krautrock1958
Gepokt en gemazeld
Leuk om er even op in te gaan want ik ben het met je eens dat kennis/opleiding je muzikaliteit niet in de weg hoeft te staan maar dat wil niet zeggen dat mensen die geen opleiding hebben niet virtuoos kunnen zijn en een goed verhaal kunnen vertellen, het kan beide wat mij betreft, genoeg voorbeelden op die manier.Muzikaal verhaal: wat is virtuositeit? Voor mij ben je niet virtuoos als je techniek goed is, maar als je een goed verhaal hebt. Natuurlijk is het altijd beter om je techniek en je taalvaardigheid (volgens mij is muziek gewoon een taal met regels) goed voor elkaar te hebben, want dan kun je je verhaal beter vertellen. Al die onzin over "ik kan geen noten lezen dus ben ik een veel intuïtievere muzikant" is klinkklare onzin, naar mijn mening; geromantiseerde onkundigheid, en gaat ten koste van zowel het verhaal zelf alsook de ontwikkeling van kunst in het algemeen. Je bent het aan je verhaal verplicht je zo goed en diep mogelijk te ontwikkelen. Ik vind het totaal oninteressant om te luisteren naar iemand die iets moeilijks kan doen. Dat mag diegene thuis doen, als voorbereiding op het vertellen van zijn verhaal. Ik was vanavond helemaal in mijn verhaal tijdens een trompetsolo over Roy Hargrove's "Strasbourg St. Denis", en zal best "knappe" dingen gedaan hebben die niet iedereen kan, maar daar gaat het niet om. Ik heb mijn taal zo goed mogelijk ontwikkeld om mijn verhaal zo goed mogelijk over te brengen en dat is waar het altijd en alleen maar om gaat. Naar mijn mening.
Je moet ook gemotiveerd zijn om al die kennis tot je te nemen en sommigen hebben daar geen zin in misschien maar houden wel van muziek en zijn gewend het op een bepaalde manier te doen, als iemand een absoluut gehoor heeft en op die manier heel makkelijk van alles kan spelen dan is dat ook prima lijkt me.
Als we je tekst letterlijk nemen dan kom ik op een punt dat je je kan afvragen of klassieke musici volgens jou wel virtuoos kunnen zijn want techniek beheersen ze maar en moeilijke dingen doen ook maar zelf een verhaal vertellen of lekker wat improviseren is niet de bedoeling als je een pianoconcert geeft, je vertelt toch het verhaal van de componist wat al uitgeschreven is en het wordt je niet in dank afgenomen als je tijdens het spelen van een Chopin etude opeens 'ns een lekker uitstapje gaat doen en een mooie vrije jazz improvisatie er tussen door gooit om uiteindelijk weer met Chopin te eindigen.
Leuk verhaal is wel dat Horowitz werd gezien als een fantastische virtuoze pianist te zien die aan techniek geen gebrek had.
Horowitz had maanden gespendeerd aan een transcriptie van Tea for two (ragtime track) en het liet horen aan Tatum waarop Tatum daarna gelijk een improvisatie op het stuk speelde die nog een stuk complexer was en Horowitz heel verbaasd was over hoe ie dat zo spontaan voor elkaar kreeg.
Laatst gewijzigd:
) en dat is mooi zat.
Het is zo erg dat ik naar een ander masterkeyboard lonk, triton en esynth van plaats wisselen bv.