Verbazend dat nog niemand hier al een thread over gestart heeft.
Naar mijn bescheiden mening zijn ze weer terug in volle glorie (en terug naar hun wortels). Tuurlijk zijn niet alle nummers makkelijk in het gehoor liggend, maar er zitten wel heel wat parels tussen. Zelfs de nummers die door Dave Gahan gepend zijn, zijn het luisteren waard (ondanks dat ik Paper Monsters maar zo zo vind).
1. A pain that I'm used to
Openingsnummer en staat meteen als een huis. Wil je een vet geluid horen? Luister dan maar naar de openingssynth (ik vermoed VCS3). Spannend nummer, waarin de druk wordt opgebouwd en in het refrein tot ontploffing komt. Prima om live te horen.
2. John the revelator
Yep. Deze klinkt ook al geweldig. Lekker schoppen tegen fundamentalisme met die typische DM electronische sound. Ook een goed live nummer zou dit zijn.
3. Suffer well
Het eerste nummer geschreven door Gahan (c.s.). En ik ben er aangenaam door verrast. De bassline heeft wel wat weg van die pulserende bass van a question of time, maar dat mag de pret niet drukken. Lekker analoog geluid.
4. the sinner in me
een trager nummer. Ik moest hier even aan wennen (het onderwerp is op zich bekend terrein voor DM). Maar hoe het nummer afbouwt is wel weer heerlijk. Beetje Fly on the windscreen hoor ik er wel in.
5. Precious
Deze moet inmiddels al bekend zijn. Op zich het meest commerciële nummer van dit album. Blijft lekker hangen, maar ik mis wel wat akkoordenprogressie en een brug.
6. Macro
Martin Gore zingt deze en dat is weer te horen ook. Ik hoor er wel wat counterfeit2 invloeden in. Niet 1 van de gemakkelijkste nummers, lijkt ook wel wat qua geluid op It doesn't matter van Some great reward.
7. I want it all
Persoonlijk vind ik deze wat minder. Het tweede nummer van Gahan. Maar deze had ook zo op Paper Monsters kunnen staan.
8. Nothing's impossible
Derde nummer van Gahan en ik vind deze erg goed. Lekker monotoon zoals Behind the wheel.
9. Introspectre
Altijd leuk die muzikale interludes van deze gasten.
10. damaged people
Eh, hoor ik daar iets Beatles achtig of een nummer uit Jesus Christ superstar? Tweede nummer dat door Gore wordt gezongen.
11. Lilian
Hmmmm, is dit bewust zo jaren 80 geschreven? Zou ook op A broken frame hebben kunnen staan (Photograph of you). Op zich wel makkelijk in het gehoor liggend, maar ik weet het niet.
12. the darkest star
Depri en bombastisch, maar zo als altijd met een vleugje hoop. Langzaam nummer maar wel met lekker synths erin.
8.5/10
Al met al een hele verbetering ten opzichte van Exciter. Het concert op 26 maart was ook wel heel snel uitverkocht (hehehe ik heb kaartjes!
). Eigenlijk doen ze hier waar ze al 25 jaar goed in zijn. Gewoon hun eigen gang gaan en niet meegaan in populaire stromingen.
Zal Nederland dan toch eens plat gaan?
Naar mijn bescheiden mening zijn ze weer terug in volle glorie (en terug naar hun wortels). Tuurlijk zijn niet alle nummers makkelijk in het gehoor liggend, maar er zitten wel heel wat parels tussen. Zelfs de nummers die door Dave Gahan gepend zijn, zijn het luisteren waard (ondanks dat ik Paper Monsters maar zo zo vind).
1. A pain that I'm used to
Openingsnummer en staat meteen als een huis. Wil je een vet geluid horen? Luister dan maar naar de openingssynth (ik vermoed VCS3). Spannend nummer, waarin de druk wordt opgebouwd en in het refrein tot ontploffing komt. Prima om live te horen.
2. John the revelator
Yep. Deze klinkt ook al geweldig. Lekker schoppen tegen fundamentalisme met die typische DM electronische sound. Ook een goed live nummer zou dit zijn.
3. Suffer well
Het eerste nummer geschreven door Gahan (c.s.). En ik ben er aangenaam door verrast. De bassline heeft wel wat weg van die pulserende bass van a question of time, maar dat mag de pret niet drukken. Lekker analoog geluid.
4. the sinner in me
een trager nummer. Ik moest hier even aan wennen (het onderwerp is op zich bekend terrein voor DM). Maar hoe het nummer afbouwt is wel weer heerlijk. Beetje Fly on the windscreen hoor ik er wel in.
5. Precious
Deze moet inmiddels al bekend zijn. Op zich het meest commerciële nummer van dit album. Blijft lekker hangen, maar ik mis wel wat akkoordenprogressie en een brug.
6. Macro
Martin Gore zingt deze en dat is weer te horen ook. Ik hoor er wel wat counterfeit2 invloeden in. Niet 1 van de gemakkelijkste nummers, lijkt ook wel wat qua geluid op It doesn't matter van Some great reward.
7. I want it all
Persoonlijk vind ik deze wat minder. Het tweede nummer van Gahan. Maar deze had ook zo op Paper Monsters kunnen staan.
8. Nothing's impossible
Derde nummer van Gahan en ik vind deze erg goed. Lekker monotoon zoals Behind the wheel.
9. Introspectre
Altijd leuk die muzikale interludes van deze gasten.
10. damaged people
Eh, hoor ik daar iets Beatles achtig of een nummer uit Jesus Christ superstar? Tweede nummer dat door Gore wordt gezongen.
11. Lilian
Hmmmm, is dit bewust zo jaren 80 geschreven? Zou ook op A broken frame hebben kunnen staan (Photograph of you). Op zich wel makkelijk in het gehoor liggend, maar ik weet het niet.
12. the darkest star
Depri en bombastisch, maar zo als altijd met een vleugje hoop. Langzaam nummer maar wel met lekker synths erin.
8.5/10
Al met al een hele verbetering ten opzichte van Exciter. Het concert op 26 maart was ook wel heel snel uitverkocht (hehehe ik heb kaartjes!
). Eigenlijk doen ze hier waar ze al 25 jaar goed in zijn. Gewoon hun eigen gang gaan en niet meegaan in populaire stromingen.Zal Nederland dan toch eens plat gaan?
, maar laten we het daar hier maar niet over hebben.
