Nieuwe Boards of Canada incoming?

Ik vergeet nooit die nacht dat ik slaapdronken heb geluisterd naar Twoism. Wat een ervaring was dat. Een vriend had de mp3'tjes gedownload en naar een cd gebrand en die had ik opgezet vlak voor het slapen gaan. Oirectine is me voortal toen het meest bij gebleven, maar het was uiteindelijk heerlijk om bij in slaap te vallen 😴
 
Ze spelen het spel goed. Veel mysterie, niet te veel zeggen (ze laten zich nauwelijks interviewen), heel veel dubbele bodems in de muziek, veel vage verwijzingen naar allerlei plaatsen, nummerreeksen, historische gebeurtenissen e.d. Ik vind lang niet alles goed van ze maar ze kunnen me af en toe wel raken. Ik kan me herinneren dat ik van een hotel op Tenerife terug naar het vliegveld werd gebracht in de vroege ochtend. De zon kwam net op, ik ben nog in een soort half-slaap en heb het nummer Tears from the Compound Eye opstaan. Pure magie. Hun muziek past bij de vroege ochtend of the gouden uur. Ik vind hun melodieën meestal mooier dan de ritmes. Die doen me soms wat gekunsteld aan.
In mijn vriendenkring reageert men net als @Nap dus het is duidelijk niet voor iedereen.

Wel knap dat ze met een paar videobanden na 13 jaar afwezigheid weer zoveel deining weten te veroorzaken!

Mijn favoriet blijft de In A Beautiful Place Out In The Country EP.
 
Ik heb wat geluisterd maar ik vind het meeste maar vrijblijvend geneuzel eigenlijk. Op zich wel mooie sounds en wel lekker als je er voor in de stemming bent, maar het kabbelt allemaal maar een beetje voort en spannend wordt het nooit.
Ja mee eens, het is hun lofi sound die lekker is maar qua tracks vind ik het soms een beetje richtingloos.
 
Ik hoop niet dat ik hier nu de residente BoC hater wordt, want dat ben ik zeker niet :D Ik vraag me vooral af wat ik mis, maar ik heb de indruk als ik de antwoorden lees dat veel liefhebbers de muziek koppelen aan een bepaalde fase of evenement in hun jongere jaren, dan worden er natuurlijk heel sterke nostalgische verbanden gelegd, zie ook de top 2000 met die eeuwige zelfde onwankelbare top 5.
 
Ik herken dat wel en ben ook liefhebber, ook momenten zoals het rondlopen met schemer met music has the right to children op.

Nostalgie speelt zeker een rol, maar ook opzettelijk in de muziek door het gebruik van samples en VHS texturen. Zo komen sommige van die getallenreeksen uit sesamstraat, al die bronnen hebben weer hun eigen connotaties en gevoelens die daarbij komen, bewust of onbewust.

Heel anders, maar het doet mij een beetje denken aan hoe Spinvis nostalgie gebruikt door bv de ninja turtles en thunderbirds en bepaalde jeugdmomenten verwerkt in zijn muziek, als dat net past bij mijn herinneringen dan kan dat opeens heel krachtig zijn.

Kan me voorstellen dat het daarom ook vrii persoon specifiek is wat de nostalgie snaren raakt.
 
Grappig ja die staat tussen slaap en wakker zijn.
Luister boc ook het liefst voor het slapen gaan.


@Nap ik heb dat persoonlijk niet zo dat het aan mijn jeugd is verbonden.
Hoewel Warp wel een grote invloed heeft gehad en BOC dus ook een zijn invloed op IDM heeft gehad.
Dat jij er niets aan vind maakt toch niet uit?

Ik heb weer veel minder met de hele oude synth pop.
Tears for fears and dat soort crap :)
Hoewel dat wel op de radio werd gedraaid en ik als klein pikkie dat toen wel veel draaide.
IDM is voor mij een stuk interessanter.

Je voelt wat of niet.
 
