Valt me op dat veel mensen in hun stiel "digitaal" maar niets vinden. Als voorbeeld de fotograaf waar ik mijn digitale camera kocht. Hijzelf was als fotograaf op digitaal overgegaan en werd daarbij door veel collega's min of meer weggehoond. AL zijn argumenten voor digitaal werden onderuit gehaald.Het maakte daarbij niet uit dat het resultaat goed was en niet van andere technieken te onderscheiden. Het ging om een gevoel blijkbaar meer dan om feiten.
Overigens is er al een ccd chip die de resolutie van een gemiddeld rolletje overtreft, maar dit terzijde.
naar mijn mijn stellige mening zal dat ook op het muzikale vlak ooit gebeuren. Ik las ergens (helaas weet ik zo snel niet meer waar) dat met analyse apparatuur het verschil tussen een minimoog en de minimax van Creamware niet of moeilijk was aan te tonen. Nu ben ik technisch niet voldoende onderlegd om zulks op de juiste waarde te schatten...maar toch....
Persoonlijk vind ik de discussie niet zo interessant....dat wil zeggen, vanuit het perspectief van "hoe dicht benaderd een emulatie het origineel". Interessanter vind ik hoe klinkt een apparaat c.q. software en wat kan ik daarmee.
De 303 en jp8 software in mijn Varios (ja ik heb een varios....nee ik heb er geen spijt van
) is daarvan een aardig voorbeeld. Ik heb nog nooit met een echte 303 of jp8 gespeeld, maar uit de emulaties komen prachtige en vooral voor mij bruikbare geluiden en of ze nu wel of niet in de buurt komen van het apparaat dat ze plegen te imiteren zal me eerlijk gezegd een zorg zijn. In dat opzicht vind ik die CS80 software wel interessant. Niet als emulatie, wel als synthesizer.
Ik snap ook niet dat mensen zich daarop blind staren...Iedereen wil een unieke sound ...z'n eigen muziek, maar wel uit apparaten die iedereen heeft!? Wees blij dattie een beete anders klinkt. Of heb ik het nu toch allemaal niet goed begrepen
Hoe dan ook....doe de dingen die je leuk vindt met de apparaten die je mooi vindt klinken...moeilijker hoeft het niet te zijn toch
Groet
Tom
