Van idee tot volledige track

[Synergist]

Ik bekeek net dit topic over goede voornemens voor 2015 en alleen al op de eerste pagina staan meer dan 5 mensen die zeggen:

Ik wil minder pielen/rommelen en meer nummers afmaken.

Ik ben er daar zelf ook 1 van: mappen vol projecten waar nooit meer dan 16 bars in staan, waar nooit meer dan een paar melodieën in staan, waar nooit een structuur in aan is gebracht, geen rode draad in te vinden is.

Het leek me een goed idee om mensen mensen die wel EP's, albums, losse tracks, etc. afmaken en uitbrengen te vragen wat voor hen werkt, of er advies is waar zij veel aan hebben gehad of advies dat zij kunnen delen met de mensen die nog niet dat eureka moment hebben gehad.

Zo zie ik het ten minste voor me, dat op een dag het kwartje valt en je een manier vindt waarop je een begin en een eind aan elkaar kan breien.

Share the wisdom!

 

[klinkske]

+1

Ik heb soms tijdens een jam een stuk opname waar ik geen idee van heb hoe ik er een track van maak met ietsje afwisseling. Wat met nog 't meest tegenhoudt is het geklooi in de DAW na de opname. Vind ik het minst leuke stuk :-P Zéker als 't in Ableton Live te doen is. Vréselijk. Alles moet ik telkens opnieuw uitpluizen.

 

[flyweight]

Bij mij is het voornamelijk mijn vriendin die het moelijk maakt.
Als die er niet is zet ik zo in 8 uur lang van scratch een track in elkaar.

 

[JohnDoe33]

Tja... Heb inmiddels meer als 70 trackjes echt afgemaakt. En er is er maar 1je die helemaal niet goed ging.. Gewoon een kwestie van doorzetten en stoppen wanneer je't zat bent.. Nu is er ook wel kritiek te uiten op die 'affe' werkjes! En ikzelf zal de eerste zijn.....

 

[Fles]

Zelf maak ik wel tracks af maar ook veel tracks of ideeën niet. Dat niet alles wat je doet het tot een eindproduct schopt lijkt me heel normaal en daar MOET je vrede mee hebben. Stel dat je gefrustreerd raakt..
Dat is het begin.
Verder is eea natuurlijk erg afhankelijk van de muziekstijl die je maakt.
Een groot onderscheid is of een track continu dezelfde akkoord progressie (loop) heeft of juist niet. Als je voor verschillende stukken steeds andere progressies gebruikt dan wordt het wel opletten. Zorg dan dat je complete structuur zo'n beetje hebt staan voordat je begint aan allerlei arrangementen ed; zo zal je track eerder een mooi geheel vormen en ontstaan je overgangen van bijvoorbeeld couplet - refrein- veel meer vanzelf. Een cliché maar toch een goede tip is, is luisteren naar favoriete artiesten uit jou genre en begin eens (elementen van hun) opbouw en structuur na te maken. Hier hoef je je zeker niet voor te schamen en het is ook geen jatwerk ofzo vind ik.

 

[JohnDoe33]

@Fles Idd! Niet dat ik nou echt een deskundige ben.. En op mijn muziek is vast veel aan te merken.. Maar bij mij helpt het om de grove struktuur eerst over zo'n 2 a 3 minuten uit te smeren. En daarna in details verder uit te werken.

 

[Fles]

@Fles Idd! Niet dat ik nou echt een deskundige ben.. En op mijn muziek is vast veel aan te merken..

IDEM

 

[Nightstorm]

In dit topic heb ik er ook wat over geschreven, maar de titel dekt de lading niet helemaal dus hier maar op herhaling

Voor mij is het grootste struikelblok om al te gaan produceren terwijl de compositiefase nog lang niet klaar is. De welbekende loop van 8 maten met alles erop en eraan. Het probleem is dat ik daarmee compleet de focus kwijtraak. Waaruit bestaat de afwisseling in de volgende 8 maten? De melodie? De drums? De vocals? En waar ga ik naar toe?

