je muzikaal gehoor trainen?

Perfect pitch kun je aanleren, inderdaad. Helaas kun je het ook weer afleren, zo is mijn persoonlijke ervaring, dus je moet het wel actief onderhouden door het vaak bewust te gebruiken ("He, de kraan lekt in bes!"). De "truuc" is eigenlijk om te luisteren naar de klank van elke noot: een f# klinkt echt anders dan een f, tenminste...als je weet waar je naar moet luisteren, maar dat kun je dus trainen.

Accoorden herkennen is hetzelfde: luister naar de klank of sfeer van het accoord. Sowieso kun je wel een mineur van een majeur onderscheiden, lijkt me, en dat moet je gewoon verder uitbouwen: verminderd, vermeerderd, omkeringen, septiemaccoorden, omkeringen daarvan, etc.. Dat een accoord een functie heeft -dus dat een mineuraccoord toch nog majeur klinkt, omdat de accoordprogressie uit een majeurladder komt-, maakt het wel moeilijker, maar ook daar weer: trainen.
 
Origineel geplaatst door VanHeckis
dat is nou precies wat solfege is.

het gaat allemaal om intervallen. na de ene noot komt een andere noot. is die hoger of lager? en zo ja, hoeveel hoger of lager, je zult dus moet trainen in het herkennen van de relatieve afstand tussen 2 opeenvolgende noten. je moet dus je "relatieve" gehoor trainen waar ik mee bedoel dat het irrelevant is welke frequentie de gegeven noot heeft. Dus vanuit een gegeven beginsituatie in de vorm van noot1 zul je moeten leren horen hoe noot2 zich verhoudt t.o.v. noot 2.

Hm, ik ga niet volledig akkoord met je stelling, ik denk niet dat er veel mensen zijn die tijdens het uitzoeken van een melodie/chords denken van 'jah, de volgende noot is een hele toon hoger, en die daarna is een halve toon, ...'
Ik ben op het moment bezig op de volgende wijze...

Bv. de toonaard do.

Dan wordt de majeur toonladder bij mij...

do re mi fa sol la si do die ik dan gelijk stel aan cijfers...
1 2 3 4 5 6 7 8(of 1)

Een eigenschap van bepaalde noten in die toonladder is dat ze naar een andere noot uit de toonladder willen. Het goed voorbeeld daarvoor is (speel het maar eens) do re mi fa sol la si ... de si verlangt nu zo hard naar de do (en jij zelf ook, dat zul je voelen) dat je 'm gewoon MOET spelen.
Wel, deze eigenschappen hebben andere noten uit de toonladder ook...
Ik zal het uitleggen met de cijfers, omdat je anders in do blijft hangen, en met de cijfers krijg je een relatief beeld, wat handig is als je wil transponeren...

Ik begin met iets heel simpels...

Speel steeds 1, 5, 8, 5, 1, 5, 8, ... om de tonica in je hoofd te krijgen.
Dan kan je de 7 (si) erbij halen, je moet de si zo zingen dat je de do eigenlijk al hoort, want de si 'wil' naar de do.

Je zingt bijvoorbeeld dan...

1, 5, 8, 7 (je hoort hier de 8 al terug) 8.

Als je dit enkele keren doet, zal je de 'kleur' (wat een groot verschil is met de toonafstand) van de 7 leren kennen.

Dit doe je gewoon verder tot je de 7 echt goed hoort, dan kan je hetzelfde principe toepassen op volgende cijfers...

2 gaat naar 1
3 gaat naar 1
4 gaat naar 3, 1 (met 3 als tussenstap, want de 3 wil naar de 1)
5 gaat naar 1
6 gaat naar 5, 1 (met 5 als tussenstap)
7 gaat naar 1

Een goeie oefening is ook deze lijn zingen...

2, 1, 4, 3, 6, 5, 7, 8 -> hier zitten namelijk alle 'gaat naar' in!

Het zal een tijdje duren om alle getallen goed te horen, maar eens je het onder de knie hebt, is het echt heel handig. Je hebt natuurlijk nog niet alle noten, je kan dan de getallen aanpassen met mollen en kruisen, waarna je op dezelfde manier weer te werk gaat.

