Behringer beschimpen of ophemelen en aanverwante discussies

De meeste mensen hebben geen flauw idee wat er allemaal komt kijken bij productontwikkeling en hoeveel kosten er gemaakt moeten worden voordat er überhaupt een eerste exemplaar van de band af komt.
Inderdaad. Ik ben zelf ondernemer, en dan kom je er snel achter hoeveel je moet doen om ergens geld mee te verdienen. Geloof mij, een boutique bedrijfje opbouwen zoals Sequential of Moog, en ook vooral financieel gezond en draaiende houden is een echt een uitdaging. Waarbij ik ook vind dat wat Uli als bedrijf heeft neergezet een hele grote prestatie is. Dat mag ook gezegd worden.

Sequential en Moog zijn van oorsprong bedrijven met een focus op premium producten en lage aantallen. Met de nieuwe kleinere instapmodellen is wel een nieuwe ontwikkeling. Behringer: schaal en lage prijzen. Niche vs massa. Hoge marge/laag volume vs lage marge/hoog volume per unit. Deels assemblage vs alles zelf maken in eigen fabrieken. R&D en innovatie vs reproductie. Hoge vs lagere afwerkingskwaliteit. Hoog vs laag risico business wise. Originele vs industrieel gemaakte worst. Appels en peren.
 
China is technisch inderdaad prima in staat om kwaliteit te produceren als het moet, maar krijgt (vanuit het Westen) juist vaak de opdracht om de kosten laag te houden (zodat de opdrachtgevers concurrerend kunnen zijn). Dan krijg je inzet van goedkopere/dunnere materialen, mindere afwerking, minder gekwalificeerd personeel, ruimere toleranties, etcetera, en onder de streep dus minder kwaliteit. En dat kleeft vervolgens weer aan het imago van China.
Eens. Apple produceert ook in China, en dat zijn premium producten.
 
Een messenger heeft toch amper UI? Of is dat het probleem?
Sounddesign is knob per function, maar instellingen, patchgeheugen etc. zijn allemaal knoppencombi's in de sfeer van: functietoets, pagina 2, knop 16 en stel dan de functie in met knop 1-5. Zonder cheatsheet blijft het gokken, incl het patchmanagement.

Onbegrijpelijke cheapskates dat ze er geen schermpje op hebben gedaan. Dat heeft bv de Sequental Fourm of Behri's UB-Xa wmb beter voor elkaar.
 
Laatst gewijzigd:
Behringer lijkt qua productie-optimalisatie en kostenreductie wel wat op IKEA, behalve dat IKEA niet opzichtig andermans ideeën jat maar gewoon een eigen design-afdeling heeft ingericht die hele creatieve dingen doet binnen haar missie van functionele en betaalbare meubels.
Ik ben nu aan mijn 3e Behringer synth. Maar ik heb er niet een zelf in elkaar hoeven zetten. Met name de Poly D is degelijk uitgevoerd. Ook in vergelijking met andere synths die ik vroeger heb gehad (Korg poly 61 en Crumar Sratus). Ondanks dat het gerenomeerde merken zijn hadden die niet de degelijkheid van Behringer. Een uitzondering was mijn Yamaha CP30. Maar die woog dan ook 54 kg.
 
Sounddesign is knob per function, maar instellingen, patchgeheugen etc. zijn allemaal knoppencombi's in de sfeer van: functietoets, pagina 2, knop 16 en stel dan de functie in met knop 1-5. Zonder cheatsheet blijft het gokken, incl het patchmanagement.
Ah, de Minitaur all over again dus...
Maargoed, je koopt zo'n ding niet voor de presets, maar om lekker aan de knoppen te draaien ;)
 
Bij de OB-X8 heeft men een hoop belangrijke sound design features onder Page 2 gezet, omdat Oberheim features wilde toevoegen en tegelijkertijd dichtbij de originele OB-X look wilde blijven. Persoonlijk vind ik dat een domme keuze (met hier een hoop UI-frustratie tot gevolg).
Ik ben ook geen page 2 fan. Er was ruimte genoeg geweest voor meer dedicated knoppen. Desalniettemin, hij klinkt als een klok 🔔
 
