Origineel geplaatst door Wout Blommers
Met mate en smaak. Net terug van een goed diner en dansen voor de jonkies na :-)
Toppers: 'Pulse' (live electronica) van Wouter Snoei en 'Alexei Larionov, een requiem' van Merlijn Twaalfhoven. (Groot Orkerst-verspreidt door de zaal, dubbel koor en acteurs) Er was bijna een minuut absolute stilte na het slotakkoord en zelfs het Haagse publiek sprong op...Tijd om naar bed te gaan
Wout
Kijk, zo moet muziek zijn. Lekker eten, met mate een drankje, heerlijk ontspannen luisteren. Opgewonden raken over bepaalde muzikale aspecten en geroerd zijn door de algehele sfeer en stemming. Dat Hagenaars opspringen is een unicum. Zaten er ook ambtenaren in de zaal? Die bleven dus zitten.
Maar wat heeft dit te maken met muziekles? Alles, want muziek maak je voor het publiek en voor jezelf. Als het publiek het mooi vindt of in de toekomst mooi gaat vinden, dan ben je goed bezig geweest. Dat alles bereik je met een goede ondergrond... dus (ik ben allang vergeten hoe deze thread begon en door wie) als diegene dit leest die twijfelt tussen pianoles en keyboardles.... het zijn de toonladders die het doen. Zelfs bij Stockhausen!
De legende gaat dat Franz Liszt de krant op zijn muziekstandaard had en al lezend de toonladders oefende. Want na verloop van tijd ken je die wel uit je hoofd. Hij studeerde toonladders, intervallen, akkoordenschema's en alles wat darbij kwam kijken totdat zijn vingers en zijn hoofd het automatisch aankonden.
Sommige mensen moeten jarenlang oefenen om bepaalde "banen" in hun hoofd - van kijken tot motoriek - tot stand te brengen, anderen doen dat sneller. Maar het komt allemaal neer op oefenen, oefenen, oefenen .... ad infinitum.
Dat neemt niet weg, dat je tussendoor best aardige stukken en dan nog zeer goed, kunt vertolken. Het is net als talen leren, zonder praktijkoefeningen "zakt" het weg. Ik heb daar ervaring mee. Vanwege een fysieke beperking (netjes gezegd dat ik niet zo goed meer kan spelen n.a.v. ouderdomsverschijnselen) zakken ook bepaalde vaardigheden weg. Piano/Keyboard-spelen kent een aantal zintuiglijke aspecten. Kijken, interpreteren, vertalen naar spierbewegingen, omzetten in daadwerkelijke spieractie, voelen van de stand van de vingers, polsen en ellebogen......
Valt er iets weg door bijv. artrose of gescheurde pezen, dan mis je op de duur het "gevoel" van spelen.
Dus blijf oefenen, kerel en vooral.... heb plezier in alle kleine succesjes.
Raymond