Waar zijn alle cd's en LP's gebleven?

En puur uit sentiment en die XD foute hoes:
 

Attachments

  • IMG_20231221_200839_HDR.jpg
    IMG_20231221_200839_HDR.jpg
    191,8 KB · Bekeken: 81
Zo'n Schulze kan je altijd gewoon eens proberen aan een kringloopprijs he, al is het maar "voor de verzameling".

Over de verzameling gesproken...schoonmoeder vroeg of ik Bob Marley LPs heb. Ik dacht van niet. Toch maar eens checken. Ik heb er drie...
 
Dagje weg geweest naar Deventer. Daar heb je liefst 4 platenzaken en sowieso is het een prachtige stad.

Bij Walk-In verkochten ze nieuwe cd's voor 3 euro per stuk en 5 voor 10 euro. Heb er meteen 10 meegenomen: B52's, U2, Crowded House, Bonnie Raitt, White Stripes etc. Echt een goede deal en goedkoper dan de kringloopwinkel 👍

Ook grappig: als je een nieuwe plaat aanzet, mag het volume meteen fors lager. De loudness war in optima forma.
 
Soms schrik je daar wel van hoe snel muziek waar we zelf naar luisterden door jongeren al niet meer herkend wordt. Alles voor de House is voor hen prehistorisch. We worden oud...
 
Als je zelf muziek niet kunt herkennen waar jongeren vandaag naar luisteren.

Ik zit niet op TikTok, dus ik haak compleet af. Trouwens, met streaming ook. Ik heb het dit jaar wat actiever bijgehouden. Van de top 30 albums van het jaar van OOR kende ik er 29 niet! En ik heb echt veel geluisterd 😄 Er is geen beginnen aan.
 
Ja, dan worden we echt oud. :beard:

Ik volg het zelf ook niet heel actief, tenminste niet wat mainstream is. Binnen enkele genres wel. Wat ik ook doe, en dan wat breder, is op zoek gaan naar nieuwe, jonge artiesten die leuke dingen doen.
 
De meeste moderne pop muziek zegt mij helemaal niets. En dan heb ik mij nog netjes uitgedrukt. Over het algemeen vind ik de beginfase van nieuwe ontwikkelingen (op wat voor vlak dan ook) het meest interessant. Daar zie of hoor je de pioniers en ontdekkers bezig. Voor de betere pop muziek lag dat vooral in de jaren '60 en '70. Daarna hadden we nog even een opleving met de Punk en New Wave. Maar met de House ben ik afgehaakt. Hoogst zelden hoor ik tegenwoordig nog iets dat ik kan waarderen. Als dat gebeurt is dat mooi, en dan wil ik ook wel de nodige moeite doen om dat op plaat of CD aan te schaffen. Maar de tijd dat ik alles op muziekgebied bijhield is voorbij, het loont eenvoudigweg de moeite niet meer. En wat er tegenwoordig nog goed is komt mij hier op het forum of elders uiteindelijk toch wel ter ore.
 
De meeste moderne pop muziek zegt mij helemaal niets. (...) Voor de betere pop muziek lag dat vooral in de jaren '60 en '70. Daarna hadden we nog even een opleving met de Punk en New Wave. Maar met de House ben ik afgehaakt.

Kan natuurlijk dat muziek van latere tijden voor je persoonlijk niet zo interessant is, maar ik denk niet dat die muziek intrinsiek slechter is. Je noemt bijvoorbeeld de opkomst van house, het was ook het begin van een ontwikkeling waardoor we iets later (vooral eerste helft jaren '90) heel veel goede muziek zagen uit de UK, van The Prodigy, via FSOL en The Orb naar Leftfield en noem maar op. Misschien niet jouw ding, maar ook dat was fris, nieuw en goed. Net zoals jij de muziek uit de jaren '60 en '70 beleefde. Zo heeft elke periode wel iets anders. Goede (en slechte) muziek is van alle tijden.
 
Ik blijf bij mijn theorie dat bijna iedereen de muziek die in zijn late tiener / vroege twintiger jaren de soundtrack was van hun leven het beste vindt dat ooit gemaakt is, dan wel muziek die in dat straatje past. De muziek waarbij je de diepe gesprekken had met je vrienden, waarbij je keihard ging in de discotheek of op schoolfeest, waarbij je je eerste vriend(innet)je kuste, waarbij je je eerste huis verbouwde, waarmee je je prille liefdesverdriet verwerkte, waarbij je je razernij de vrije loop liet, etc. En 'de jeugd' heeft zelden smaak. Dat zeiden onze grootouders over onze ouders, onze ouders over ons en wij over onze kinderen. Enkele uitzonderingen en tijdloze artiesten daargelaten uiteraard.
 
