aankomende klassiekers

Ehmmm... een EX5 is géén (ik herhaal géén) workstation. (meer hierover is in het archief te vinden)

En Bass, allemaal leuk en aardig. Maar als je de gemiddelde synthforummer hier op de man/vrouw zou afvragen 1080 of 5080? Wat denk je dat eruit komt? Een JD990 misschien? ;)

Maar mijn redenatie dat een slagschip van een generatie synths de facto klassieker is vanwege het feit dat dit model de meeste toeters en bellen heeft en dat voor veel gebruikers de aanleiding is om zo'n ding 2e hands te kopen.
 
Origineel geplaatst door fuse

En Bass, allemaal leuk en aardig. Maar als je de gemiddelde synthforummer hier op de man/vrouw zou afvragen 1080 of 5080? Wat denk je dat eruit komt? Een JD990 misschien? ;)
.

Eeeh Fuse,
als je moest kiezen ter klassieker : Nordlead 1 of Nordlead 3..?

De 1, want dat was de eerste in zijn soort, zo ook de JV1080...
 
Je kan je afvragen: "wat maakt een klassieker".

Een aantal factoren, die er allemaal bijdragen, IMHO:
(niet alles hóeft, maar hoe hoger de score op onderstaande checklist, hoe beter, ofzo... :))

1 - Toenertijd vernieuwend.
Dus: revolutionair in plaats van evolutionair; er was geen eerder apparaat dat dit kon.
Dat kan het geluid betreffen, de bediening, of de 'vormfactor' (bijv. de Minimoog ipv. de Moog Modular).
Dat helpt voor de 'mindset'... het 'oh ja dat vond ik altijd een cool apparaat' effect.
Bijv. de DX7, JD-800 of de Kawai K5 / K5000.

2 - Moeilijk opnieuw te bouwen / repliceren. Ofwel: een uniek karakter.
Bijv. de PPG Wave / Waldorf Wave / MicroWave. Of de Minimoog.

3 - Zeldzaamheid. Dus gezien vanuit de 'aanbodkant'.
Een punt op zich. Wat is 'zeldzaam'? Antwoord: Als relatief gezien de vraag véél groter is dan het aanbod.
Niet noodzakelijk dus door een kleine oplage. Dan is de kans dat iemand 'm herkent ook erg beperkt.
En dát maakt 'm niet dus niet klassiek vanuit de vraagkant gezien.
Beter is: slechte kwaliteit en lage prijs, waardoor het 'wegwerp'-effect optreedt.
Als genoeg mensen iets weggooien dat later nostalgisch wordt gevonden, is de vraag groot en het aanbod laag.
Klassieke voorbeeld: TB-303. Of Casio SK-1. Of vroeger: Korg MS-10.

Note: de 'slechte' kwaliteit van moderne apparatuur die 6Trak noemt, hoeft dus helemaal geen probleem te zijn.
Daartegen, juist de 'limited edition collectors items' van tegenwoordig (met series van een paar 1000) zijn in de ogen van de kopers zo veel waard, dat de 'wegwerpfactor' vrijwel nihil is. Waardoor, oh ironie, die dingen juist nooit collector's items worden... :D

4 - Vaak toegepast in een herkenbare (nu: nostalgische) stijl.
Hierdoor dus brede 'acceptatie' danwel gewildheid. Dus de 'vraagkant' is gegarandeerd.
Bijv. House -> TR-909. Of Gabber -> Alpha Juno. Of Jarre -> Eminent 310 Unique.

In het algemeen: juist door de verschuiving van vraag/aanbod effecten (lage 2e hands prijs, hoge 'vintage' prijs) en de 'mode' (dus: wat ligt er vandaag de dag goed in het gehoor) is het helemaal niet gezegd dat alleen analoge bakken met veel knoppen 'vintage' zijn.
Mijn voorspelling: vroege digitale apparaten (nu nog in het wegwerp-stadium) worden in de toekomst net zo goed 'vintage'. Bijv. apparaten als de Microwave en Roland D-50, dat begint al aardig te komen...
En de 'halo' die er nu ligt op ouwe apparaten met veel knoppen zal voor een stuk verdwijnen.
Persoonlijk vind ik bijvoorbeeld een Korg Polysix écht geen vintage.
 
