Waldorf Quantum & Iridium

Nice! Heel veel plezier ermee

Dat lukt al aardig.
Ik ben tot nu toe alleen nog maar aangenaam verrast.
Ik was al blij met de polytouch op de Hydrasynth Explorer, maar deze voelt toch wel aangenamer en expressiever.
Het toetsenbord speelt sowieso prettig en ook de knoppen en controllers voelen goed aan.

Om te beginnen eerst maar de update gedaan en dat ging heel soepel.
Voorlopig is het vooral uitzoeken hoe een en ander werkt en presets luisteren.
Ondanks veel commentaar op de slechte presets vind ik er toch veel goede klanken tussen zitten.

Ik vind de interface eigenlijk heel prettig en intuïtief werken.
Het is voornamelijk dat het heel veel is. Er kan veel, dus soms moet je even zoeken.
Alleen al het door scrollen van de mod destinations bijvoorbeeld.
Ik vermoed dat ik voorlopig niet uitgekeken raak op dit instrument.
 
Ik vermaak me op dit moment echt uitstekend met de Iridium.

Ik vind hem enigszins overweldigend in zijn mogelijkheden en dat is positief.
Daar komt ook bij dat ik intussen wel de nodige ervaring heb opgebouwd met subtractieve synthese en ik met de Hydrasynth de wereld van de wavetable in ben gedoken, maar de andere synthesevormen zijn nieuw voor me.
De resonator intrigeert me en daar vermaak ik me goed mee. Ook de granular mode in particle is erg interessant, maar met beiden ben ik nog wel bezig met begrijpen wat de verschillende parameters nu eigenlijk doen klankmatig.
Dat is een interessant proces, meer een avontuur in geluid, hoewel niet noodzakelijk heel muzikaal. ;)

Aan de kernels heb ik me nog even niet gewaagd, want dat is een studio op zich volgens mij.
Ik heb inmiddels wel wat DX geluiden geïmporteerd en dat is een redelijk vlekkeloos gebeuren.
Niet helemaal overigens, want het laden van sysex banks gaat uitstekend, maar een individuele patch lukte niet.
Dat kan ook aan de patch gelegen hebben natuurlijk.
Voor zover ik kan oordelen klinken die patches overigens redelijk getrouw, maar ik zie ze vooral als uitgangspunt en daarin stelt deze functie niet teleur.

De bediening vind ik heel prettig. Het scherm is scherp en vooral met de 3d weergave van wavetables een genot om naar te kijken.
Ook de knoppen naast het scherm en de parameters die ze bedienen wijzen zich vanzelf.
Ik zou haast vergeten dat het instrument verder ook nog vergeven is van de knoppen.
 
De DX7 import functie is beperkt tot bankjes. Individuele patches kan ie niet.

Dat is balen.
Nu heb ik een screendump van de patch, dus misschien lukt het me mettertijd op die manier.
 
Dat is balen.
Nu heb ik een screendump van de patch, dus misschien lukt het me mettertijd op die manier.
ik heb er zelf niet veel tijd aan besteed (want geen DX7 veteraan of liefhebber), maar ik neem aan dat je na importeren wel ongewenste patches kan verwijderen (?)
Of de wel gewenste patches onder een andere naam kan opslaan (?).
En anders plek zat met die duizenden preset slots XD
 
ik neem aan dat je na importeren wel ongewenste patches kan verwijderen

Het probleem is dat ik deze alleen als losse patch heb en niet in een bank.
Het is op zich allemaal geen ramp trouwens, maar handig zou het wel zijn.

Ik ben trouwens ook geen DX7 veteraan, maar heb indertijd een tijdlang de PLG15-DX in mijn CS6x gehad en daar zat deze patch in.
Mijn vrouw is er in geslaagd deze in de Reface niet onverdienstelijk na te maken, dus ik ben niet volledig onthand. ;)
 
Ik vermaak me op dit moment echt uitstekend met de Iridium.

Ik vind hem enigszins overweldigend in zijn mogelijkheden en dat is positief.
Daar komt ook bij dat ik intussen wel de nodige ervaring heb opgebouwd met subtractieve synthese en ik met de Hydrasynth de wereld van de wavetable in ben gedoken, maar de andere synthesevormen zijn nieuw voor me.
De resonator intrigeert me en daar vermaak ik me goed mee. Ook de granular mode in particle is erg interessant, maar met beiden ben ik nog wel bezig met begrijpen wat de verschillende parameters nu eigenlijk doen klankmatig.
Dat is een interessant proces, meer een avontuur in geluid, hoewel niet noodzakelijk heel muzikaal. ;)

Aan de kernels heb ik me nog even niet gewaagd, want dat is een studio op zich volgens mij.

Komt me heel bekend voor. Moet nog regelmatig back to basics, om even terug t ehalen hoe iets ook alweer moest. Had destijds wel wat aan de videoserie van deze gast, die blijkbaar Iridumcollege geeft op een conservatorium in Australie:

 
Bedankt voor de tip!

