Commodore 64 is terug.

Commodore-C64-Starlight-Edition-T-770x425.jpg


Goed nieuws voor makers van elektronische muziek met een retro-mentaliteit, of gewoon voor degenen die op zoek zijn naar iets 'nieuws' om te proberen: de Commodore 64 is terug.

Ja, geen gezoek meer op eBay en rommelmarkten. Nu – dankzij een herboren Commodore – kun je een perfecte, nieuwe, verbeterde versie van de bestverkochte homecomputer uit 1982 uit 2025 kopen en letterlijk terugkeren naar de toekomst. De MOS Technology 6581 Sound Interface Device (beter bekend als de SID-chip) van de Commodore 64 had een geheel eigen geluid, blies videogames en muziekprogramma's nieuw leven in en overtrof de basale piepjes van zijn rivaal Sinclair ZX Spectrum in een handomdraai. Muzikaal gezien had de C64 zeker een voorsprong, en gewapend met de polyfone kracht van de nieuwe chip gingen componisten zoals Chris Huelsbeck helemaal los en creëerden ze voor het eerst echte soundtracks voor videogames (bekijk zijn legendarische werk voor Turrican).

De wedergeboorte van Commodore is te danken aan YouTuber Christian Simpson, die aanvankelijk alleen een licentie zocht om een emulatie te maken, maar uiteindelijk het hele Commodore-merk, de logo's en de rechten op al zijn creaties kocht. En zijn eerste hardware (naast een heleboel T-shirts, sweatshirts en andere retro-artikelen van bekende merken) is de nieuwe C64, verkrijgbaar in de Basic, Starlight en Ultimate Founders Edition-uitvoering.

Het bedrijf is nu van plan om de eerste hardware in oktober 2025 te gaan leveren.

 
Last edited by a moderator:
commodore official partner.png

The HomeComputerMuseum is now officially partner of the new Commodore!

The HomeComputerMuseum will continue doing everything we are doing, as well as be the official Commodore Museum and Commodore Shop.

Commodore's patents and the entire company has been taken over by Peri Fractic. A YouTuber who's truly going to restart this amazing brand and allow the community to help.

This means official branded new replacement parts for old computers, as well as modern implementations of the old computers. Even new hardware and much, much more.

It's with great pride that we will support this as a museum and be part of the legacy.

#Commodore #Helmond #HomeComputerMuseum #patents #museum #Netherlands #noordbrabant

 
Grappig om te zien deze ontwikkeling! Het zou het begin van een tegenbeweging kunnen zijn. Niet meer steeds achter het nieuwste van het nieuwste aan rennen, maar kiezen voor een zeker systeem en daar dan voor langere tijd (= decennia) mee werken.
 
Grappig om te zien deze ontwikkeling! Het zou het begin van een tegenbeweging kunnen zijn. Niet meer steeds achter het nieuwste van het nieuwste aan rennen, maar kiezen voor een zeker systeem en daar dan voor langere tijd (= decennia) mee werken.
Die Commodore 64 was bij mij na een half jaar achterhaald. Ik heb er de beginselen van programmeren in Basic op geleerd. Maar we zijn bedrijfsmatig vrij snel over gestapt op de Tulip System 1. Daarop konden we professionele software draaien en kon ik ook zelf goede bruikbare software schrijven.
Dat laatste voornamelijk in C. Een taal die voor de Commodore niet beschikbaar was.
Games op de computer hebben mij nooit kunnen boeien (tenzij je software synths ook als games ziet).
 
Mij hebben games ook nooit geïnteresseerd. Sterker nog: de aanblik van computerverslaafden op school die ieder vrij uurtje rond de beschikbare computers samendromden om daar spelletjes op te spelen heeft mij er lange tijd van weerhouden om ook maar iets met computers te maken te willen hebben. Pas met de beschikbaarheid van geavanceerde tekstverwerkers en gratis audio software ben ik erin gesprongen, en toen was de Commodore al verleden tijd. Afgezien van Assembleertaal en BASIC op school begint het voor mij met DOS en WindowsXP. Maar ik heb pas nog wel een laptopje met WindowsXP aan de praat gekregen, en zo'n reis terug in de tijd heeft wel iets.
 
De Commodore 64 was mijn eerste echte computer.
Op de middelbare school waarop ik zat hadden we wel een computerlokaal met een tiental Tandy computers en in een vrij uurtje ging je daarmee dan aan de slag in Basic.
Wat later (toen ik mijn C64 al had) kregen we 'echt' computerles in dit lokaal van één van de gymleraren.
Dat was best geinig, vooral omdat ik en een twee klasgenoten die ook een computer hadden (C64 en Vic 20) hem voortdurend verbeterde en hem allerlei subroutines leerden die hij nog niet kende.

Voor mij was de Commodore een apparaat voor van alles.
Ook entertainment in de vorm van spellen, maar ik vond programmeren ook heel leuk om te doen.
Qua muziek had ik weinig software, maar ik programmeerde wel mijn eigen melodietjes.

Ik heb er ook best lang lol van gehad.
De C64 was best een duur ding en toen de C128 en later de Amiga uitkwam waren dat té kostbare apparaten voor mij om aan te schaffen.
Zelfs de floppydrive was te prijzig voor me en ik heb me altijd moeten behelpen met cassettes.

