Iemand ervaring met MDLR case? Ben ik opgelicht?

Pfff, in termijnen terugbetalen ook, dat zegt alles over de puinzooi die meneer ervan gemaakt heeft.
Als het klopt dat meneer meerdere gezondheidsproblemen heeft (gehad) dan zou ik liever spreken over de puinzooi waarin hij beland is.

Mensen aan het lijntje houden kan soms de minst slechte optie zijn.


Als consument/klant is het natuurlijk super k*t, daar wil ik absoluut niets aan afdoen.
 
Als het klopt dat meneer meerdere gezondheidsproblemen heeft (gehad) dan zou ik liever spreken over de puinzooi waarin hij beland is.

Daar kan ik me maar deels in vinden, gezien een deel van de puinzooi bestaat uit beloftes die niet waargemaakt worden.
 
Als het klopt dat meneer meerdere gezondheidsproblemen heeft (gehad) dan zou ik liever spreken over de puinzooi waarin hij beland is. Mensen aan het lijntje houden kan soms de minst slechte optie zijn.
Eerlijk duur altijd het langst. Je mag het met mooie woorden omkleden, maar doe de waarheid geen geweld aan. Bied dan de optie: "Dit is de situatie. Als je bij me blijft, waardeer ik dat enorm. Wil je dat niet, dan stort ik meteen je geld terug." Met deze aanpak ruïneert hij zijn bedrijf. En ik kan me niet voorstellen dat hij een leuke dag heeft, als er (weer?) een aangetekende brief op de mat ploft of een incassobureau belt.
 
Ik heb mijn MDLR-kast van een winkel. Die zou de kasten gaan verkopen maar die afspraak is nooit nagekomen. Er is één - dure - kast geleverd en die heb ik voor zeshonderd piek overgekocht toen bleek dat er verder niets meer zou worden geleverd. De winkel heeft dat ding als demo lang in de zaak gehad en voorraad is duur. UIteindelijk was iedereen blij want ik had een kast nodig. Het is wel een goed product, zeker intern. Maar stoot je niet aan de scherpe hoeken.
 
Als ik geen twee door artrose geteisterde linkerhanden had gehad dan ik hem wel benaderd. Goed product dat aardig loopt, daar moet toch wat van te maken zijn?
 
Tsja, ik heb in mijn omgeving situaties van langdurige ziekte en een faillissement meegemaakt. Dat geeft duidelijk een milder perspectief.

Laat duidelijk zijn dat ik dit als klant ook niet zou accepteren.
 
Onder stress gaat logisch kunnen denken als eerste er aan. Je IQ en denkvermogen nemen meetbaar af. Uiteindelijk is het een moeras waar iemand langzaam weg zakt. En bij een eenmanszaak is het vaak extra lastig om uit een moeilijke situatie te komen.

Uiteraard is het een zakelijke overeenkomst en moet er naar gehandeld worden. Maar ik kan mij zo indenken dat zonder hulp en inzicht van buitenaf het moeilijk is om echt puin te ruimen. Het is toch een groot deel van jezelf
zonde wat het zijn mooie cases.

Gelukkig ook zijn er goede alternatieven. Hopelijk komt hij er bovenop.
 
Maar ik kan mij zo indenken dat zonder hulp en inzicht van buitenaf het moeilijk is om echt puin te ruimen. Het is toch een groot deel van jezelf zonde wat het zijn mooie cases.

Dat kan ik me ook goed voorstellen, dat je het gewoon compleet niet meer overziet. Maar als iemand geld naar je overmaakt en je kunt niet leveren, kun je dat toch gewoon terugstorten? Dat is op je telefoon tegenwoordig 3 keer klikken.
 
Als MDLR gewoon gecommuniceerd had met me, had ik uiteindelijk deze maatregelen ook niet hoeven nemen. Maar kreeg gewoon keer op keer geen gehoor maanden lang. Je kan ziek in bed liggen en toch mensen een kort berichtje terugsturen (of een vriend/familielid vragen klanten terug te mailen) of even geld terugstorten van de mensen die je niet kan helpen omdat je ziek bent. Behalve als je dat geld niet meer hebt, dan wordt het een lastiger probleem. Ik schrok ook best toen ik hoorde dat hij het in termijnen terug moet betalen. Vind het vervelend voor hem. Maar ergens moet je een grens trekken en toch gewoon hard eisen dat je je geld terugkrijgt als het product niet geleverd wordt.
 