Ik heb me vandaag beziggehouden met het importeren en mappen van samples.
Granular is één van de zaken die de Quantum/Iridium aantrekkelijk voor mij maakte en dat stelt niet teleur.
Dat mappen was wel even gedoe, dus ik moet nog eens goed kijken of daar geen handigere manieren voor zijn.
 
Bedankt voor de tip!

Ik heb me vandaag beziggehouden met het importeren en mappen van samples.
Granular is één van de zaken die de Quantum/Iridium aantrekkelijk voor mij maakte en dat stelt niet teleur.
Dat mappen was wel even gedoe, dus ik moet nog eens goed kijken of daar geen handigere manieren voor zijn.
Ik weet niet of het precies is wat je zoekt, maar Sample Robot 6 (kost wel weer een hoop centen) kan auto-samplen en mappen en dat vervolgens exporteren als iridium/quantum map.
Ik heb hier wel wat mee geprobeerd maar ben er niet heel handig mee, dus wellicht snap ik het ook niet helemaal goed.
Ik dacht dat er ook een gratis demo was als je er eens wat mee zou willen proberen.
 
Ik weet niet of het precies is wat je zoekt, maar Sample Robot 6 (kost wel weer een hoop centen) kan auto-samplen en mappen en dat vervolgens exporteren als iridium/quantum map.

Dat klinkt op zich goed, maar daar ben ik dan weer te knieperig voor.
Ik maak wel gebruik van autosampler voor het samplen zelf, maar ik gebruik het te weinig om de prijs voor Sample Robot te kunnen verantwoorden.
Het is ook niet dat ik de Iridium nu wil volstampen met multisamples.
Met dat granulaire gebeuren is dat sowieso ook wat minder noodzakelijk.

Ik begin ondertussen wel steeds meer thuis te geraken in de interface en de mogelijkheden, maar de mogelijkheden en combinaties zijn zo veelomvattend dat het totaal doorgronden van dit instrument een flinke klus is.
Wel heel leuk trouwens.
Net als ik die resonator een beetje begin te snappen kom ik erachter dat je daarin ook samples als basis kunt nemen en daarmee is het einde alweer zoek.
Ik beperk me voorlopig dus maar tot de basis. ;)

Wat ik heel prettig vind is de visuele feedback van het instrument.
Je filtercurves zien verschuiven op de envelope of LFO en een noot langs de envelope curve kunnen zijn glijden vind ik fijne dingen om te zien.
Ook het wavetable scherm is een genot om naar te kijken vind ik en dat maakt het voor mij ook allemaal inzichtelijker en begrijpelijker.
Dat geeft ook weer kennis die bij andere instrumenten van pas komt.
 
Wat ik heel prettig vind is de visuele feedback van het instrument.
Je filtercurves zien verschuiven op de envelope of LFO en een noot langs de envelope curve kunnen zijn glijden vind ik fijne dingen om te zien.
Ook het wavetable scherm is een genot om naar te kijken vind ik en dat maakt het voor mij ook allemaal inzichtelijker en begrijpelijker.
Dat geeft ook weer kennis die bij andere instrumenten van pas komt.
100% mee eens, zeker ook met die laatste zin. Maar dat is iets wat ik sowieso als een beetje verslavend vind voelen bij synthesizers in het algemeen!

De overdraagbaarheid van kennis naar nieuwe systemen...
Iridium/Quantum maken Wavetable, Subtractieve synthese en vooral modulatie in het algemeen heel visueel en daardoor heel makkelijk te begrijpen.
Om dezelfde redenen ben ik ook ook erg fan van (kleine offtopic eervermelding hier :)) De software synth Xfer Serum (vanwege ook heel mooie wavetable weergave) en de HArdware versie van de Korg Opsix (die, ondanks veel menu-diving, FM prachtig 'uitlegt' door de goed doordachte UI van het apparaat).

Ik vind het leren van een nieuwe synth (net als jij geloof ik, als ik je posts lees) een van de leukste aspecten van deze hobby. lekker manual-diven, flimpjes kijken, zelf aan de knoppen draaien, antwoord op vragen zoeken op internet.... heerlijk.
En die kennis neem je dan inderdaad ook weer mee naar nieuwe devices. heel leuk om zo met horten en stoten langzamer hand steeds meer het gevoel te krijgen dat je grip krijgt over je sounds (zo ervaar ik het in elk geval :D).

Bij Quantum en Iridium werkt dat 2 kanten op. zoals ik al zei heel intuitief met subtractief, wavetable en modulatie in het algemeen (maar ook granular is best heel goed gedaan).
Maar een stuk minder intuitief zijn kernle mode en resonator mode. Maar dat had dan wel weer tot gevolg dat ik daar meer over wilde weten en was ook een directe reden voor mij om ooit die OpSix te kopen... omdat ik FM beter wilde leren. De kennis die ik met de OpSix opgedaan heb helpt me daarna weer heel erg met de Kernel mode op de Quantum.

