Hoe gitaren scherp laten klinken?

[King]

Tijdens het mixen is mij opgevallen dat bepaalde gitaar partijen die zijn ingespeeld, heel dof klinken.

Natuurlijk heb ik meerdere plug-ins (EQ's) gebruikt om de sound van de gitaren scherp te krijgen.
Jammer genoeg kan ik het geluid wel iets scherper maken, maar het veroorzaakt ook veel ruis. Ik heb vervolgens een aantal denoisers uitgeprobeerd.

Het gevolg is, geen ruis meer, maar weer een dof geluid (weliswaar minder dof dan eerst, maar absoluut niet sherp.)

Weet er iemand hoe ik gitaar geluiden, scherper kan maken zonder dat ik meteen ook ruis versterkt?

Ik maak gebruik van Wavelab, andere geluiden van bv. mijn synth. zijn wel gewoon scherp, wat doe ik verkeerd?

 

[MrM]

Hoe heb je de gitaren opgenomen, met een DI, of in een MIC input, en dan een Amp Sim?
Via een Microfoon voor de speaker van je echte versterker?
Waren het samples?

Vertel, vertel!

 

[gringo]

Idd, wat voor gitaar en hoe is ie opgenomen (gear).
Als het eea tijdens het opnemen of monitoring al dof klinkt moet dat eerst gefixt worden. Oplappen van opnames wordt snel een drama.
Dus graag meer gegevens...

 

[fuse]

Kettingzaag of cirkelzaag?


Eeeeeeeeeeiiiiiiiiiiiiiiiuuuuuuuuw!

 

[King]

Sorry, dat ik niet meteen meer info heb gegeven:


Om te beginnen heb ik een MAYA-MK2 geluidskaart (meerdere jack ins) die het super doet.

De gitaar patijen worden in gespeeld door een gitarist. Via de normale versterker klonk de gitaar gewoon zo als het zou moeten. Ik heb toen besloten om geen gebruik te maken van de
"MIC voor de versterker methode" De gitaar is in alle onderstaande gevallen rechtsreeks in de geluidskaart gestoken (een stereo ingang, jack)

Ik heb op de volgende manieren opgenomen:

1) Gitaar -> effectboard -> versterker -> soundcard
(gitaar moduleerde enorm, was geen optie, effectboard bleek tijdens opnemen niet van het allerbeste kwaliteit te zijn)

2) Gitaar -> versterker -> soundcard
(gitaar moduleerde niet meer, maar er was (waarneembaar) meer ruis aanwezig)

3) Gitaar -> soundcard
(geen gemoduleer, vrijwel geen ruis, geluid net als bij vorige vrij dof, maar wel krachtig)

Na alle 3 de takes bleek steeds dat het geluid heel dof was. Op dat moment was ik in de veronderstelling dat ik middels EQ's (VST) het geluid wel weer scherp zou krijgen.

Echter ik krijg het wel iets scherper, maar wel met aanzienlijk meer ruis.

Zijn er bepaalde methodes om gitaar scherp, zonder ruis op te nemen, zodat het niet afsteekt van andere instrumenten?

 

[pjeut]

Huh....hoe heb je opgenomen?

Huh....hoe heb je opgenomen?

Eerst zeg je dat je in alle voorbeelden je gitaar rechtstreeks in de geluidskaart heb geprikt, en vervolgens beschrijf je de drie voorbeelden en zitter er toch versterkers of FX tussen gitaar en kaart. Hoe zit het nu werkelijk?

In ieder geval zal rechtstreeks in de geluidskaart mogelijk een impedantieprobleem opleveren. Dit levert signaalverlies op, maar volgens mij vooral in de lagere frequenties, dus geen dof geluid.
Maar goed, er zijn diverse forumleden die hier veel over kunnen melden.

 

[vos_paul]

Bijna goed, Pjeut. Volgens mij inderdaad een impedantieprobleem, en daarbij verlies je JUIST de hoge frequenties, waardoor je een dof geluid krijgt. DI box moet dit probleem probleemloos oplossen (tenzij je een guitar of 'hi-z' ingang op je geluidkaart hebt gebruikt, maar dat denk ik niet)

[edit]: maar als de gitaar over de versterker goed klonk, waarom dan niet gekozen voor de mic-voor-versterker opstelling? Vaak de beste manier imho, zeker als je hard genoeg kunt opnemen om een goede gitaarsound te krijgen (wel afhankelijk van de versterker natuurlijk & het gewenste geluid )

 

[pjeut]

Alles is voor Vossie..

