. de combinatie van "imaging" of "ray tracing" van een (nader te specificeren, virtuele) ruimte om de early reflections te modelleren, en galm voor het diffuse veld. Een alternatief is natuurlijk het signaal convolveren met de stereo-impulsrespons van een of andere echte zaal. Dat kan met allerlei software, sinds deze week ook met WaveWizard
(
https://www.synthforum.nl/forums/showpost.php?p=1515014&postcount=243).
'k heb geen hoe het klinkt maar op zo'n ouwe Oberheim met die van die pan pots voor elke voice.. wel lekker breed denk ik 