Het nadeel is ook dat m'n geduld beperkt is, dus dat er altijd wel een element het ondergeschoven kindje wordt. In m'n drang om iets af te krijgen raffel ik dan bijv. de drums af.

Op een gegeven moment ben ik op het idee gekomen om de verschillende rollen van compositie en productie wat meer uit elkaar te trekken. Bij het componeren ging ik vooral nadenken over wat nou het leidende element moest zijn in de track, de synths of de drums bijv. Het leidende element maakte ik dan eerst, daarna paste ik de drums en bass daarop aan. Begon dat eerst met loops, op een gegeven moment maakte ik een complete track zonder drums met de filosofie: als ik er zonder drums al graag naar luister en de energie voel, dan wordt het met drums helemaal tof. Een voorbeeld van een track die zo is ontstaan is deze (overigens nog work in progress). De aandacht die ik hierbij aan de drums heb besteed is veel groter geweest dan bij eerdere tracks.

Inmiddels ben ik dit principe nog wat extremer aan het toepassen. Ik probeer nu met één synthpatch of drum-plugin een op zichzelf staand geheel te maken, wat ik dan later aankleed met andere geluiden. Ik ben erg blij met de eerste resultaten, al is het nog wel wat uitvinden hoe ik dit het beste aanpak. Ik heb dit bijvoorbeeld gemaakt met alleen een violen-ensemble patch in Ableton met het idee later de verschillende lijntjes door verschillende synths te vervangen. Het lukt me echter niet daar een mooi geheel van te maken, dat lukt wel als ik het origineel als basis gebruik en daar verschillende sounds overheen layer. Dit is het tot nu toe (ook nog in progress). Ik zit alleen nog een beetje met de baslijn, daarin klinkt het origineel wat teveel door en die pulsesound ga ik ook vervangen. Verder denk ik dat ik met nog een beat erbij en wat achtergrond-fx een heel complete track heb. Daarna afmixen.

Andersom kan het ook, sinds kort ook mee aan het experimenteren: proberen met alleen drums de aandacht vast te houden voor techno e.d. Daarna effecten toevoegen, vage loopjes e.d.

Mij bevalt deze manier van werken erg goed, ik ben erg productief, vind het veel leuker dan in een loop blijven hangen en heb zelf het idee dat m'n niveau met flinke stappen vooruit gaat. Maar goed, dit werkt misschien niet voor iedereen.

 

[Arv]

Als ik kijk naar mijn eigen broddels, dan merk ik dat de liedjes die wel leuk zijn en aardig klinken, vaak in 1
sessie in elkaar zijn geflanst. Dwz, het idee en de melodieen enzo. Vaak werkt het (bij mij!) beter als ik
sequentieel werk. Dus van bar0 en dan doorgaan met opnemen tot je een leuke song structuur hebt.
Volgens mij werkt het dus in je hoofd als een soort opeenvolging van aanvullingen. Ofzo. Je hoort een
melodie en in je hoofd komt hopelijk dan een tegenmelodie of bassline oid..

Maar zoals gezegd moet ik ook in een soort mind-set zitten om door te kunnen gaan met een idee..
Een flow..

Anyway. Ik denk dat als je het hebt over song writing, het toch wel een beetje in je moet zitten om die
liedjes te kunnen schrijven. Zeker als er teksten en refreinen in zitten enzovoort.
Ook werken die schrijvers soms andersom: eerst de teksten en dan pas een liedje eromheen.

Helaas heb ik die gave niet zo.

 

[liquidthrust]

Bij mij is het voornamelijk mijn vriendin die het moelijk maakt.
Als die er niet is zet ik zo in 8 uur lang van scratch een track in elkaar.

+1

 

[Synergist]

Bij mij is het voornamelijk mijn vriendin die het moelijk maakt.
Als die er niet is zet ik zo in 8 uur lang van scratch een track in elkaar.

Tsja dat ken ik ook wel. Soms is het veel verleidelijker om lekker samen een hele dag te zitten gamen of wat dan ook.