Alles is voor Vossie..

...dus is het impedantie. Ik geloof je meteen, want ik heb het zelf nooit geprobeerd.
Wat ik gebruik is m'n Line 6 POD. Die kun je met een geniepig klein schakelaartje op DI zetten. M'n gitaarversterker is een 40 jaar oude transistor-solid state versterker van 20 watt maar een superstrakke speaker erin. Die versterker heeft dus geen eigen vervorming, want geen voorversterker, dus het geluid wordt helemaal door die POD gemaakt. Als je dan gaat opnemen weet je dus echt van tevoren wat je krijgt.

Lijkt mij een strakke oplossing. Er zijn natuurlijk ook nog goedkopere apparaten dan zo'n pod, maar ook die echte Line6 dingen zijn tegenwoordig voor een habbekrats te krijgen.

 

[nautic3l]

He King,

ik ben zelf gitarist en synth speler (synthforum he!) en heb enkele platen zelf opgenomen. Wat jij beschrijft van een dof klinkende gitaar als je direct het gitaar signaal in je audio kaart laat gaan heb ik ook last van gehad. Waarom dat gebeurt weet ik niet het fijne van en misschien daar iemand iets meer over. Ik neem daarom de gitaar altijd met een mic voor de versterker op, dit omdat een groot deel van de sound bepaald wordt door de speaker. Door een mic voor de speaker te plaatsen kan je ook nog veel meer de sound bepalen dmv de plaatsing van de mic. Als je een mic dicht bij de conus te plaatsen krijg je een vol, diep, maar vaak doffe sound en als je de mic aan de rand van de speaker plaatst krijg je een scherp, fris maar vaak dun geluid. Om de juiste sound te krijgen is dus een kwestie van goede mic plaatsing, wat neer komt op een beetje trial and error, want elke versterker klinkt weer anders en door de versterker zo te tweaken dat het sound geeft die jij wilt hebben. Voor mics zou ik adviseren een Shure SM57 of SM58 (bolletje er ff afhalen en je hebt een SM57) of een Sennheiser MD421. Vaak werkt een combinatie mics ook altijd er goed. Altijd ff checken met je fase knop wat dan lekkerder klinkt. Als je maar 1 mic hebt is het ook altijd er vet om dezelfde gitaar partij te laten dubbelen met een iets andere sound, zo krijgt het geluid wat meer dimensies. Ik hoop dat dit je wat verder helpt.

Groet van de Naut

 

[rendering_rebel]

Kzou zoiezo altijd de mic-voor-de-amp stylo kiezen
Als je een beetje een chille amp hebt klinkt het dan meestal een stuk warmer/mooier

 

[Slipperman]

Tip van flip:

De zogenaamde "Nashville Tuning" toepassen !

One way to get a bright, jangly acoustic guitar sound, which can cut through cluttered pop mixes, is to take advantage of a technique referred to as 'Nashville' tuning. This is where the bottom three strings of a conventional steel-strung guitar are replaced with strings designed for the upper three positions. The new strings can then be tuned to pitches one octave higher than the strings that they replaced.

 

[pjeut]

Santi...

Santi...

Origineel geplaatst door Slipperman
Tip van flip:

De zogenaamde "Nashville Tuning" toepassen !

...Dan heb je wel een bionische arm nodig om te kunnen spelen. Die dikste snaren van een gitaar 1 oktaaf omhoog? Dat ga je niet redden.

Maar alle gekheid op een stokje, de topic-starter heeft gewoon te maken met het impedantie-probleem. Wat impedantie precies is en vermag te veroorzaken staat in diverse threads op dit forum. Gewoon zoeken op "impedantie".
Ik heb ze allemaal gelezen, en op het laatst had ik zelf een volle minuut het idee dat ik het begreep.