Dit klopt inderdaad. Maar leidt toch tot bizarre discussies. Zo had ik een keramische kookplaat die na 11 maanden een barstje had. Ik was me zelf van geen kwaad bewust tijdens gebruik van de kookplaat, hij was ineens gebarsten zag ik. Ik belde de verkoper en herhaalde dat de bewijslast bij hen ligt. Verweer is: "Ja dat kunnen we bewijzen. Die glasplaten zijn zo hard dat als het breekt het per definitie door de gebruiker is veroorzaakt. U zou de eerste ter wereld zijn." Misschien had ik mijn gelijk kunnen krijgen, maar dat was een lang verhaal geworden. In je recht staan en het krijgen zijn toch twee verschillende dingen.
Natuurlijk is het niet altijd even eenvoudig. In de praktijk kan soms garantie (die overeengekomen is) helpen bij deze discussies, maar het blijft afhankelijk van hoe bedrijven ermee omgaan en hoeveel energie je er zelf ook in wilt steken. Wat wel handig kan zijn in dit soort situaties is kijken of je naar een geschillencommissie kan. Hier kun je eenvoudig zonder hoge kosten een zaak aanhangig maken en schakelen zij vaak ook een expert in. Mocht je een zaak verliezen ben je enkel je klachtgeld kwijt (hoogte hangt af van bij welke commissie de zaak is maar max gaat hooguit naar 150 euro geloof ik). Er is geen proceskostenveroordeling, etc. Doorgaans is de doorlooptijd ook korter dan bij rechtbanken.
 
  • Duimpje
Duimpjes: pip
Wat mij betreft verdient de Moog Matriarch echt de hoofdprijs als je het over UI hebt en dan vooral de global settings. Geweldig klinkende synth en gelukkig heeft Mark Reid een web-based editor bedacht, anders was het een uitdaging om alleen al het midi kanaal te wijzigen.
 
Ah, de Minitaur all over again dus...
Maargoed, je koopt zo'n ding niet voor de presets, maar om lekker aan de knoppen te draaien ;)
De meeste presets waren sowieso matig (zoals meestal met presets) Was vooral gedoe met opslaan en terugvinden eigen patches, en dan op een briefje bijhouden welke waar zit.

Dat prijs en UI los van elkaar staan bewijst Yamaha keer op keer :D

Vind qua Behringer de UI van de Deepmind prima te doen. Geotendeels knop per funciet(alhoewel de DM wel erg leunt op de fx) en menu's zijn over het algemeen logisch en overzichtelijk. UB-Xa ook, alhoewel menuduiken dan wat meer Roland-in-de-jaren-80 puzzelen op een 2-regelschermpje is.
 
Laatst gewijzigd:
Wat mij betreft verdient de Moog Matriarch echt de hoofdprijs als je het over UI hebt en dan vooral de global settings. Geweldig klinkende synth en gelukkig heeft Mark Reid een web-based editor bedacht, anders was het een uitdaging om alleen al het midi kanaal te wijzigen.
Dat is inderdaad zeldzaam k*t, al zijn dat meestal wel instellingen die je maar 1x doet en daarna nooit meer. Snap niet dat Moog dat online tooltje niet heeft opgekocht en als dienst op zijn site aanbiedt. Stel dat die beunhaas ermee zou stoppen en de site is weg, heb je niets meer.
 
Daar is de app voor toch? ;)
Methode Sequential: 99 euro extra vragen voor de editor en de patchapp van de Fourm. Slim gedaan, scheelt weer in de totaalprijs. Die patchapp kan best handig zijn trouwens, omdat je bij saven niet kan zien of een locatie al is bezet. Al paar x iets overschreven...
 
De meeste presets waren sowieso matig (zoals meestal met presets) Was vooral gedoe met opslaan en terugvinden eigen patches, en dan op een briefje bijhouden welke waar zit.



Vind qua Behringer de UI van de Deepmind prima te doen. Geotendeels knop per funciet(alhoewel de DM wel erg leunt op de fx) en menu's zijn over het algemeen logisch en overzichtelijk. UB-Xa ook, alhoewel menuduiken dan wat meer Roland-in-de-jaren-80 puzzelen op een 2-regelschermpje is.
Tijdens optredens gebruik ik voornamelijk presets. Het is maar een enkele keer dat ik on-the-fly wat aan het geluid wijzig. Wanneer ik serieus aan patches wil werken dan doe ik dat meestal i.c.m. de editor.
 
Thomann kreeg onlangs weer een pallet met 800 XR18s binnen, zo te zien aan de sticker op de mijne. Ben benieuwd!
 

Attachments

  • IMG_8663.jpeg
    IMG_8663.jpeg
    199,1 KB · Bekeken: 61
Hahaha, ook bij Uli hebben van die softe waterhoofden op de marketingafdeling. Ik zit aan het cannot eind van het spectrum. Maar dankzij deze XR18 niet lang meer. Op naar een ander uliversum!

IMG_8664.jpeg
 
Back
Top