Maar ik wilde dit topic meer over songwriting/arrangeren laten gaan ipv hoe om te gaan met afleiding en procrastineren

 

[John Doe 41]

Ik heb ook wel eens de methode geprobeerd om eerst alles te schrijven met 1 of 2 instrumenten, chord progressions, baslines, melodie etc. met basic drum arrangement. En dan later alles invullen met andere instrumenten en synth patches.

Maar dat werkte niet voor mij, want het is heel erg een kip of het ei-verhaal. Hoe een instrument of bepaalde synth patch klinkt en speelt bepaalt voor mij ook heel erg wat ik er mee zal spelen of schrijven. Stel ik schrijf doodleuk eerst alles op piano. Fijn, maar door de timbre en decay bijv. van een piano zullen sommige dingen wel werken die met een synth patch niet werkt en vice versa.

Als ik op piano schrijf neigt mijn manier van spelen en chord progressies etc. nogal 'piano-achtig' te klinken. Dus ja, voor mij is het een continue interactie tussen geluiden. Ik speel een synthpatch, deze inspireert me en klinkt mooi wanneer ik hem op een bepaalde manier speel. Vervolgens besluit ik om dat op te nemen. dan denk ik; 'hier paste zo'n soort bass wel goed onder'. Enz. enz. tot dat het hele ensemble gevuld is.

Zo, zie je dat welk geluid, timbre, je als hoofdrolspeler neemt (voor je akkoorden, bassline en melodie) heel bepalend is voor wat voor een timbres daar omheen gaan hangen. Het is naïef om te denken dat we nog eindeloze creatieve mogelijkheden hebben nadat we eenmaal onze eerste sound/timbre van een van de hoofdrolspelers hebben uitgezocht.

Op sommige dagen bezorgen deze gedachten voor onweer in mijn hoofd en loop ik vast. Want, tot in hoeverre hebben we dan eigenlijk controle over het proces en eindproduct?

Ja we hebben met elektronische muziek bijna eindeloze mogelijkheden om uit timbres te kiezen, maar eenmaal 1 of 2 timbres gekozen te hebben die een hoofdrol gaan spelen is het lot en pad al nagenoeg uitgestipt...

Misschien is het op dit vlak 'makkelijker' voor orkest schrijvers; zij hebben nagenoeg altijd met dezelfde timbres te maken. Een groot orkest zal altijd bestaan uit hoorns, cello's violen, timpanis, bassoons, etc. etc. etc.

 

[PabloDeMode]

Ja, ik had het laatste jaar last van gehad. Het heeft ook mee te maken met keuzes, op een bepaald moment moet je toch een keuze maken en de beste van maken.

Er is een tip van mikemonday (zie website van hem, google), die wellicht werkt, ik ben zelf al begonnen. Ga niet te perfectionistisch met geluid om. Ben benieuwd wat dit gaat opleveren

 

[Synergist]

Ik heb een tijdje terug dit boek(je) gekocht http://zenchamusic.com/electronic-music-arrangement-course/

Vanwege December drukte niet verder dan de helft gekomen, zal het komende week uit gaan lezen.
De beschrijving beloofd heel veel:

If you want to stop struggling with finishing songs — this book is for you.
If you tend to “feel your way” through a track — this book is for you.
If you get stuck often, unable to escape an 8-bar loop — this book is for you.
If you find your music is missing an emotional edge — this book is for you.
If you’ve never considered or focused on arrangement — this book is for you.

Het zal het misschien niet waar maken maar er staan vast wat goede tips in om te proberen.

 

[Nightstorm]

Ik heb ook wel eens de methode geprobeerd om eerst alles te schrijven met 1 of 2 instrumenten, chord progressions, baslines, melodie etc. met basic drum arrangement. En dan later alles invullen met andere instrumenten en synth patches.

Maar dat werkte niet voor mij, want het is heel erg een kip of het ei-verhaal. Hoe een instrument of bepaalde synth patch klinkt en speelt bepaalt voor mij ook heel erg wat ik er mee zal spelen of schrijven. Stel ik schrijf doodleuk eerst alles op piano. Fijn, maar door de timbre en decay bijv. van een piano zullen sommige dingen wel werken die met een synth patch niet werkt en vice versa.

