Ik heb bij 2 verschillende mensen een RME kaart gehoord. En heb zelf uitgebreid getest met de Akai Z-reeks en s900. Daarnaast heb ik zelf een Echo Gina dus.
Conclusies: - Geen enkele geluidskaart heeft mij tot nu toe kunnen overtuigen met een karaktervolle sound zoals die te vinden is in voorgenoemde Akai-samplers. Qua realistische weergave zal de RME zeer goed scoren en ik moet zeggen dat de RME het meest in de richting gaat van iets wat als karakter kan omschreven worden. Ik heb nog geen betere spullen gehoord dus daarover wil ik niks zeggen. Laten we ook niet dieper ingaan in wat er dan in de RME wordt gepompt van (merendeels kille) plugins, synths...waar je allemaal rekening mee moet gaan houden als je alles software wil en toch karakter. Er moet een reden zijn waarom al die software-emulaties van vintagestuff op ons afkomen. Nogmaals geen discussie soft/hard aub.
- Er is een gigantisch verschil tussen de 2 Akaisamplers qua klank: de S900 klinkt gritty/smerig en mist zwaar definitie in het hoog. Verdere vergelijking met andere spullen merk je een duidelijke outputboost, waar door ie punchier overkomt. De z-reeks klinkt veel smoother/boterig. Sampled EXACT zoals je het erin sampled (analoge drumtest), enige verschil met analoge drumcomputers voor mij is dat je meer werk moet steken om telkens die andere triggering te hebben. Toch is de weergave anders dan die op mijn geluidskaart (waarvan ik vind dat ze ook realistisch sampled, maar wel kil): Een 808 basskick (goed vergelijkingsmateriaal) klinkt op mijn PC dynamiekloos en huist een beetje (ik kan het niet beter omschrijven) in een steriele cocon. Diezelfde sample klinkt in de Z-reeks enorm lekker (boterig) en exact de juiste diepte (zonder nabewerking). Diezelfde sample klinkt in de s-900 reeks nogal wat dieper en veel minder gedinieerd (maar eigenlijk het vetst). Redenen denk ik zijn dat verhoogde outputvolume en de grittyness/definitie van de sampleweergave.
- Nu ik er plots over denk: de gast van wie ik de Z-sampler kocht wist me achteraf te vertellen dat hij al zijn samples naar zijn G4 met RME had overgezet (samples die in de Akai enorm heftig en hard klonken (Manley-compressor ed) en waarvan ik werkelijk versteld stond ivg tot mijn outputvolume) en dat die samples dus echt wel minder punchier/levendig klonken. Dat beweerde de jongen zelf, die volledig op software ging overschakelen.
Hetgeen ik hieruit opmaak is dat de Bitrate er echt toe doet inzake de weergave van alle frequenties van het gesamplede, maar dat dat niet impliceert dat het werkelijk karakter toevoegt (of je moet minder goede weergave als karakter beschouwen). Het volgende dat opvalt is dat Akai zeker in de ouwe samplers een outputvolumeboost toepast. In de Z-reeks is deze toevoeging subtieler aanwezig, het klinkt edeler zeg maar. Over EQ en andere toegevoegde trukjes: in de Z-reeks lijkt me zeker geen boost van een bepaald frequentiedomein te zijn toegepast. Ook compressie lijkt me niet (of het moet ontzettend hoogwaardige compressie zijn die de zuiverheid van de klank intact laat. Dan vraag ik mij af waarom ze die compressie algoritmes niet in de interne effecten kunnen zetten dan, want daar is de compressor een beetje lachwekkend.) Wat mij opvalt is dat boterige/afgeronde in de klank. Dat gevoel is echt lekker. Aan wat ligt dit?
Converters dan waarschijnlijk of intern zoals eerder gemeld. Akai's ervaring ligt hier inderdaad aan de oorsprong.