Laatst gewijzigd:
Origineel geplaatst door Bass

als je moest kiezen ter klassieker : Nordlead 1 of Nordlead 3..?


Een paar posts eerder werd er al een argument gegeven om in dit geval voor de 2 te kiezen......... 8o)
 
ik denk/hoop dat de machinedrum (en wrschnlk monomachine, maar die "ken" ik niet) de trendsetters worden voor een nieuwe generatie spul. en die trend wordt (eindelijk) het op een doordachte manier implementeren van interfaces

tot nu zaten ongeveer alle digitale en VA spul vast aan interfaces die dateren uit het analoge tijdperk. groot tijd dus om de interfacing mogelijkheden van het digitale te benutten

dus duidelijke, inspirerende interfaces, met veel informatie in 1 keer, geen 37 toetsencombi's, u snapt het wel...
 
Origineel geplaatst door Hanz
Je kan je afvragen: "wat maakt een klassieker".
Een aantal factoren:
-Toenertijd vernieuwend.
-Zeldzaam.
-Vaak toegepast in een herkenbare (nu: nostalgische) stijl.

Het vreemde bij "klassiekers" is imo dat deze factoren nooit allen tegelijk gelden voor "de klassieker".
Een minimoog zal best zeldzaam zijn, maar dat is van een TB303 niet bepaald te zeggen.

Het begrip "klassieker" is natuurlijk ook weer aan smaak onderhevig. Wat de 1 een klassieker vindt, vindt een ander mss wel een stuk schroot.
 
Gem, ik was nog aan het editen... zie boven de nadere verklaringen / toevoegingen... ;)
 
Laatst gewijzigd:
Origineel geplaatst door Hanz
Gem, ik was nog aan het editen... zie boven de nadere verklaringen...

sorry, ik zal NOG luier worden (en dus later gaan reageren....) ;)
 
Misschien zijn het wel bakken die je juist net niet zou verwachten ... dat kan ook. net als de tr909 die als ik het goed heb, op het begin ook niet lekker liep.
 
nou ja ik denk toch deze:
 

Attachments

  • 777.jpg
    777.jpg
    47,2 KB · Bekeken: 102
Origineel geplaatst door Hanz
En de 'halo' die er nu ligt op ouwe apparaten met veel knoppen zal voor een stuk verdwijnen.
Persoonlijk vind ik bijvoorbeeld een Korg Polysix écht geen vintage.

Ben ik het mee eens; soms lijkt alsof alles van Moog of Arp vintage is, en eigenlijk gewoon alles met draaiknoppen. Ik denk trouwens niet dat alle grote romplers straks vintage zijn. Een Triton, Motif ES of Phantom XS vind ik helemaal niet zo apart; er zijn andere romplers die ongeveer hetzelfde kunnen en elke nieuwe synth is weer beter. Ik bedoel, kn je je voorstellen dat later zowel een Motif 88 als een Motif ES en zowel een XP-80 als een Phantom XS-8 vintage zijn? Net als de JV-serie (synths én modules): heel leuk nu, maar er wordt al opgemerkt dat de klank maar mager is. Over 10 jaar weet iedereen dat het beter zit met de JD's en XV's en wordt misschien wel de hele JV- en XP-generatie overgeslagen. En met de Phantom-rack de XV misschien ook wel weer. Maar hierbij ligt het er natuurlijk ook aan welke bekende artiesten opgeschept hebben met deze synths (als ze op een gegeven moment in bepaalde tracks hebben blijken te zitten scheelt dat erg veel), hoeveel er te krijgen zijn en wat de vintage-prijs gaat worden (wat ook weer met al het voorafgaande samenhangt natuurlijk).

Trouwens: de prijs/kwaliteit-vehrouding speelt altijd een rol. Wat kun je met een Juno dat je niet met een JP8 kunt? Maar een Juno biedt precies wat men nodig heeft voor (relatief) heel weinig geld. Daar zit toch een groot stuk van de populariteit in. (Wat weer de vraag opwerpt: is een Juno dan nog wel vintage? Zou de Juno nog wel lopen als de Prophet 5 even duur en even gemakkelijk te krijgen was?)