Deze manier van werken, geeft je een beter zicht op melodien in een toonaard dan intervallen, omdat je hiermee de 'kleur' van de noten IN de toonaard hoort, iets wat je met puur intervallen minder hebt, volgens mij (en de mensen waar ik dit van geleerd heb).

En wanneer je melodien in getallen hoort, kan je zeer gemakkelijk basnoten horen, om de akkoorden uit te zoeken.

Dit is wat ik geleerd heb, je doet ermee wat je wil, maar ik wou het jullie toch even uitleggen, omdat het echt wel een goede manier van oefenen is.

JaZz. ;)
 
Origineel geplaatst door JaZzMaN251
Hm, ik ga niet volledig akkoord met je stelling, ik denk niet dat er veel mensen zijn die tijdens het uitzoeken van een melodie/chords denken van 'jah, de volgende noot is een hele toon hoger, en die daarna is een halve toon, ...'
B]



Nee, zo bedoel ik nou ook weer niet helemaal precies.

Wat ik duidelijk probeer te maken is dat we onderscheid moeten maken tussen absoluut en relatief gehoor.

Absoluut gehoor is een aangeboren gave (of handicap) om een frequentie te herkennen.
Je kunt dit inderdaad wel trainen, en als je gewnd bent aan de klank van een instrument(en) zal dat groeien, maar je kunt je afvragen wat dat voor zin heeft. Als ik dronken ben dan is mijn absoluut gehoor beter dan in nuchtere toestand overigens. Dit heb ik meerdere malen getest:dubbel:
zet een stuk muziek op..........G klein! roep je dan, of..... dat was een Bes! ik weet het zeker, shit nee het was een A, nou bijna goed.

Een relatief gehoor is het herkennen van intervallen en akkoorden (=meerdere intervallen bij elkaar) vanuit een gegeven beginsituatie. Als ik je een C geef en ik speel daarna een G, of ik speel C+G gelijk aan, dan zou je moeten horen dat het een kwint interval is, maar ik had net zo goed en Cis-Gis of en B-Fis aan kunnen slaan. het gaat alleen om de relatie tussen de gegeven noten.

Jouw voorbeeld gaat uit van een majeurtoonladder in C en je geeft enkele eikpunten aan, de drieklank C-E-G vanwaaruit je de tussenliggende noten moet kunnen 'raken'. dat is inderdaad een goede methode, maar op een gegeven moment gaat het automatisch om bijv. een groot septiem te herkennen zonder, zoals in je 1e voorbeeld eerst een octaaf hoger te zingen en vervolgens een halve noot lager te dalen want als je het vaak genoeg getraind hebt dan heeft het karakter van zo'n interval zo'n sterke identiteit gekregen dat je het als zodanig kunt herkennen, althans in de meeste gevallen dan.
hier komt overigens ook wel aanleg bij kijken maar je kunt het trainen.

m.a.w. mijn pointe is dus dat je geen NOTEN moet leren herkennen (aha, da's 635Hz) maar de intervallen tussen die noten.
 
door heel veel te spelen ontwikkel je dit vanzelf. Op het internet zijn ook tal van programma's te vinden die je helpen met het leren herkennen van pitch en intervallen. De meeste van deze programma's zijn gratis. Ik heb er een paar uit interesse bekeken en vind wel dat het erg saai is om daarmee herkenning te ontwikkelen.
 
Jah, je hebt volkomen gelijk, hoe je het ook oefent of doet, elke oefening draagt wel bij tot je relatief gehoor. Absoluut gehoor is dan weer iets anders.
 
Nog wat opgestoken Isniezot van deze thread? lukt het al een beetje? :D


Wat ik duidelijk probeer te maken is dat we onderscheid moeten maken tussen absoluut en relatief gehoor

Persoonlijk vind ik relatief gehoor belangrijker. Die heb ik dan ook heel goed ontwikkeld door van kinds af aan alles wat ik hoorde proberen na te spelen. <horen, relatie onthouden, naar keyboard lopen, spelen > Dat later dan blijkt dat het stuk een halve hoger of lager is, ach. Zo leer je een stuk ook nog eens in 2 toonsoorten, heb je die ook weer geleerd.