Dus daarom nu in absolute Jip en Janneke-taal: Impedantie voor Dummies!!
Het komt er, geloof ik, ruwweg op neer dat de interne weerstand van de gitaarspoelen veel hoger is dan de interne weerstand van de input van je mixer (line-nivo). Als je een snaar laat trillen, krijg je dus een systeem met een lichte wisselspanning. Je gitaarspoel levert een signaal met (relatief) hoge spanning (voltage) en een lage stroomsterkte (ampèrage), maar door de veel lagere weerstand van de input wordt je signaal min of meer gedwongen om met een hogere stroomsterkte voor de dag te komen dan hij kan leveren ( de lage weerstand van de input zuigt de elektronen simpelweg uit je gitaarspoel; net of er kortsluiting is), en dat is dan funest voor je spanning, en dit is bepalend voor het versterkte signaal. Dat dit funest is voor de spanning volgt uit de ijzeren wet (denk aan de middelbare school) die zegt dat het vermogen gelijk is aan spanning maal stroomsterkte).

En waarom wordt het geluid hierdoor, naast dat het totale signaal in elkaar zakt, ook nog 'ns doffer? Nou, nogmaals zoals ik het heb begrepen heeft bij lagere frequenties je signaal nog wat tijd over om wat eigen weerstand te bieden tegen de ampère-zuigkracht van de input en kan het zo het voltage iets beter in stand houden. Bij hogere frequenties is die zuigkracht hoger (een hogere frequenties betekent gewoon dat de elektronen met een hogere snelheid in de stroomkring trillen) en kan het voltage van de hogere frequenties nog minder goed bewaard blijven.

Is dit een beetje juist begrepen, of is het klinkklare flauwe kul?

'k hoor 'et wel.

 

[pjeut]

Hey Santi.

Hey Santi.

Origineel geplaatst door Slipperman
Tip van flip:

De zogenaamde "Nashville Tuning" toepassen !

Ik heb het verkeerd begrepen. Juist de dikke snaren (dus de E, A en D) worden vervangen door dezelfde snaren als de drie hogere snaren (G, B en hoge E). Deze worden dan gestemd in E, A en D maar dan een oktaaf hoger. Dat betekent wel dat de gitaar absoluut geen body meer heeft en vooral een jingle jangle-geluid produceert. Maar snaren zul je er niet mee breken.

Trouwens, heren gitaristen. Werken jullie zowiezo wel 'ns met andere stemmingen? Ben ik wel benieuwd naar.

 

[MrM]

Re: Santi...

Re: Santi...

Origineel geplaatst door pjeut
...Dan heb je wel een bionische arm nodig om te kunnen spelen. Die dikste snaren van een gitaar 1 oktaaf omhoog? Dat ga je niet redden.

Maar alle gekheid op een stokje, de topic-starter heeft gewoon te maken met het impedantie-probleem. Wat impedantie precies is en vermag te veroorzaken staat in diverse threads op dit forum. Gewoon zoeken op "impedantie".
Ik heb ze allemaal gelezen, en op het laatst had ik zelf een volle minuut het idee dat ik het begreep.

Dus daarom nu in absolute Jip en Janneke-taal: Impedantie voor Dummies!!
Het komt er, geloof ik, ruwweg op neer dat de interne weerstand van de gitaarspoelen veel hoger is dan de interne weerstand van de input van je mixer (line-nivo). Als je een snaar laat trillen, krijg je dus een systeem met een lichte wisselspanning. Je gitaarspoel levert een signaal met (relatief) hoge spanning (voltage) en een lage stroomsterkte (ampèrage), maar door de veel lagere weerstand van de input wordt je signaal min of meer gedwongen om met een hogere stroomsterkte voor de dag te komen dan hij kan leveren ( de lage weerstand van de input zuigt de elektronen simpelweg uit je gitaarspoel; net of er kortsluiting is), en dat is dan funest voor je spanning, en dit is bepalend voor het versterkte signaal. Dat dit funest is voor de spanning volgt uit de ijzeren wet (denk aan de middelbare school) die zegt dat het vermogen gelijk is aan spanning maal stroomsterkte).

En waarom wordt het geluid hierdoor, naast dat het totale signaal in elkaar zakt, ook nog 'ns doffer? Nou, nogmaals zoals ik het heb begrepen heeft bij lagere frequenties je signaal nog wat tijd over om wat eigen weerstand te bieden tegen de ampère-zuigkracht van de input en kan het zo het voltage iets beter in stand houden. Bij hogere frequenties is die zuigkracht hoger (een hogere frequenties betekent gewoon dat de elektronen met een hogere snelheid in de stroomkring trillen) en kan het voltage van de hogere frequenties nog minder goed bewaard blijven.

Is dit een beetje juist begrepen, of is het klinkklare flauwe kul?