Als ik op piano schrijf neigt mijn manier van spelen en chord progressies etc. nogal 'piano-achtig' te klinken. Dus ja, voor mij is het een continue interactie tussen geluiden. Ik speel een synthpatch, deze inspireert me en klinkt mooi wanneer ik hem op een bepaalde manier speel. Vervolgens besluit ik om dat op te nemen. dan denk ik; 'hier paste zo'n soort bass wel goed onder'. Enz. enz. tot dat het hele ensemble gevuld is.

Zo, zie je dat welk geluid, timbre, je als hoofdrolspeler neemt (voor je akkoorden, bassline en melodie) heel bepalend is voor wat voor een timbres daar omheen gaan hangen. Het is naïef om te denken dat we nog eindeloze creatieve mogelijkheden hebben nadat we eenmaal onze eerste sound/timbre van een van de hoofdrolspelers hebben uitgezocht.

Op sommige dagen bezorgen deze gedachten voor onweer in mijn hoofd en loop ik vast. Want, tot in hoeverre hebben we dan eigenlijk controle over het proces en eindproduct?

Ja we hebben met elektronische muziek bijna eindeloze mogelijkheden om uit timbres te kiezen, maar eenmaal 1 of 2 timbres gekozen te hebben die een hoofdrol gaan spelen is het lot en pad al nagenoeg uitgestipt...

Misschien is het op dit vlak 'makkelijker' voor orkest schrijvers; zij hebben nagenoeg altijd met dezelfde timbres te maken. Een groot orkest zal altijd bestaan uit hoorns, cello's violen, timpanis, bassoons, etc. etc. etc.

Het klinkt een beetje alsof je je druk maakt over iets dat eigenlijk geen probleem hoeft te zijn. Natuurlijk duwt een timbre je in een bepaalde richting, puur het feit dat je dat timbre gebruikt is een creatieve keuze. Om uiteindelijk tot creatie te komen is het denk ik fundamenteel dát je een keuze maakt en daarmee de honderdduizenden andere mogelijkheden uitsluit. Accepteer dat en bewaar alle andere avonturen voor de rest van je repertoire, dan kom je denk ik een heel eind

Overigens kun je prima iets dat je op de piano hebt geschreven gebruiken voor een ander instrument, alleen zul je het dan aan moeten passen. Transponeren, akkoorden anders vormgeven, ritmische aanpassingen, etc. Maar je basis, het oh zo belangrijke idee, dat staat en neemt niemand je meer af. Ik denk overigens niet dat je het persé bij één patch hoeft te houden hoor, maar m.i. is het vooral belangrijk dat je de drempel tot compositie zo laag mogelijk houdt. Dat je niet met allerlei processing aan de gang gaat, maar gewoon alle aandacht kan richten op 'het idee'.

Orkestschrijvers hebben trouwens hele andere zaken die hun controle beperken, je kunt je bijvoorbeeld helemaal uitleven met een fluitmelodie maar als de fluitist dan geen adem meer kan halen ben je ook nergens.

 

[John Doe 41]

Overigens kun je prima iets dat je op de piano hebt geschreven gebruiken voor een ander instrument, alleen zul je het dan aan moeten passen. Transponeren, akkoorden anders vormgeven, ritmische aanpassingen, etc.

Naar mijn mening/ervaring wordt daarmee de initiële emotie verder verborgen zodra je ritmische aanpassingen gaat maken en transponeren.

Ik zou graag video's willen zien van mensen die het wel op deze manier voor elkaar krijgen. Zowieso mis ik echt een kijkje in de keuken van mijn helden. er zijn dan wel video interviews etc. maar ze laten nooit eens zien hoe de persoon gewoon vanuit niets een track maakt. Dat zou eens wat meer inzicht geven. Producer buddy's heb ik nooit gehad. Ik weet dat dat vroeger wat meer normaal was. Dan leer je ook veel van elkaar.

