Dat verschilt bij mij vaak.
Maar ik begin meestal met een akkoordenschema.
Daar maak ik een melodie op. Dat blijkt meestal de break te zijn, of de verse. De chorus komt bij mij meestal helemaal op het eind.
Ik ben ook van mening dat een chorus simpel hoort te zijn, en dus speel ik meestal een beetje mee als alles al een beetje loopt. Het publiek moet ook zeg maar mee kunnen gaan als alles al een beetje loopt.
Ondertussen heb ik dus al drums en een bas in cubase gemaakt. Dan ga ik meestal de piano erin zetten. Of beter gezegd, "het matje". Nu kijk ik of de baslijntjes misschien niet in een andere stijl kunnen, die wat beter in het geheel passen. Meestal vind ik een betere baslijn, soms is ie gewoon goed.
En nu pas ga ik de melodielijn inspelen die ik aan het begin verzon.
Als er ook tekst bij hoort te zijn, heb ik daar meestal iemand anders voor die daarvoor zorgt.
Nu komt voor mijn ervaring het moeilijkste, namelijk de opbouw. Maar tegenwoordig gaat het steeds makkelijk. Het zit hem vaak in de details die je 'je muzikanten' laat spelen. Een goeie drum fill is bijvoorbeeld zeer belangrijk voor een mooie 'afsluiting' van de opbouw, tot aan de climax.
Wat ook wel goed werkt vind ik zijn anti-climaxen. Een snelle opbouw, wat lijkt alsof de chorus komt, maar dan weer rust.
), dan pak ik pen en papier en scherts een schema van de opbouw van dat lied. 
?