Heel anders, maar het doet mij een beetje denken aan hoe Spinvis nostalgie gebruikt door bv de ninja turtles en thunderbirds en bepaalde jeugdmomenten verwerkt in zijn muziek, als dat net past bij mijn herinneringen dan kan dat opeens heel krachtig zijn.
Wat leuk dat je Spinvis noemt. Ik moest daar afgelopen week ook aan denken omdat die eerste plaat van hem, voor mij, echt uit het niets kwam. Maar hoe meer ik interviews ik met hem las, hoe meer het mysterie verdween. Ik had het gevoel dat de plaat me meer kon bekoren toen ik niets van hem wist.

Ik heb dat op het moment heel erg met een artiest die ik via Spotify ontdekte en zichzelf ||||||||||||||||| noemt. (een | teveel of te weinig getypt, weaarschijnlijk)
Daar hoor ik ook diezelfde melancholie in en daar weet ik ook verder de hoed van de rand niet....
 
Ik hoop niet dat ik hier nu de residente BoC hater wordt, want dat ben ik zeker niet :D Ik vraag me vooral af wat ik mis, maar ik heb de indruk als ik de antwoorden lees dat veel liefhebbers de muziek koppelen aan een bepaalde fase of evenement in hun jongere jaren, dan worden er natuurlijk heel sterke nostalgische verbanden gelegd, zie ook de top 2000 met die eeuwige zelfde onwankelbare top 5.

Nee joh, gewoon lekker luisteren naar wat je prettig vind. Ik heb niks met de Arctic Monkeys, terwijl diverse vrienden en kennissen bijkans nat worden als de naam alleen maar valt. Zo snap ik ook nisk van Geese. Ik vind er geen bal aan, maar dat schijnt aan mij te liggen.

En wat nostalgie betreft: ik kocht ooit van Chase Bliss de Generation Loss en de Lossy, want ik heb een zwak voor lofi pedaaltjes. De Lossy heb ik verkocht want ik heb geen nostalgische gevoelens bij digitale artefakten als 56k geluid en slechte mp3's, maar lofi tape daarentegen vind ik heerlijk. Puur jeugdsentiment.
 
Nee joh, gewoon lekker luisteren naar wat je prettig vind. Ik heb niks met de Arctic Monkeys, terwijl diverse vrienden en kennissen bijkans nat worden als de naam alleen maar valt. Zo snap ik ook nisk van Geese. Ik vind er geen bal aan, maar dat schijnt aan mij te liggen.

En wat nostalgie betreft: ik kocht ooit van Chase Bliss de Generation Loss en de Lossy, want ik heb een zwak voor lofi pedaaltjes. De Lossy heb ik verkocht want ik heb geen nostalgische gevoelens bij digitale artefakten als 56k geluid en slechte mp3's, maar lofi tape daarentegen vind ik heerlijk. Puur jeugdsentiment.
Moet je kringlopen in de gaten houden voor 3-kops tapedecks, vaak onder de 50e en met een extern mixertje heb je zo een tape echo. Nothing beats the real deal!
 
Moet je kringlopen in de gaten houden voor 3-kops tapedecks, vaak onder de 50e en met een extern mixertje heb je zo een tape echo. Nothing beats the real deal!

Ik heb er meerdere, uiteraard. Ik wil alleen nog graag een ouderwetse bandrecorder
 
Ik hoop niet dat ik hier nu de residente BoC hater wordt, want dat ben ik zeker niet :D Ik vraag me vooral af wat ik mis, maar ik heb de indruk als ik de antwoorden lees dat veel liefhebbers de muziek koppelen aan een bepaalde fase of evenement in hun jongere jaren, dan worden er natuurlijk heel sterke nostalgische verbanden gelegd, zie ook de top 2000 met die eeuwige zelfde onwankelbare top 5.