Dat je kan horen in welke toonsoort het stuk staat vind ik minder spannend, dat kan je zo opzoeken. Als ik een avondje gespeeld heb ben ik 'warm' qua gehoor en dan hoor ik wel direct welke toonsoort iets is.
 
He jazzer, jouw info is cool!

Ik begreep dat je hier het relatieve gehoor uitlegt. En dat is ook wat telt. Absoluut gehoor is handig wanneer je een piano stemt, maar muzikaal lijkt het me niet enorm zinvol.

Je hebt ook zoiets als pitch memory. Dat is de vaardigheid tonen/phrases te zingen/spelen die je een stukje eerder hebt gehoord. Een stap verder is om tijdens het spelen je solo in je hoofd te "horen", om em daarna te spelen.
Veel muziek proberen na spelen is dan een goede oefening. Maar talent helpt, ik heb het duidelijk NIET, terwijl een vriend van me vrij snel complete stukken na speelt. Hij speelt trouwens ook veel meer... dus een instrument oefenen helpt inderdaad.

IsnieZot, ik heb wel nog een waardevolle tip:

Leer muziektheorie! Zelf ben ik ook maar pas begonnen, maar wanneer je de logica achter alles begrijpt, dan is het veel makkelijker om de juiste tonen/accoorden te achterhalen.

Bijv. Om accoorden te kunnen analyzeren (toon, smaak), moet je weten hoe deze gebouwd worden, om het te kunnen horen.
Ook helpt het wanneer je weet hoe de relaties tussen accoorden werken. Hierna kan je oefenen om bijvoorbeeld de I-V intervallen/progressies (jazzman beschrijft dit al) te herkennen.
Harmonisch ritme's leren herkennen (hoe snel de accoorden progressie gaat.. om de 2 bars, of om de measure ofzo)
Bas noten herkennen is dan handig, want dat zijn vaak de eerste noot van het accoord.

Ik raad je sterk het volgende boek aan:
Music theory for practical people

Je moet het direct bij hem (usa) bestellen, maar het is het eerste boek wat ik ken welke de theorie FATSOENDELIJK uitlegt, zonder al die snobistische klassieke school onzin. Het is leuk om te lezen, en hij geeft je precies de juiste info om zelf tot inzicht te komen :okdan:
 
Origineel geplaatst door maxdox
Leer muziektheorie! Zelf ben ik ook maar pas begonnen, maar wanneer je de logica achter alles begrijpt, dan is het veel makkelijker om de juiste tonen/accoorden te achterhalen.

Bijv. Om accoorden te kunnen analyzeren (toon, smaak), moet je weten hoe deze gebouwd worden, om het te kunnen horen.
Ook helpt het wanneer je weet hoe de relaties tussen accoorden werken. Hierna kan je oefenen om bijvoorbeeld de I-V intervallen/progressies (jazzman beschrijft dit al) te herkennen.
Harmonisch ritme's leren herkennen (hoe snel de accoorden progressie gaat.. om de 2 bars, of om de measure ofzo)
Bas noten herkennen is dan handig, want dat zijn vaak de eerste noot van het accoord.

Ik raad je sterk het volgende boek aan:
Music theory for practical people

Op deze site kan je een pdfken downloaden over jazz theorie (met ook heel wat info over muziektheorie erin).
 
Origineel geplaatst door sander
Ipv van een melodie na te spelen, kan je natuurlijk ook zelf een melodie verzinnen. ;)

hmmm daar had ik nooit aan gedacht om eerlijk te zijn.
 
Theorie is handig, vooral het oefenen van je relatief gehoor...

Probeer ook eens om bv. een C aan te slaan op je keyboard en dan een A te zingen.
Vervolgens sla je de A aan en luister je of je goed zit. Dan ga je van de A naar een D# ofzo enz.
Als je dit veel doet, dan blijven de toonafstanden beter in je hoofd zitten. Ik deed ook weleens
oefeningen met een vriend van mij door de één een accoord aan te laten slaan en dan moest
de ander de noten ontleden en zeggen wat voor accoord het was.

