Ik kom ook terug op iets dat ik al 2x eerder heb genoemd in deze draad maar waar niemand op heeft gereageerd - het wordt nu vrijwel alleen maar bekeken vanuit het perspectief van de gekwelde (aspirant-)kunstenaar, maar niet van de samenleving of consument, terwijl die wel degenen zijn die het geld op moeten hoesten. Bestaat er op dit moment daadwerkelijk een tekort, is er sprake van te weinig aanbod? En als dat zo is, is dat omdat er te weinig mensen zijn die kunst maken of zit het vooral in gebrek aan infrastructuur waar het publiek terecht kan voor hun 'kunst-fix'? Het feit dat het voor individuele kunstenaars lastig is om door te breken is in principe niet het probleem van de samenleving (het is immers in bijna ieder vakgebied een uitdaging en een jarenlang proces om vooruit te komen), het feit dat mensen in bepaalde gevallen geen toegang hebben tot kunst en cultuur* mogelijk juist weer wel. Met andere woorden, welk probleem zijn we hier aan het oplossen, en is er überhaupt wel een probleem?
* 'Ik woon in Delfzijl, waarom kan ik niet 3x per week naar een experimenteel Jazz-trio' valt hier niet per se onder.
Ok ok, I'll bite
Tekort? bedoel je de slob op spotify ed?
Iig wel een best "rechts" argument van je. Kritischer kijken naar subsidies, minder overheids steun, markwerking etc,
Gaan we meer over "links" dan: Meer overheidssteun voor kunst en cultuur, omdat de overheid ongelijkheid moet verkleinen en cultuur als publiek goed ziet.
Kunst en cultuur moeten voor iedereen toegankelijk zijn en niet afhankelijk van marktwerking,
Steun voor nieuwe makers en experimentele kunst, omdat creativiteit vernieuwing stimuleert.
Kunst en muziek zijn belangrijk voor onze samenleving.
Ze helpen ons anderen te begrijpen, houden cultuur levend, zorgen voor nieuwe ideeën en dragen bij aan ons welzijn.
Omdat ze taal overstijgen, kunnen ze mensen makkelijk verbinden.
Daarom is het belangrijk om een brede groep kunstenaars te ondersteunen. Hoe groter de groep, hoe meer talent zich kan ontwikkelen.
Zo ontstaat een creatieve omgeving waar nieuwe makers kunnen groeien.
Bijvoorbeeld in Den Haag investeert de gemeente om “Den Haag Popstad” te behouden.
Zo is er geld voor artiesten, pop podia en oefenruimtes.
Dat is een belangrijk onderdeel van de Haagse culturele identiteit— net zoals in Ierland wordt geïnvesteerd in kunst en muziek maar dan om het globaal te supporten.