Ik heb wel eens een wanbetaler gehad voor een aanzienlijk bedrag waar ik na een jaar een betalingsregeling mee had voor aflossing in termijnen, de eerste termijn kreeg ik, de 2e niet, moest er weer hard aan getrokken worden, toen kwam de 2e termijn alsnog, daarna weer een jaar niets gekregen en geen reactie op welke herinnering dan ook. Af en toe stuurde ik hem een boze mail die vervolgens weer genegeerd werd. Dat ging zo nog een jaar door, uiteindelijk gaf ik het op. Ging er weer een jaar overheen, toch maar weer een boze mail gestuurd, kreeg ik reactie met de vraag hoeveel ik nog kreeg volgens hem.. Bedrag genoemd, zelfde dag was het betaald. Het ging helemaal nergens over, er zat zeker wel onwil achter, maar uiteindelijk wilde hij toch het goede doen blijkt. Niet dat ik hem ooit nog een dienst lever, dus hij had net zo goed niet kunnen betalen, maar hij deed het dus toch. Maar, zolang je niet alles binnen hebt, kan het dus alle kanten op.
 
Je kan ziek in bed liggen en toch mensen een kort berichtje terugsturen of even geld terugstorten van de mensen die je niet kan helpen omdat je ziek bent. Behalve als je dat geld niet meer hebt, dan wordt het een lastiger probleem.

En dat laatste zou het geval kunnen zijn. Maar het is heel lastig oordelen zolang we de situatie van meneer niet kennen. Ik ken zijn situatie zelf ook niet. We kunnen hier speculeren tot we een ons wegen zonder dat iemand daar ook maar iets mee opschiet. Wat wel duidelijk is dat is dat dit alles bijzonder vervelend is voor de klanten die hier de dupe van zijn.

Misschien is mediatie of het langs sturen van hulpverlening bij meneer een optie?
 
Dat kan ik me ook goed voorstellen, dat je het gewoon compleet niet meer overziet. Maar als iemand geld naar je overmaakt en je kunt niet leveren, kun je dat toch gewoon terugstorten? Dat is op je telefoon tegenwoordig 3 keer klikken.
Zo werkt tijd & risico niet. Even eenvoudig gesteld (en niet gezegd dat dit letterlijk is wat er in dit geval gebeurd is maar om het te schetsen hoe dat proces zich voltrekt in veel gevallen) gaat er in een normaal bedrijfsvoering een bepaalde cash flow behoefte doorheen in een gegeven tijdsblok. Er doet zich een calamiteit voor. Iemand is ineens ernstig ziek of wat dan ook. De vaste lasten gaan door, er is wellicht al materiaal ingekocht en afgerekend. Dus van die 20 orders die mensen betaald hebben, is in kas maar een bepaald percentage beschikbaar.

Om de bedrijfsvoering door te laten gaan zijn al die zaken wel nodig. Je zou op dat moment het besluit moeten nemen om de bedrijfsvoering (al dan niet tijdelijk) te staken. Geen nieuwe orders, kijken wat er te terug te betalen is en wat er af te bouwen is. Dan zou je dat kunnen afhandelen. Dat is wat meestal gebeurd bij onvoorziene omstandigheden waarvan het tijdspad bekend is. En dus de druk in risico over tijd behapbaar en overzichtelijk is. Ook het financiele verlies is te dragen, omdat men voldoende tijd heeft om het af te bouwen en het risico weg te nemen. Het risico doet zich voor en er is voldoende tijd om het weg te werken.

Heb je een acuut probleem en je hebt maar een heel kort tijdsvak om het op te lossen dan gaat het snel. Je kan niet alle vaste lasten op een ordentelijke manier terugbrengen, denk aan opzegtermijnen van huren, contracten etc. Je voorraad heeft op dat moment veel minder waarde en je cash flow is onvoldoende om alle openstaande orders direct terug te betalen. De piek druk in risico is ineens heel hoog. In termen van liquiditeit moet je er dan een hele zak geld tegenaan smijten om dat zo snel op te kunnen lossen.

En dan kom je op het probleem, is dat geld er wel ? Zit er genoeg in reserve , of privé. En is iemand in staat om die beslissing zo enorm snel ook te nemen. Denk aan emoties, de verwachting dat een probleem tijdelijk is. Bijvoorbeeld in geval van ziekte is de prognose in eerste instantie 3 maanden herstel tijd, 1 complicatie verder en je zit op een jaar.

En dan ziet het speelveld er ineens heel anders uit. Tijd & risico zijn enorm venijnig , vandaar dat verzekeren ook zo ingewikkeld is. Of een termijnmarkt zo volatiel kan zijn. Allemaal varianties op tijd en geld. En risk happens fast.
 
Goede uitleg. Het is jammer dat dit soort bedrijfjes hier zo weinig kaas van gegeten hebben. Het zou ze zeker kunnen helpen want het is niet zo makkelijk allemaal en voor je het weet, zit je er midden in.
 
Ja het is een ding om iets alleen te beginnen, maar op een gegeven moment moet je een keuze maken groeien of het proces zodanig inrichten dat het behapbaar blijft.
Als je boven een bepaalde grens komt, maar wanneer maak je die keuze en hoe? Dan kom je uit op hoeveel orders kan je aan, niet alleen in bouwtijd, maar ook in risico. Stel je hebt 100 orders open staan en je kan er 50 per maand aan, dan heb je 2 maanden werk. Idealiter vult het boek zich net boven die 50 per maand zodat je de logistiek van tijd, risico en geld kan beheersen.