Zeker niet; kan me er wel wat bij voorstellen dat je het richtingloos gekabbel vindt; dat is juist wat mij er zo in aanspreekt. Des te minder richting, des te beter
 
  • Duimpje
Duimpjes: Nap
Ik hoop niet dat ik hier nu de residente BoC hater wordt, want dat ben ik zeker niet :D Ik vraag me vooral af wat ik mis, maar ik heb de indruk als ik de antwoorden lees dat veel liefhebbers de muziek koppelen aan een bepaalde fase of evenement in hun jongere jaren, dan worden er natuurlijk heel sterke nostalgische verbanden gelegd, zie ook de top 2000 met die eeuwige zelfde onwankelbare top 5.
Ik hoorde BoC ergens in de 90s voor het eerst, maar moet zeggen dat het mij eerst eigenlijk weinig zei. Moet zeggen dat ik ook niet zo nostalgisch ben voor oude techniek en 'cassette nostalgie' was toen nog helemaal geen ding.
Pas later nog eens goed gaan luisteren en ergens rond Geogaddi kwam pas een klik (misschien omdat Kink FM toen het nummer 1969 grijs draaide - toch de herkenning weer ;) ). Ik heb juist het meeste met Tomorrows Harvest terwijl dat door weinig mensen hun beste wordt gevonden.

Heel anders, maar het doet mij een beetje denken aan hoe Spinvis nostalgie gebruikt door bv de ninja turtles en thunderbirds en bepaalde jeugdmomenten verwerkt in zijn muziek, als dat net past bij mijn herinneringen dan kan dat opeens heel krachtig zijn.
Het interessante van Spinvin vind ik dat de 'schilderijtjes' die hij neerzet memorabel zijn door aandacht op onbenulligheden die jou hadden kunnen overkomen (teksten als 'toen ik een tictac in mijn neusgat had toen we naar Zeeland zijn gegaan') maar het toch op een manier heel herkenbaar maken. Is naar mijn idee een stapje verder dan domweg refereren naar gezamenlijke ervaringen.

Wat leuk dat je Spinvis noemt. Ik moest daar afgelopen week ook aan denken omdat die eerste plaat van hem, voor mij, echt uit het niets kwam. Maar hoe meer ik interviews ik met hem las, hoe meer het mysterie verdween. Ik had het gevoel dat de plaat me meer kon bekoren toen ik niets van hem wist.
Bij zijn muziek past het mysterie inderdaad goed, maar als niemand van hem gehoord zou hebben zouden we hooguit het debuutalbum hebben gehad en dat zou ik wel zonde hebben gevonden.

Ik heb dat op het moment heel erg met een artiest die ik via Spotify ontdekte en zichzelf ||||||||||||||||| noemt. (een | teveel of te weinig getypt, weaarschijnlijk)
Daar hoor ik ook diezelfde melancholie in en daar weet ik ook verder de hoed van de rand niet....
Klinkt inderdaad mooi stoffig op een BoC achtige manier als ik dezelfde artiest gevonden heb...

Overigens zijn onleesbare band namen iets waar mensen mee op mogen houden. Was wel gecharmeerd van de muziek van whoever ⣎⡇ꉺლ༽இ•̛)ྀ◞ ༎ຶ ༽ৣৢ؞ৢ؞ؖ ꉺლ is, maar raak de link altijd kwijt. Heb ondertussen een playlist van raar gespelde bandnamen ;)
 
Ik vind het semi-spitsvondige van Spinvis juist vaak irritant cabaretachtig en krijg er een beetje een Vara gevoel bij. Smalfilm vond ik leuk maar daarna was ik er ook wel klaar mee.
 
Sommige teksten van Spinvis zijn geweldig en als ie dat qua muziek ook nog in een lekker sfeertje neerzet dan vind ik 'm wel heel goed, bagagedrager, staat van Narcose, astronaut, ik wil alleen maar zwemmen zijn topnummers wat mij betreft.
 
Ik hou op zich ook van sound/noise scapes en ambient (meestal wel meer richting dark/techno of post-punk oid). Moet er wel voor in de stemming zijn. Ik ga het zeker nog een kans geven.
 
Prachtig nummer: Hi Scores
 
Back
Top