Zouden Kurzweils vintage worden trouwens? (om even op ons RaceDief te reageren ;) )
 
Origineel geplaatst door Bass
De 1, want dat was de eerste in zijn soort, zo ook de JV1080...

Dan liever de TG55 of TG500.
Maar dat de eerste van een soort beter is.

Kweenie hoor. Een DX7 of DX7-II of een andere DX7 variant lijkt me ook in voordeel van het laatste model.

Maar vaak dat klassieker ook een relatief mode onderhevig begrip is zeg maar.
 
Origineel geplaatst door Christov
ik zeg:

EMU SP12
EMU SP1200
AKAI MPC60
AKAI MPC3000
AKAI S900
AKAI S950

en ga zo maar even door, en dan bedoel ik met het samplen op dat ding niet de libraries en shit

Als je voor 't gemak even m'n criteria ernaast legt:
1) Vernieuwend: Absoluut. Toenertijd was er niets dat erop leek. Dus: hét origineel.
2) Uniek karakter: zeker de eerdere bakken geven een specifieke kleuring. En de user interface is tried-&-tested.
3) Zeldzaamheid: Geldt al voor de Emu SP serie. De 900-serie van Akai is *nu* nog verre van zeldzaam.
Maar de 'wegwerpfactor' is nu aan z'n top voor dat soort apparaten. Een gunstig voorteken dus...
4) Herkenbare stijl: Hiphop. Overduidelijk. Genoeg mensen die op zoek zijn naar dat 'geluid'.

Kortom, als je het mij vraagt worden dat absoluut klassiekers. Kwestie van vooruit kijken! :)
 
Voortbordurend op de vraag of 'n workstation een klassieker kan worden:
Ik denk van wel. Maar alleen als er dus één of meerdere van bovenstaande punten te herkennen valt.
Kijk even naar de Korg M1. Dé oer-workstation (als je de Fairlight CMI even overslaat).
Ik geloof dat de M1 ooit best nog gewild wordt. En nu? Ondergewaardeerd.
Absoluut gezien is het natuurlijk geen goed apparaat meer. Maar ja, is de T-Ford vandaag nog wel een goede auto?
Het enige nadeel aan workstations: ze zijn te 'algemeen'. Dus welk 'geluid' hoort daar dan bij?
Kan alleen de M1 house piano me zo voor de geest halen...

Wat betreft Kurzweil? De K250 is toch al een klassieker?
Ik heb zo m'n twijfels over de nieuwere (k2660 ofzo?).
Van een afstand bekeken toch maar een 'standaard workstation'. :duivels:
Kurzweil is een beetje de Apple onder de synths denk ik. Blijven erg lang goeie en aparte apparaten.
Maar als de houdbaarheidsdatum is verstreken is het gewoon een ouwe doos.
 
Origineel geplaatst door bass-molecules
nou ja ik denk toch deze:

Die future-retro lijkt me idd ook DE bak om een ware klassieker te worden !
Duur, gewild, heftig, "kenmerkende" sound en wordt niet meer gemaakt.......
 
sorry hoor, maar romplers klassiekers??? lamenielachen!! :D .. de enige romplers die ik aanvaardbaar dik vindt klinken zijn van EMU, maar klassiekers durf ik het niet te noemen... geluiden zijn zo snel achterhaald van romplers... EMU heeft er tenminste nog een leuke modulatie/filter struktuur inzitten... al die roland/yamaha/korg shit uit de 90's kan me gestolen worden.
het wordt me steeds duidelijker dat de interface van een synth ontzettend belangrijk is... moderne klassiekers zijn dan waarschijnlijk de machinedrum/monomachine/fr777 enzo... misschien de electribes ook, maar die vindt ik persoonlijk qua klank echt niet deugen (sampler ES1(?) uitgezonderd).
hoe uitgebreider/meer menu's synths hebben, hoe minder kans op het predikaat "klassieker" in mijn ogen. maar goed, misschien praat ik over 10 jaar wel anders en wil ik ook een M1 (shudder!!!=))

die oude ensoniq bakken vindt ik wel vet trouwens... daar kun je vandaag de dag nog mee aankomen, maarja... ik ben dan ook pro USA als het geluid betreft :)
 
Back
Top