Orgel vs. Synth

Freakydile

I used to be a snaredrum
Lid sinds
6 november 2003
Berichten
1.330
Locatie
Zolder B
Ok. Vraagje ivm de polyfonie. Neem nu een Juno.
6 stemmig. Ok. 1 DCO per voice etc... 6 DCO's, 6-stemmig.

Nou had ik bijvoorbeeld vroeger een Bontempi orgeltje...
Je kon je arm er op leggen, en elke toets bleef een stem
geven... Volledig polyfoon.

Hoe komt dit?

Hoe geschiedt de klankopwekking dan in zo een ding?
Er zaten strings in die je met de JX-3P kan benaderen...

Iemand die me eens kan uitleggen hoe die klankopwekking er
komt, en hoe die volledige polyfonie er dan komt?

Groetjes,

Een van nieuwsgierigheid brandende Axel.
 
Volgens mij ging dat met die orgels electronisch, met contactjes ofzo, maar ik ben geen Orgel-geleerde.
 
Met lucht? Zoals een kerkorgel...
Heeeeel vroeger hebben wij thuis ook nog zo'n orgeltje gehad en ik herinner mij dat er een serieus 'geblaas' ontstond bij het aanschakelen. In plaats van mechanische kleppen en buizen zoals de kerkorgels zal men wel iets uitgedokterd hebben met electronica.
 
Origineel geplaatst door hermax
Met lucht? Zoals een kerkorgel...
Heeeeel vroeger hebben wij thuis ook nog zo'n orgeltje gehad en ik herinner mij dat er een serieus 'geblaas' ontstond bij het aanschakelen. In plaats van mechanische kleppen en buizen zoals de kerkorgels zal men wel iets uitgedokterd hebben met electronica.

Dat was een zg. Harmonium orgel :biertje:
 
in het kort: in het algemeen hebben electronische orgels voor elke noot van het octaaf een oscillator. door delen van de frequency van deze oscillatoren worden de noten in hun respectievelijke octaaf gegenereerd, waarbij de noten in elke octaaf simultaan met equivalente noten in andere octaven kan worden gespeeld. alle C-noten (bijvoorbeeld) komen dus uit dezelfde (vaak sinus, soms blokgolf) oscillator. de oscillatoren worden door een simpele gated VCA gestuurd: aan of uit dus.

strings die uit dit soort machine komen (bijvoorbeeld mijn net verkregen logan string melody II :okdan: ) kunnen worden gegenereerd door dezelfde oscillatoren door dezelfde VCA te sturen, maar i.p.v. een gate een 'echte' envelope te gebruiken om de VCA aan te sturen. één envelope vaak, wat dus voor vreemde (en mooie, vind ik) effecten zorgt als je akkoorden speelt (niet zo raar met strings). de soort triggering die hierbij wordt gebruikt is heel bepalend. sommige stringsynths hebben meer envelope-generators om het abrubte afsnijden van reeds spelende noten bij spelen van een nieuwe noot te beperken of te elimineren. chorusje d'r achter, en dan heb je wel wat 8~

lees bovenstaand artikel maar
 
ja kom ik op de vraag waarom de synths dan zo weinig oscilatoren hebben...................

de Crumar Performer is trouwens volledig polyfoon
 
space, zoals ik al zei: kosten... kijk maar wat de synthex destijds kostte met zijn 24 (geloof ik) oscs.

maar mijn punt is dan wel: waarom willen VA's zo dicht mogelijk bij de analoge synths blijven? Ik bedoel, ik vind het omnbegrijpelijk dat Korg een 4-stemmige synth uitbrengt vandaag de dag. En het argument dat zwaardere chips de synth veel duurder maken gaat in dit geval denk ik niet op. Ik bedoel, als Sony een CELL-chip in zijn nwe PlayStation gaat hangen en hem betaalbaar kan houden...
 
Origineel geplaatst door Zhanox
space, zoals ik al zei: kosten... kijk maar wat de synthex destijds kostte met zijn 24 (geloof ik) oscs.

maar mijn punt is dan wel: waarom willen VA's zo dicht mogelijk bij de analoge synths blijven? Ik bedoel, ik vind het omnbegrijpelijk dat Korg een 4-stemmige synth uitbrengt vandaag de dag. En het argument dat zwaardere chips de synth veel duurder maken gaat in dit geval denk ik niet op. Ik bedoel, als Sony een CELL-chip in zijn nwe PlayStation gaat hangen en hem betaalbaar kan houden...