Ik kreeg daarna nog een afdankertje in de vorm van een Sharp MZ-800 en daar heb ik ook heel veel lol mee gehad.
Professioneel als in werk heb ik eigenlijk nooit echt te maken gehad met computers, maar dat is mede vanwege mijn zeer beperkte CV.

Zoveel verhalen die de verleiding steeds groter maken.....
 
Grappig om te zien deze ontwikkeling! Het zou het begin van een tegenbeweging kunnen zijn. Niet meer steeds achter het nieuwste van het nieuwste aan rennen, maar kiezen voor een zeker systeem en daar dan voor langere tijd (= decennia) mee werken.
De Commodore 64 is wel echt té primitief om echt werk op te kunnen doen. Behalve de nostalgia-kick en misschien nerd/hobby-ambities om dicht op het metaal 8 bit coding te doen (demoscene) heb je er niet veel aan voor dagelijkse werkzaamheden. Ik kan me ook niet voorstellen dat dit product buiten deze doelgroepen erg hard aan zal slaan.
 
Dat weet ik niet, ik heb zelf nooit met de Commodore gewerkt. Maar het zou een voorloper van een grotere beweging kunnen zijn.
 
Maar is die beweging er niet al een beetje voor degenen die dat willen? Een goedkoop netbookje of zelf met een Raspberry Pi iets in elkaar knutselen is toegankelijker en goedkoper dan ooit. Het probleem van een legacy systeem is dat het in ieder opzicht dood is, er wordt dus ook geen onderhoud meer op gedaan en je kunt er dan ook niet veilig mee internetten bijvoorbeeld. En op het moment dat het wel wordt onderhouden is het de facto weer het nieuwste van het nieuwste met alle (veronderstelde) nadelen van dien zoals updates en daardoor mogelijk ook weer gedoe met compatibiliteit en obsolete raken van software of randapparatuur.
 
Maar is die beweging er niet al een beetje voor degenen die dat willen? Een goedkoop netbookje of zelf met een Raspberry Pi iets in elkaar knutselen is toegankelijker en goedkoper dan ooit.

Bewegingen sterven maar zelden compleet uit, het is meer een golfbeweging in de mate van populariteit.

Het probleem van een legacy systeem is dat het in ieder opzicht dood is, er wordt dus ook geen onderhoud meer op gedaan en je kunt er dan ook niet veilig mee internetten bijvoorbeeld. En op het moment dat het wel wordt onderhouden is het de facto weer het nieuwste van het nieuwste met alle (veronderstelde) nadelen van dien zoals updates en daardoor mogelijk ook weer gedoe met compatibiliteit en obsolete raken van software of randapparatuur.

Ideaal zou zijn dat een oud systeem voor de liefhebbers (en desnoods door een clubje van die liefhebbers zelf) net zo lang wordt ondersteund als daar belangstelling voor is. Voor mijn hobbydoeleinden kunnen de huidige computers en OS's al meer dan genoeg en had het bij WindowsXP en een paar eerdere versies van Linux mogen blijven. Het gedoe van steeds weer nieuwe systemen leren kennen en nieuwe bijpassende computers moeten aanschaffen leidt ertoe dat ik nergens meer goed in thuis raak voordat het er al weer uit gaat.
 
Aan de andere kant is er denk ik vrijwel niemand die terug wil naar Trumpet Winsock, dial up internet en Mosaic browsers. Als ik om wat voor reden eens op een antiek systeem moet werken voor iets voelt het, na het eerste nostalgische 'o ja' momentje, als zwemmen in stroop waar ik buitengewoon chagrijnig van word.
 
Voor de meesten zal er een ideaal systeem zijn dat niet te veel maar ook niet te weinig kan, en sommigen zijn alleen maar blij als ze continu nieuwe gear kunnen aanschaffen... ;-)
 
Nou, in het geval van computers zie ik het wel deels als noodzakelijk kwaad, maar tegelijkertijd zijn de sprongen die je maakt in 'gebruikservaring' het altijd ruimschoots waard. Hangt er misschien ook nogal vanaf wat je met je computer doet natuurlijk. Zodra je met zaken als video/fotobewerking, tig loeizware plugins of 3D graphics aan de slag gaat is iedere extra 'juice' mooi meegenomen.
 
Ik begin nu waarachtig zin te krijgen alsnog zo'n Commodore aan te schaffen om de periode in halen die ik ooit heb overgeslagen. Werken trackers daar ook op?
 
Nee, dat is pas vanaf de Amiga. Die was sample-based. De Commodore 64 heeft wel een hele beroemde soundchip, de SID. Maar om die te laten zingen is wel het nodige programmeerwerk vereist, al zijn er geloof ik ook wel wat primitieve muziekprogramma's voor.
 
Hm - nee dan maar niet. Ik verlang soms nog wel terug naar programmeren in BASIC (heerlijk elementair!), maar dat kan volgens mij op iedere moderne computer ook nog wel.
 
De Basicversie op de Commodore 64 is ook nogal primitief, werkt nog met regelnummers enzo. De PC/Amiga Basic varianten zijn leuker. Zelf heb ik op de PC jaren Blitz basic gebruikt (en daarvoor AMOS op de Amiga), dat was geschikt voor games maar in principe kon je er van alles mee. Geen idee of dat nog bestaat.
 
Back
Top