Orkestschrijvers hebben trouwens hele andere zaken die hun controle beperken, je kunt je bijvoorbeeld helemaal uitleven met een fluitmelodie maar als de fluitist dan geen adem meer kan halen ben je ook nergens.

Naar mijn mening is die beperking dan juist hetgeen wat je zal helpen om richting te geven aan je stuk en het af te maken. Maar ik kan me voorstellen dat voor een ervaren schrijver/producer zo'n beperking alleen frustrerend kan zijn.

 

[Nightstorm]

Naar mijn mening/ervaring wordt daarmee de initiële emotie verder verborgen zodra je ritmische aanpassingen gaat maken en transponeren.

Ik zou graag video's willen zien van mensen die het wel op deze manier voor elkaar krijgen. Zowieso mis ik echt een kijkje in de keuken van mijn helden. er zijn dan wel video interviews etc. maar ze laten nooit eens zien hoe de persoon gewoon vanuit niets een track maakt. Dat zou eens wat meer inzicht geven. Producer buddy's heb ik nooit gehad. Ik weet dat dat vroeger wat meer normaal was. Dan leer je ook veel van elkaar.

Er staat genoeg op Youtube wat betreft piano-covers van popliedjes tot Skrillex of orkesten die bekende muziek coveren, van Radiohead tot Jeff Mills, dus dat zou al een indruk moeten geven van wat er overeind blijft van een nummer.

En tsja, leren van elkaar: ik ben dan wel geen held, maar ik post hier vijf voorbeelden met uitleg over hoe ik het doe. Ook om zelf van te leren want het is voor mij ook nog een ontdekkingstocht, dus als het waardeloos is hoor ik het ook graag. Maar daar krijg ik ook 0 respons op.

Naar mijn mening is die beperking dan juist hetgeen wat je zal helpen om richting te geven aan je stuk en het af te maken. Maar ik kan me voorstellen dat voor een ervaren schrijver/producer zo'n beperking alleen frustrerend kan zijn.

Ik bedoel meer wat betreft het idee van controle hebben.

 

[Steve303]

Ik denk niet dat ik hier de enige ben maar ik kruip steeds zonder idéé in de studio.
Ik bedoel hiermee dat ik weet wat voor genre ik wil maken maar dat ik dus geen idéé heb qua structuur van het nummer of van de melodie of sounds die ik ga gebruiken.
Ik pruts dan wat rond met geluiden en wordt al snel afgeleid om 2 uur laten met een onafgewerkt stukje nummer te eindigen.
Stap 1 is gezet en das met minder stuff proberen een nummer te maken aangezien ik anders snel de weg verlies... .

 

[klinkske]

Ik heb een tijdje terug dit boek(je) gekocht http://zenchamusic.com/electronic-music-arrangement-course/

Vanwege December drukte niet verder dan de helft gekomen, zal het komende week uit gaan lezen.
De beschrijving beloofd heel veel:

If you want to stop struggling with finishing songs — this book is for you.
If you tend to “feel your way” through a track — this book is for you.
If you get stuck often, unable to escape an 8-bar loop — this book is for you.
If you find your music is missing an emotional edge — this book is for you.
If you’ve never considered or focused on arrangement — this book is for you.

Het zal het misschien niet waar maken maar er staan vast wat goede tips in om te proberen.

Lap ik heb t dus ook gekocht


Stel: je hebt een loop - een seq op een analoge synth. Je hebt geen idee wat ie speelt maar 't klinkt naar 'nog'
wat is de vlotste manier om te weten welke noten worden gebruikt? Opnemen en ontleden met ableton live 'note to midi' - kan dat niet vlotter? Een ipod microfoon app die zegt 'ik luister en toon dan welke noten ik heb gehoord - en in een moeite vingerzetting op de keyboard vd gehoorde noten?

 

[rolandxp80]

Dat heb ik de laatste tijd ook vaak. Meestal zit ik op een synth met wat geluiden te pielen, maar verder komt er dan niks track-waardigs uit.