Al een meter stof op lag en waarbij de vraag is of ze al in stereo zijn opgenomen :D

Ik heb Otis Redding in mono liggen, dus wat dat betreft 😉 Maar dat is ook niet zo gek. Op een gegeven moment werd de oplage van cd's natuurlijk veel minder en die vind je ook zelden voor weinig. Je kunt ze wel nieuw kopen, maar 10 of 15 euro voor een album vind ik te duur. Dan neem ik wel een streaming-abonnementje en heb ik ze allemaal 👍

Ik blijf bij mijn theorie dat bijna iedereen de muziek die in zijn late tiener / vroeger twintiger jaren de soundtrack was van hun leven het beste vindt dat ooit gemaakt is, dan wel muziek die in dat straatje past.

Dat is volgens mij ook wetenschappelijk onderbouwd. Als puber is alles nieuw en vorm je je identiteit. Muziek speelt daar een enorm belangrijke rol bij. Ik keek als 15-jarige een keer knetterstoned naar Björk en Underworld op Rock Werchter. Dat blijft magisch en daar grijp ik ook regelmatig op terug. Oasis, Supergrass, oude Chemical Brothers etc. Maar er word tegenwoordig ook steengoede muziek gemaakt. Je vindt echt bizar goede en knappe dingen op Spotify. Ik heb alleen niet altijd zin om er veel tijd in te steken. Dan is een vertrouwd cd'tje opzetten makkelijker.
 
Laatst gewijzigd:
Ja mooi, Bombario die vertelt over zijn "nieuwe CDs" en dan met een lijst albums komt waar in de jaren 90 (dat is dus 30 jaar geleden :) ) al een meter stof op lag en waarbij de vraag is of ze al in stereo zijn opgenomen
:D

Maar over die oude en nieuwe muziek; ik luister nog steeds van alles maar volg niet alles meer en de tijden dat ik regelmatig in platenzaken kwam is al een hele tijd terug en dat verandert ook niet meer.
Maar wat voor de jeugd er allemaal valt te ontdekken is toch voor veel van de wat ouderen hier hetzelfde met die jazz en bluesplaten of een mooie Sinatra lp uit de fifties, dat was dan weer muziek die wij ontdekten toen we een jaar of 30 waren bijv.
Tegenwoordig heb je op youtube wel jongeren die dan platen bespreken van artiesten die ze eigenlijk nog niet kenden en dan komt muziek uit de sixties t/m de eighties tevoorschijn en zo zal het altijd wel gaan.
 
Ik hou het ook allemaal niet meer zo bij hoor. Vroeger ging een aanzienlijk deel van mijn inkomen naar CDs en was ik wekelijks wel in de platenzaak te vinden en kon in in de winkelstraat ook geen muziekhandel voorbij lopen zonder even een rondje te maken. Tegenwoordig heb ik een Spotify abonnement waarin regelmatig playlists kies met nieuwe muziek, maar natuurlijk ook volop de classics die ik al 35 jaar luister en wel kan dromen. CDs koop en draai ik nauwelijks, al heb ik afgelopen week wel een externe CD/DVD lezer/brander gekocht zodat ik nog wat muziek uit mijn collectie naar mijn computer kan rippen die niet op de streamingdiensten te vinden is. Een leuke manier om tegenwoordig nieuwe artiesten te ontdekken vind ik om naar optredens te gaan, zeker als het een festival of voorprogramma is met (voor mij) onbekende bands.
 
Ik hield in mijn jeugd al van muziek die ook toen al als "ouwe lullen rock" (en wat later als "ouwe lullen punk") betiteld werd. Disco was mij een gruwel, en House toen het opkwam zag ik als disco in het kwadraat. De idee dat de kwaliteit van de popmuziek in ieder tijdperk even goed of slecht is lijkt mij op niets gestoeld. Sommige tijdperken bruisen van de creativiteit en nieuwe impulsen, en andere weer veel minder. Ook de aard van de muziekindustrie, het culturele klimaat en sociale ontwikkelingen zijn van invloed. Er is geen enkele reden om aan te nemen dat al die invloeden steeds op hetzelfde netto effect op de kwaliteit van de pop muziek uitmiddelen.

Jeugdsentiment kan eventueel helpen bij de ontwikkeling van je smaak, maar ik bezocht zelf hoofdzakelijk die gelegenheden waar de muziek gedraaid werd die ik toch al goed vond. Dus dan versterkt jeugdsentiment enkel de eigen muzikale voorkeur die je toch al hebt.

The Prodigy, Massive Attack, en nog een paar waarvan de naam mij zou gauw niet te binnen schiet vind ik overigens wel goed. Er zijn altijd wel een paar gevallen te vinden met bands die ondanks het genre dat zij spelen kwaliteit leveren. Maar dat zijn zeldzame uitzonderingen.
 
. Ik keek als 15-jarige een keer knetterstoned naar Björk en Underworld op Rock Werchter.
Ik was ook op die Werchter en je moet wel knetterstoned geweest zijn om van die Björk te hebben genoten. Alleen al omdat de mix orenbloedend schel was. Underworld was wel een feestje ja.
 
Back
Top