Ja, het komt nog veel voor en vaker dan je zou denken.
Kijk, veel mensen denken dat die mooie gedrukte prent, vooral omdat die mooie lijst er om zit, een echte Rembrandt is en daarom veel geld waard is, maar helaas... gedrukt te Zwolle
Maar van muziekinstrumenten hebben ze vaak geen
verstand! Een Erhard piano zegt niets, als je geen pianist bent. Steinway, ja, maar die andere, veel waarde vollere merken...?
Zo nu en dan zijn er via het museum contacten met de erven van een bekend componist of artiest. Dan komen we om een een-of-andere piano te taxeren (eigenlijk te verwerven) en dan staat er een mooie VCS3 in de hoek. Dan tippen we de eigenaren heus wel dat dat ook iets bijzonders is en die vindt zijn weg via de handel naar een nieuwe gebruiker (de erven willen immers het geld verdelen). Soms denkt men dat een nooit afgebouwde Formant een prototype van de eerste Moog is
Een methode om te kunnen 'scoren' is zo'n beetje bij te houden wat er allemaal gebeurt: wie speelt op wat? Vervolgens contact maken en vragen, met erg veel tact, wat er met een instrument gaat gebeuren. Je weet maar nooit. Het museum werkt nooit via deze weg, de handel wel! Als jij dat wil doen, en wie let je, dan moet wel wat geld achter de hand hebben in het geval dat de eigenaren wat willen vangen. Als je er vanuit gaat dat alles voor niets gaat, tja...
Ook de koningin heeft 'een zolder'.
In 1802 kocht de eerste Koning der Nederlanden, Lodewijk-Napoleon, een piano voor vijn vrouw Marie-Louise, die dat ding maar een lelijke klank vond hebben. Slechts een paar keer bespeeld, dus. De Fransen er uit en de Oranjes er in en de piano verdween naar een zijkamertje van het Paleis op de Dam. Heerlijk groot gebouw, lekker koel en verdomd weing schommelingen in temperatuur: ideaal om zo'n instrument te bewaren. (Helaas wil Domeinen het gebouw niet aan ons afstaan om het als depot te kunnen gebruiken) Het instrument werd 'vergeten'. Een tijdje geleden kwam het instrument weer eens boven water en werd bestudeerd. Alleen de spanning in de snaren was wat afgenomen, maar voor de rest nog als nieuw! Het behaagde Hare Majesteit, want zij is de eigenaresse van het instrument, het aan ons in bruikleen te geven. Waarom is dit nou zo mooi? Omdat Ludwig van Beethoven dezelfde piano op zijn werkkamer had staan. Die is ook bewaard gebleven, maar behoorlijk slecht onderhouden en volledig op. Ook iets minder mooi versierd. Hoewel men na ieder deel de piano weer wat moet bijstemmen, kan een onderzoeker nu horen dat Ludwig een andere klank hoorde dan wij tegenwoordig met de Steinway's en Yamaha's.
Wout
