Cecil
Zoals de ouden zongen...
- Lid sinds
- 11 november 2003
- Berichten
- 850
Even wat context:
Jarenlang gedraaid met vinyl. Met pitch trek je dan een track tonaal sowieso uit zijn verband en 'we' kenden de (grond)toon van een track nooit. Dus mixen op gevoel en gehoor. Tracks met een 'alleen-drums' intro waren fijn. Met de toonregeling op een mixer kun je trouwens maar beperkt 'tonen wegmoffelen'. Dus komt het neer op track selectie en skills. Altijd, toch?
Tegenwoordig draai ik met AIFF's op Pioneer spelers. Dat levert natuurlijk nieuwe mogelijkheden op (cue's, looppoints, stems, playlists etc), maar toch blijf ik vaak graag bij hetzelfde concept: de muziek laten spreken. Zal ook wel genre-afhankelijk zijn. Sets samenstellen met muziek die bij elkaar past -in de breedste zin van het woord- en proberen een verhaal te vertellen. Mix in key*? Niet voor mij. Veel tracks die ik heb nemen je -via een ritmisch intro- mee de lucht in en zetten je ook weer terug op de grond, terug naar de ritmische basis. Daar maak ik inderdaad gebruik van. Dus het komt voor dat ik vier minuten 'niets doe' totdat de track klaar is met zijn verhaal. Eerder mixen doet dan afbreuk of wordt lelijk, druk. Andere tracks zijn dan weer meer 'tools' waarmee eerder uitmixen gemakkelijker gaat.
Oh ja, veel kicks en of kick+bas combis zijn vaak al getuned op een toon van een track, zeker in de wat 'diepere' dansmuziek.
Dus: alles is relatief
On topic: wellicht heeft de DJ een punt. Bouw je track op met zo min mogelijk melodieuze elementen. De bas is vaak het eerste melodieuze element dat prominent naar boven komt. 16 tot 32 maten intro is zat. En voor het outro hetzelfde.
Kan je niet iemand vragen om een clubmix van je nummer te maken?
* mix in key houdt helemaal geen rekening met modes, zoals phrygian en dorian, daardoor kunnen tracks alsnog niet lekker samen klinken. Mix in key houdt het op 'ongeveer E mineur' of 'ongeveer Bb majeur'. Aardig, maar niet precies.
Jarenlang gedraaid met vinyl. Met pitch trek je dan een track tonaal sowieso uit zijn verband en 'we' kenden de (grond)toon van een track nooit. Dus mixen op gevoel en gehoor. Tracks met een 'alleen-drums' intro waren fijn. Met de toonregeling op een mixer kun je trouwens maar beperkt 'tonen wegmoffelen'. Dus komt het neer op track selectie en skills. Altijd, toch?
Tegenwoordig draai ik met AIFF's op Pioneer spelers. Dat levert natuurlijk nieuwe mogelijkheden op (cue's, looppoints, stems, playlists etc), maar toch blijf ik vaak graag bij hetzelfde concept: de muziek laten spreken. Zal ook wel genre-afhankelijk zijn. Sets samenstellen met muziek die bij elkaar past -in de breedste zin van het woord- en proberen een verhaal te vertellen. Mix in key*? Niet voor mij. Veel tracks die ik heb nemen je -via een ritmisch intro- mee de lucht in en zetten je ook weer terug op de grond, terug naar de ritmische basis. Daar maak ik inderdaad gebruik van. Dus het komt voor dat ik vier minuten 'niets doe' totdat de track klaar is met zijn verhaal. Eerder mixen doet dan afbreuk of wordt lelijk, druk. Andere tracks zijn dan weer meer 'tools' waarmee eerder uitmixen gemakkelijker gaat.
Oh ja, veel kicks en of kick+bas combis zijn vaak al getuned op een toon van een track, zeker in de wat 'diepere' dansmuziek.
Dus: alles is relatief
On topic: wellicht heeft de DJ een punt. Bouw je track op met zo min mogelijk melodieuze elementen. De bas is vaak het eerste melodieuze element dat prominent naar boven komt. 16 tot 32 maten intro is zat. En voor het outro hetzelfde.
Kan je niet iemand vragen om een clubmix van je nummer te maken?
* mix in key houdt helemaal geen rekening met modes, zoals phrygian en dorian, daardoor kunnen tracks alsnog niet lekker samen klinken. Mix in key houdt het op 'ongeveer E mineur' of 'ongeveer Bb majeur'. Aardig, maar niet precies.
De jongste wil leerde DJ'en en ik heb het nooit gedaan. Vorige week hebben we de nieuwe Pioneer GRV6 gekocht en die komt als het goed is volgende week binnen. Dan kunnen we aan de bak en houd ik dit in het achterhoofd.
