Wat een leuk draadje! Nou, ik heb mijn UB-Xa nu een half jaar, en de Forte komt net kijken. Dat is superkort in vergelijking met jullie allemaal, maar ik heb toch al een heel uitgesproken gedachte.
Ik gebruik een paar dingen extreem hard niet: om te beginnen transposeknoppen en presets. Op de UB-Xa weet ik niet eens of er transposeknoppen zijn (het zou kunnen dat dat iets met shift en de oktaafknoppen is, maar ik heb 't nooit geprobeerd), en op de Forte zitten ze akelig in de buurt van de tap tempo, die ik alleen maar gebruik om de delay in te stellen, maar toch raak ik er soms perongeluk eentje en dan schrik ik me helemaal murw. Gelukkig is ze samen indrukken meteen weer de normale stand. De enige acceptabele stand.
De presets van de Forte zijn briljant, en toch zou ik er nooit eentje willen gebruiken in een eigen muziekstuk. Dat vind ik ongepast. Uitgezonderd de akoestische instrumenten, maar die wil ik eigenlijk sowieso vermijden in mijn eigen muziek. Mijn plan is me te beperken tot eigen geschroef op de UB-Xa (de meest gebruikte knop is al de "manual" die meteen de waarde van alle fysieke knoppen actueel maakt) en ik bekwaam me in rap tempo in VAST en FM, ook daar wil ik kunnen "denken in systeem" dus klanken in mijn hoofd horen en die dan programmeren. Niets anders.
Verder heb ik het écht geprobeerd, ik verzeker het jullie, maar het is me niet gelukt. Ik kan het niet. Midi, clicktracks, quantize, loops, ik word er verschrikkelijk ongelukkig van. Leuk om mee te jammen, laat op de avond, om in slaap te komen, maar niet om te gebruiken in een compositie. Zelfs arpeggiators en de CC sequencer vind ik lastig. Ik vind het ongelofelijk moeilijk om de menselijke factor uit te bannen, om groove in de virtuele handen van een machine te leggen. Ik heb min of meer besloten om dat ook gewoon niet meer te doen. Als ik opneem in Ableton doe ik dat doorgaans zonder clicktrack. Het eerste spoor dat ik live opneem is de guide voor de rest. Gemakkelijk is dat niet, maar het is het enige dat ik kan en ken. Ik schrijf al mijn hele leven bladmuziek voor levende wezens als basis voor mijn eigen composities, niet tracks voor machines. Dus ik denk dat dit maar mijn handelsmerk moet worden.
Over de synth leren kennen: ik denk dat ik VAST nooit helemaal zal doorgronden, maar ben wel heel hard aan het studeren om het zo ver mogelijk te proberen. De knoppen van de UB, ik zou willen dat ik er beter in was, maar ik heb te weinig geoefend. Staat hoog op mijn to do-list nu!
Oja, iets anders dat ik geprobeerd heb en totaal niet van de grond komt, is softsynths. Ik denk dat ik blij mag zijn dat ik Dorico trek, omdat ik daar mijn geld mee verdien, maar alle andere muziekprogramma's zijn een erg grote uitdaging. Als "snelle notitieblok" gebruik ik nu wel de Song Mode van de Forte. Ja, er zit een volwaardige sequencer in, wel verborgen en naar het schrijnt niet de gemakkelijkste, maar hij doet 't en ik gebruik 'm. Alles wat Kurzweil maakt werkt voor mij goed. Ze zeggen dat het door en voor muzikanten gemaakt is, en dat herken ik wel. Ik ben al met echte blikken instrumenten en papieren partijen onderweg zolang als ik kan lopen dus ik pas wel in het stereotype "muzikant". Computers gaan kapot als ik al adem, maar dit blijft heerlijk werken en ik snap verbazingwekkend veel.