De resonator mode is wat mij betreft nog het lastigste te begrijpen, maar dat staat gebruik niet in de weg (want zeer bruikbaar, ik pak hem vaak als ik wat wil toevoegen aan de transient van een patch waar ik aan werk).Daarnaast heeft mijn onbegrip van resonator er ook toe geleid dat ik wat info ben gaan zoeken over physical modelling, en ook daar weet ik nu wat meer van dankzij de waldorf quantum (en de PM synths in ableton).
En zo kwam ik er bijvoorbeeld achter dat die OpSix met wat trucjes (user algoritmes) ook (in beperkte mate) om te toveren was naar een Physical Modelling-synth!
en zo blijf je dus bezig... en dat is precies de bedoeling :D

Ik denk dat hierin een van de mogelijke fundamentele oorzaken voor GAS ligt :D
 
Ik vind het leren van een nieuwe synth (net als jij geloof ik, als ik je posts lees) een van de leukste aspecten van deze hobby.

Klopt!

Met Wavetable had ik weinig ervaring, maar met de komst van de Hydrasynth wilde ik me daar meer in verdiepen.
Eigenlijk ben ik op de Hydra toch lang blijven hangen in subtractief.
De Iridium is voor mij een prima instrument om daar eens diep in te duiken en die kennis toe te passen in mijn andere instrumenten met wavetable mogelijkheden.
Het grappige is dat mijn vrouw die vaak wat terughoudender is met onbekende synthesevormen nu enthousiast bezig met wavetable op de Iridium.

De Kernel mode ben ik nog niet echt in gedoken. Dat ga ik uiteraard wel doen in de toekomst, maar voorlopig heb ik mijn handen vol.

De Opsix was ook wel een tijdlang een verleiding, maar De Reface met de DT-RDX vind ik een fijne combinatie en dat met de Kernel mode in Iridium ben ik FM gewijs wel even voorzien.

Die Kernel mode gaat ook wel even wat verder dan de gemiddelde 6 operator FM.
Als ik zie wat je in 1 Kernel kunt aanpassen lijkt het erop dat je FM kunt doen met allerlei golfvormen en zelfs met Wavetables.
Daar wil ik ook nog even niet teveel bij stilstaan op het moment. ;)
 
Die Kernel mode gaat ook wel even wat verder dan de gemiddelde 6 operator FM.
Als ik zie wat je in 1 Kernel kunt aanpassen lijkt het erop dat je FM kunt doen met allerlei golfvormen en zelfs met Wavetables.
Daar wil ik ook nog even niet teveel bij stilstaan op het moment. ;)
absoluut. kan allemaal.
ook was me niet direct duidelijk in kernel hoeveel je daar ook nog kon moduleren. was namelijk niet direct duidelijk voor me...

voorbeeld:
in de meeste modes heb je direct toegang tot de modmatrix voor bepaalde parameters via het touchscreen en de pop-ups als je een parameter aanklikt.
In kernel mode is dat niet het geval bij alle parameters (zoals ratio).
maar toen bedacht ik me dat je wel die parameters aan een van die 5 knoppen op je synth kan toewijzen, en dat die knoppen vervolgens wel gewoon te moduleren zijn... het zit gewoon net wat anders in lekaar in kernel mode. een hele synth op zich ^^
 
een hele synth op zich

Ja, dat vermoedde ik al enigszins. ;)

Overigens vind ik het scherm met die knoppen echt heel goed en logisch ingedeeld.
Ik vergeet soms dat er veel meer knoppen op dat ding zitten.

Daar zijn ze bij Waldorf inmiddels ook achter denk ik, want elders wordt gewag gemaakt van de komst van een Iridium Core.


waldorf_iridium_core.jpg
 
wat een guitig apparaatje :D
ik zie hem overigens niet op de website van waldorf zelf.
maar als dat er echt komt; leuke compacte versie voor de liefhebber...
maar ik denk dat ik persoonlijk zelf toch wel die extra knoppen zou missen hoor
 
ik zie hem overigens niet op de website van waldorf zelf.

Daarom heb ik hem ook niet als nieuws geplaatst.

Ik zou met deze in de schappen niet tot een andere keuze gekomen zijn.
De prijs die werd genoemd was rond de € 1900,- en dat vind ik best stevig in vergelijking met de desktop.
Daarbij had ik dankzij een kortingscode een leuke prijs voor de keyboardversie.
 
Ik vermaak me nog steeds prima met de Iridium.
Steeds beter eigenlijk, maar ik ben wel heel erg blij met de polyphonic aftertouch.
Ik ben nog niet heel bedreven in de toepassing, maar heb er wel lol in.
Zoals gezegd had ik al de beschikking over polytouch in de Hydrasynth, maar bij de Iridium voelt het allemaal wat expressiever aan.

Ook een reden waarom ik er zo blij me ben is dat ik er achter kom dat ik veel meer instrumenten heb die weliswaar niet zelf over polyAT toetsen beschikken, maar het wel ondersteunen.
Dus ik ben nu druk aan het experimenteren daarmee in combinatie met de Fantom, Jupiter-X en Peak. Zelfs m'n oude FA-06 lijkt het te ondersteunen.
 
Back
Top