Daarnaast is het natuurlijk een kwestie van heel veel spelen. Als je de toonafstanden goed in je kop
hebt zitten en je speelt veel, dan lukt het op een gegeven moment steeds beter dat in de praktijk
toe te passen. Ik merk dat ik de laatste tijd door veel spelen beter geworden ben in het naspelen
van melodieën of het omzetten van melodieën in m'n hoofd op het klavier....

Succes!
 
Origineel geplaatst door Meinte37
Perfect pitch kun je aanleren, inderdaad. Helaas kun je het ook weer afleren, zo is mijn persoonlijke ervaring, dus je moet het wel actief onderhouden door het vaak bewust te gebruiken ("He, de kraan lekt in bes!").


Ja, dat is grappig. Ik had een tijdje een melodie (Son of Nitrous) op mijn mobieltje die met C begon, toen begon ik ringtones van andere mensen in C ook te herkennen. Toen ging ik er nog meer opletten en op een gegeven moment verbaas je je over hoeveel geluidjes (wekker, terminal beep, etc) in C zijn. Ik probeer nu inderdaad mijn relatieve gehoor te oefenen, daar heb je inderdaad meer aan.
 
Origineel geplaatst door trigg
Probeer ook eens om bv. een C aan te slaan op je keyboard en dan een A te zingen.
Vervolgens sla je de A aan en luister je of je goed zit. Dan ga je van de A naar een D# ofzo enz.
Als je dit veel doet, dan blijven de toonafstanden beter in je hoofd zitten.

Inderdaad een goeie oefening!
Om de relativiteit (wow, rustig JaZz, rustig) nog meer te benadrukken, kan je tussen de noten, steeds weer C zingen, dat herken je nog steeds je tooncentrum (C in dit geval), én je hoort direct twee 'intervallen' (wat ik liever kleuren noem, maar dat doet er eigenlijk helemaal niet toe).
Als je dit onder de knie hebt, kan je bijvoorbeeld steeds de kwint (G) ertussen zingen, wat een stapje moeilijker is...

JaZz.
 
Origineel geplaatst door JaZzMaN251
Inderdaad een goeie oefening!
Om de relativiteit (wow, rustig JaZz, rustig) nog meer te benadrukken, kan je tussen de noten, steeds weer C zingen, dat herken je nog steeds je tooncentrum (C in dit geval), én je hoort direct twee 'intervallen' (wat ik liever kleuren noem, maar dat doet er eigenlijk helemaal niet toe).
Als je dit onder de knie hebt, kan je bijvoorbeeld steeds de kwint (G) ertussen zingen, wat een stapje moeilijker is...

JaZz.


interssante thread Jazzman

ik heb een beetje het idee , dat als je zulke oefeningen doet er bepaalde delen van de hersens
gestimuleerd worden , als je het lang genoeg blijft doen die stimulans wordt omgezet in een soort blijvende prikkel
het groeit als het ware, misschien worden er wel nieuwe verbindingen gemaakt
die verbindingen zijn ook gedeeltelijk genetisch overdraagbaar, was je opa muziekkant zit er een kans in dat je
muziekalere genen hebt
maar in het verre verleden sloegen we allemaal nog op de trommel , dus muziek zit er wel bij iedereen in

de werking van de hersens is nog niet zo bekend, daarvoor mijn theorie over het geluid onthouden

ik ben geen doktor , dusssssssssss
 
Geniale thread dit! Ik begin eigenlijk sinds kort pas echt bewust mijn gehoor te trainen op intervallen/kleuren..
 
gewoon veel piano of gitaar of ander instrument spelen met akkoorden.. En dan nummers spelen met akkoorden dan kan je de akkoorden in nummers herkennen die jij hebt gespeeld :)
 
Wat me on te beginnen nu sowieso al onwijs helpt is om na het bestuderen/analyseren van een (eenvoudig) liedje de partituur weg te leggen en het zelf zonder de noten voor je te spelen! Dus idd. Gewoon spelen!
 
Back
Top