Hier heb je een belangrijk issue te pakken. In tegenstelling van wat de meeste mensen denken is het aarden van onafhanlijke euroracks (ieder hun eigen PSU) geen kwestie van aarding via een patchkabel van rack A naar B. Sterker nog, dat kan problemen geven afhankelijk van om welke module dat gaat en zeker problemen opleveren als er ook weer een patchkabel van B terug gaat naar A. Dit laatse is bij modulars eerder standaard dan uitzondering.
Het is verstandig om op ieder Eurorack een voorziening te maken om met een dikke draad een verbinding te maken. Dit doet men het liefst zo dicht mogelijk bij de GND van de PSU. Eigenlijk zou ieder Eurorack PSU-module zo'n verbindingsmogelijkheid moeten hebben. Dit zou een banana plug kunnen zijn of een druimschroef-verbinding zoals op een draaitafel zit om de draaitafel apart met de eindversterker te verbinden ( dat was niet voor niets bedacht).
Het punt met aardverbindingen in een modulair systeem is het probleem van routen van kleine en grote stromen over een traject dat variable kan zijn. Dat wil je voorkomen door solide en vaste aardverbindingen te maken tussen de verschillende racks.
In mijn DIY systeem van decenia geleden liepen alle grounds van de verschillende kasten via de voedingskabels. De module-verbindingen werden met DIY kabels gemaakt waarbij een kant van de kabel de aarde niet werd verbonden. Dit was een gevolg van het oplossen van aardlussen.
Bij Eurorack systemen wordt via een lintkabel (PSU bus) de aardes van de modules serieel gekoppeld. Dat is gemakkelijk maar verre van optimaal. Het liefst zou je willen dat iedere module z'n eigen GND-lijn heeft naar de PSU. En dan ook nog een aparte analoge GND-lijn EN een digitale GND line (AGND en DGND) zoals dat in de analog/digitaal synthesizer zorgvuldig is ontworpen.