Groeit dat ineens snel moet je een keuze maken, mensen erbij, of levertijden verlengen. Groeien lijkt de bedoeling van iedere ondernemer, maar dat brengt problemen met zich mee. Tijd en geld vooraf investeren in mensen, productielijnen enzovoorts.

Veel eenpitters gooien het dan op 'gewoon' meer uren draaien, en dat pakt niet altijd goed uit. Idealiter controleer je de order instroom zodanig dat je organisch kan groeien. Dat is alleen niet zo eenvoudig. En velen durven niet te groeien. Of willen het niet omdat dat ze weg gaat houden van wat ze het leukste vinden. Mooie dingen maken. Maar wanneer ga je bijvoorbeeld zeggen, ik neem even geen orders aan? Durf je het klein te houden. Dat vergt allemaal het nodige zelfonderzoek en ook sparren met mensen die het allemaal al een keer gedaan hebben. Vergeet niet dat met name dit soort niche bedrijven vaak uit liefhebberij en technische know how begonnen zijn en men vaak geen 'echte ondernemer' is. (wat dat ook moge inhouden natuurlijk). Veel mensen beginnen niet met een bedrijf om het zo groot mogelijk te maken. Sommige wel en sommige kunnen heel snel de switch maken van klein naar groot denken. Maar dat vergt een bepaald abstract en procesmatig inzicht. Dat is niet iedereen gegeven. Erg interessante materie overigens.
 
Koop gewoon alleen spullen in stock, geen vooruit/aanbetalingen.Dan beperk je het risco met dit soort prutsers. Willen ze dat niet, jammer dan.
 
Gaat er in een normaal bedrijfsvoering een bepaalde cash flow behoefte doorheen in een gegeven tijdsblok. Er doet zich een calamiteit voor. Iemand is ineens ernstig ziek of wat dan ook. De vaste lasten gaan door, er is wellicht al materiaal ingekocht en afgerekend. Dus van die 20 orders die mensen betaald hebben, is in kas maar een bepaald percentage beschikbaar.
Dat klinkt logisch bij een MKB'er. Dan heb je een bedrijfspand, personeel, inkoop, verzekeringen, energie etc. Met toekomstige inkomsten dek je die kosten en blijft er onder de streep als het goed is winst over.

Als ik op de site van MDLRCase kijk, zie ik een eenpitter. Dikke kans dat die vanuit huis werkt en ik kan me niet voorstellen dat hij 100 orders op zich neemt. Of hij is echt totaal ongeschikt als ondernemer. Er staat ook dat hij al sinds 2002 bedrijfjes heeft. Dan neem ik aan dat je inmiddels wel een buffertje hebt.

Ik denk hardop en ken deze casus niet. Maar als het een puinzooi is en hij mijn geld wel gewoon aanneemt en niet levert, zou ik boos worden. Wat de omstandigheden ook zijn. Verantwoordelijkheid nemen hoort ook bij ondernemen.
 
Als ik op de site van MDLRCase kijk, zie ik een eenpitter. Dikke kans dat die vanuit huis werkt en ik kan me niet voorstellen dat hij 100 orders op zich neemt. Of hij is echt totaal ongeschikt als ondernemer. Er staat ook dat hij al sinds 2002 bedrijfjes heeft. Dan neem ik aan dat je inmiddels wel een buffertje hebt.
Ik denk dat hij op z'n minst een werkplaats heeft, je bouwt m.i. nog geen 10 cases op het adres aangegeven op de website. Daarop verder speculerend kan het best hard gaan als je een paar maanden uit de running bent, je moet dan aardig wat cases bouwen om dat in te halen.
Ik denk hardop en ken deze casus niet. Maar als het een puinzooi is en hij mijn geld wel gewoon aanneemt en niet levert, zou ik boos worden. Wat de omstandigheden ook zijn. Verantwoordelijkheid nemen hoort ook bij ondernemen.
Helemaal mee eens, hij kan dit beter netjes oplossen en wat anders gaan doen.
 
Ik denk juist dat hij door moet gaan, als zijn gestel dat aan kan. Maar dan in samenwerking met iemand die de zaken regelt. Hij maakt kennelijk goed spul waarvoor mensen tot in de verre buitenlanden bereid zijn te betalen, van basic to luxe. Hoelang is het goed gegaan, zonder klachten? En waarom nu niet meer? Moet op te lossen zijn.
 
Ik denk juist dat hij door moet gaan, als zijn gestel dat aan kan. Maar dan in samenwerking met iemand die de zaken regelt. Hij maakt kennelijk goed spul waarvoor mensen tot in de verre buitenlanden bereid zijn te betalen, van basic to luxe. Hoelang is het goed gegaan, zonder klachten? En waarom nu niet meer? Moet op te lossen zijn.
Mee eens, ik bedoel eigenlijk op een andere manier.
 
Back
Top