Het gevoel alsof je een wereldhit maakt, totdat je het een paar weken laat liggen

Een heel bekend fenomeen. De kunst is een track op tijd los te laten. Als het goed is hoor je achteraf altijd wel iets aan je track dat beter had gekund. Een track is een momentopname. En een track is nooit af.

Neem van mij aan, zeker als je releases moet mixen, je in een gevaarlijke zone terecht komt. Je kunt veel sneller een plaat kapot mixen, terwijl je het gevoel hebt dat ie beter had moeten zijn. En dat hoor je pas weken later, als het te laat is.

Ik splits dit altijd in 2 zaken:

1 is mijn arrangement wel goed? 90% van de gevallen valt een track om door het arrangement, en niet door de mix. Niet goed passende geluiden, of juist te veel geluiden laten je mix in mekaar storten. Soms klinkt een demo beter dan het eindproduct, omdat er nog niet te veel in zit.

2 Mix niet te lang af. Mits je natuurlijk bedreven bent in afmixen, besteed 40 minuten tot een uurtje aan je afmix. Als je mix dan in de basis nog niet staat, kun je terug naar stap 1, want dan klopt je arrangement gewoon niet. Pak 2 of 3 dagen later dezelfde mix nog eens op, en je zult zien: de basis mix is erg okay. Intuitief heb je eigenlijk al het juiste gedaan. Natuurlijk zijn er wat fine tune puntjes, maar dat is niet erg.
 
Wat hierboven staat, klinkt heel verstandig!

Ik ken dit fenomeen vooral omgekeerd; ben ik ergens mee bezig, te lang mee bezig vaak, dan vind ik het op een bepaald moment niets meer - ik walg ervan, kan er niet meer naar luisteren. Als ik hetzelfde stuk dan een paar weken later weer hoor, vind ik het vaak best okee - of er zit vaak wel iets in. Je moet nummers ook de tijd geven, tijd en afstand, en niet - zoals ik voorheen deed - alles weggooien wat je niet direct geweldig vindt.
 
Wat hierboven staat, klinkt heel verstandig!

Ik ken dit fenomeen vooral omgekeerd; ben ik ergens mee bezig, te lang mee bezig vaak, dan vind ik het op een bepaald moment niets meer - ik walg ervan, kan er niet meer naar luisteren. Als ik hetzelfde stuk dan een paar weken later weer hoor, vind ik het vaak best okee - of er zit vaak wel iets in. Je moet nummers ook de tijd geven, tijd en afstand, en niet - zoals ik voorheen deed - alles weggooien wat je niet direct geweldig vindt.


Dat is herkenbaar. Na enige tijd kom je iets weer tegen en dan vind ik het vaak nog wel okee.
Heel vaak ook niet, maar dan gooi ik het ook weer niet weg.. Ik heb wel is gedacht om
misschien dingen van verschillende project files samen te kneden tot een nieuwe track.
Eigenlijk laat ik me te snel verleiden om -weer- een nieuwe project te starten, van scratch dus.

hmm
 
een wereldhit wordt door de radio en media gemaakt, niet door een producer
 
Het is een bekend verschijnsel, maar ook het omgekeerde geval, zoals hierboven ook opgemerkt, en de schommelingen van helemaal te gek naar er helemaal niks meer aan vinden en vice versa, worden met ervaring wel kleiner.

De remedie voor dit verschijnsel is (ook hierboven ergens gezegd): afstand nemen.

Waar vroeger er een paar man (componist/bedenker, bandleden, zanger, geluidstechnicus, etc.) aan een song werkten, elk vanuit hun eigen invalshoek, kritische oor en verspreid over enkele weken (tijdens weekendrepetities uitwerken, etc.), zij wij tegenwoordig vaak in ons eentje al aan het mixen, terwijl wij aan het componeren zijn en nog niet eens aan een arrangement hebben gedacht........

Wanneer je net iets nieuws hebt gecomponeerd, ben je logischerwijs enthousiast, maar als je met dat enthousiasme gaat zitten mixen, dan luister je niet kritisch meer of de uitvoering/opname wel klopt of niet. Als je weken erna, wanneer het initiële enthousiasme gezakt is, terugluistert, hoor je alleen een slechte opname/uitvoering/mix.

Enkele strategieën om dit fenomeen te vermijden:
1. Afstand/tijd tussen de verschillende fases; compositie/creatieve proces, opname en uiteindelijk mix.
2. Ook tijdens het mixen is het aan te raden om, om de 20 minuten, even weg te lopen (afstand nemen) van de mix. Elke keer na zo'n korte rustpauze hoor je duidelijker wat er schort of moet gebeuren aan de mix.
3. Extra oren inschakelen voor perspectief (nà het creatieve proces).

Hopelijk heb je hier iets aan en alvast veel succes.
 
Jeetje mina! Ik was dit topic even uit het oog verloren door drukte van het werk, maar wat een interessante discussie komt er boven.

@jayoverdose Volkomen mee eens. Met wereldhit bedoel ik dan ook niet de Beyonce of Coldplay plaat, maar een "wereldhit" in je eigen genre. Een hit in bijvoorbeeld de D&B scene zal niet direct iedereen kennen, maar een wereldhit is het dan zeker!

@Pimpampeter Leuke tips! Ik heb net een nieuwe track ter mastering opgestuurd en vooral aan dit onderwerp gedacht. Ik heb deze track echt al een jaar af in concept maar de laatste tijd pas uitgewerkt... ik ben benieuwd hoe ik er over een paar maanden na release naar luister :-).

Het vervelende is wel dat ik tamelijk ongeduldig ben en helemaal niet een track wil laten liggen voor een paar weken. Als er een basis ligt MOET het eigenlijk z.s.m. naar een A&R voor een mening, het liefst zonder enig arrangement. Dat laatste blijkt ook niet altijd het beste gezien ook bijvoorbeeld opbouw een track kan maken.

@Jompo Ik denk echt dat het enthousiasme de drijfveer is van dit fenomeen. Als je iets maakt vind je het goed, anders maak je iets niet. Juist die kritische blik vergeet je dan even.

Uiteindelijk kom je dan misschien wel, als amateurpsycholoog, in een cirkel van karaktereigenschappen terecht (geduld, kritische blik, enthousiasme, creativiteit, etc) dat men TALENT noemt! :D
 
Ik heb meestal na dat ik het een maand heb laten liggen dat ik denk van, dat was best gaaf.. Zoals deathspell beschrijft. Hoe heb ik dat gedaan. Omdat ik alle kabels alweer 20 keer verpatched had. Maar ik hou echt van rouwe dingen dikke dynamiek. Die sound bereik je niet met een plat gemixt plaatje. Snap wel dat andere het niet mooi vinden. Boeit me niets. Ik beschouw het als kunst vorm
 
Laatst gewijzigd:
Probeer liever iets tijdloos te maken dan een wereldhit. :maffia:
 
Back
Top