Het zit hem er waarschijnlijk in dat er veel meer Playstations worden verkocht dan Korg synthjes. Vraag en aanbod, un so weiter ;)
 
Ik weet niet hoe het juist in mekaar zit, maar het heeft wel te maken met de 'paraphonic' techniek. M'n Trilogy bv is ook volpolyfoon door dat paraphonische principe, maar eigenlijk klopt dat niet volledig. Als je een akkoord aanslaat, bv C3-E3-G3 en je combineert dit met C2, dan hoor je dat de C3 opnieuw meeklinkt met de aanslag van de C2. Het heeft iets te maken met het delen van oscillators en zo, maar het echte weet ik er ook niet van. In ieder geval hebben de 'echte' synths één of twee (of meer) OSC/AMP/FILTER per aangeslagen toets en dat is bij die paraphonische niet het geval.

:doei:
 
Kijk eens naar dit Sound-on-Sound artikel en dit Sound-on-Sound artikel, daar staat het allemaal duidelijk verklaard.
Monofoon, Duofoon, Parafoon, Polyfoon; het verschil tussen orgels en synths, de introductie van digitale technologie etc. etc.

<edit>Had de post van snitch over 't hoofd gezien. Maar ik heb nog 'n extra artikel genoemd... ;)</edit>
 
Laatst gewijzigd:
is t neit gewoon zo dat zo'n orgel ElecTRISCH is in plaats van ElecTRONISCH?!

dus met andere woorden, helemaal geen chips etc.
 
We hebben het hier wel over de echt oude orgels; anders kom je gewoon ook polyfoniegebreken tegen. Mijn oude Yamaha ME-30 (of zoiets?) was max. 6 polyfoon per manuaal en komt uit de eerste helft van de jaren '80. Dat ding is dus ook gewoon een chip-bak.

Het principe van parafonie waar Danny het over heeft wordt trouwens uitgelegd in het SOS-artikel waar Snitch naar verwijst. Daar staat ook hoe het komt dat die C3 opnieuw gaat klinken als de C2 wordt toegevoegd (osc per noot van het octaaf, noten uit andere octaven bereikt door verdubbeling e.d. achter de osc => zie het artikel... ;) ).
 
BUSSEL Wim van, Elektronische orgels. Het Spectrum 1972, 207 pag., paperback, ills, register, 11x18

Als ik me goed kan herinneren staat in dit boekje uitvoerig beschreven hoe de verschillende elektronische orgels werken. Blijkt ook dat er veel overeenkomsten zijn tussen de synth en het orgel.
Verder zegt het antwoord van Snitch, het delen van de oscillator voor de octaven, al het meeste.
 
Even nieuw leven inblazen.

Hoe zou het komen dat analoge synths temperatuur-gevoelig zijn en dat analoge orgels meteen en voortdurend een stabiele toonhoogte hebben ?
Worden in zo'n orgel de klanken opgewekt door spoelen (mijn referentie is de eminent 310) en zijn die ongevoelig voor temperatuurs-invloeden ? Weet iemand hoe zo'n oscillator opgebouwd is en waarom ze niet in synthesizers verwerkt zijn ?
Ook oude drumcomputers (bv minipops) maken gebruik van spoeltjes...
 
Hoe zou het komen dat analoge synths temperatuur-gevoelig zijn en dat analoge orgels meteen en voortdurend een stabiele toonhoogte hebben ?

Omdat orgels met een vaste masterclock werken en alle tonen worden berekend (gedeeld) met behulp van een octaaf deler IC (2^(x/12)) en met behulp van subdividers. Zo wordt de masterclock verspreid over alle toetsen en worden ze volledig polyfoon doormiddel van contactjes onder de toetsen.

De verhoudingen blijven altijd gelijk, ook wanneer de masterclock een fractie afwijkt in de frequentie. Daarom is is een frequentieafwijking niet hoorbaar, totdat je samen gaat spelen met een ander instrument. Dan kunnen ineens alle toetsen boven of onder de gewenste frequentie liggen.

Die masteroscillatoren met spoelen worden ook in synthesizers gebruikt (maak maar eens een JUNO of JX-3P open). Dit doen ze omdat je dan de masteroscillator nog kan tunen. Hier zou je ook een kristal nemen met een vaste frequentie, maar dan kun je die niet bijstellen. In principe zijn dit ook synthesizers met delers er in (zie ook het pasgeleden topic "Verschil DCO en VCO" hier op het forum).
 
Ook oude drumcomputers (bv minipops) maken gebruik van spoeltjes...

Klopt. Dat zijn de zogenaamde RC oscillatoren om sinusachtige golfvormen op een makkelijke manier op te wekken. Je geeft zo'n oscillator een 'aanzwengeling' totdat hij vanzelf langszaam weer uitgaat (met een bepaalde afstelling in de componenten kun je dit effect bereiken). Ideaal voor percussiegeluiden.
 
dan zou een 310 toch twaalf masterclocks hebben , die apart zijn af te stellen , daarvoor zal denk ik elke emeinent iets anders klinken als de ander eminent:)
 
Back
Top