'k hoor 'et wel.

Janneke zou trots op je zijn...
Maar Jip, die net effe wat technischer is, heeft nog wat toe te voegen : de lage impedantie van de 'input (geluidskaart dus)' trekt zoveel stroom dat de spanning van het element in elkaar zakt (teveel belasting).
Lage tonen bevatten relatief meer energie dan hoge tonen*, dus als je alle tonen iets verzwakt, dan zullen de hoge tonen - die toch al wat zwakker waren - eerder onhoorbaar zijn, vandaar het doffe geluid.

* De energie van de toon is ongeveer evenredig met de uitslag van de gitaarsnaar, en die dikke jongens willen wel flink zichtbaar trillen (E en A) maar die dunnere ijzerdraadjes (G, B en E) kan ik met het blote oog niet zien trillen.

Mister Mouse begrijpt wat Jip zegt... en knikt instemmend 'ja'.

 

[pjeut]

Maar Muis...

Maar Muis...

Origineel geplaatst door MrM
Lage tonen bevatten relatief meer energie dan hoge tonen*, dus als je alle tonen iets verzwakt, dan zullen de hoge tonen - die toch al wat zwakker waren - eerder onhoorbaar zijn, vandaar het doffe geluid.

Dat zou betekenen dat ook bij een goede impedantie-verhouding het geluid doffer wordt, en dat is weer niet het geval.
Dat die dikke snaren meer flux (= elektro-magnetische spanning) kunnen maken, is natuurlijk duidelijk. Maar daar wordt door de impedantie-verhouding van de spoel met de input toch niets aan veranderd?

 

[Scapaflow]

Re: Hey Santi.

Re: Hey Santi.

Origineel geplaatst door pjeut

Trouwens, heren gitaristen. Werken jullie zowiezo wel 'ns met andere stemmingen? Ben ik wel benieuwd naar.

Lage E in D.
Opnemen in Cubase over een Koch preamp. Niks geen geklooi met mic's! De Koch heeft een prima speaker simulator. In de prof studio wel met mic's.....maar laat dat aan de technicus over

 

[bassio]

mijn E van mijn basgitaar gaat ook meestal naar D , omdat ik het vaak wel lekker vind om die lage D te hebben . ook klettert het wat lekkerder , wat ik persoonlijk wel lekker vind .

een DI box moet ik nog steeds aanschaffen voor mijn bass , ik neem nu de gitaar op via de : pod-mixer/eq-geluidskaart . en de basgitaar aleen via de : mixer/eq-geluidskaart.
voor het geld hoef je het niet te laten , een DI box heb je al voor zoon 25 euro .

weet iemand trouwens of de Behringer BDI 21 V-tone Bass wat is voor bassgitaar ?

 

[MrM]

Re: Maar Muis...

Re: Maar Muis...

Een element werkt eigenlijk doordat de snaar (magnetische geleider) beweegt in een permanent magnetisch veld, wat een elektrische spanning oplevert. Deze spanning bevat echter zo weining vermogen, dat de spanning 'in elkaar zakt' indien je wel stroom vraagt.

@pjeut: Draai maar eens aan de volume pot van je gitaar; dan gaan de hoge tonen ook eerder weg dan de lage tonen.

 

[pjeut]

Oké Mouser

Oké Mouser

...'t zal zo zijn. 'k heb je CV gelezen op je site, dus, you're the real connaisseur.


En toch heb ik het idee dat er voor dat doffe geluid meer aan de hand moet zijn als je dus op een lage impedantie-input inprikt. En dat zal vast iets met de frequentie zélf in relatie tot de impedantie zijn.

Ik zal forumlid Toon (zo heet 'ie toch? Ergens uit het zuiden) even attent maken op deze thread.

 

[MatthewLeBlom]

Ik speel met heel veel verschillende gitaar stemmingen. Open G gebruik ik het meeste. Maar ook veel weirde stemmingen. Zo heb ik eens 1 hoge E snaren op 1 gitaar gezet en allemaal hetzelfde gestemd. Grappig, maar niet echt bruikbaar
Wat daarvan wel is overgebleven is dat ik regelmatig 2 B snaren op mijn gitaar zet en gelijk zet. Hoge E eraf en B erop dus...

Gitaren neem ik overigens altijd met een microfoon op. Heel soms wil ik wel eens een oud fuzzpedaal rechtstreeks in de mixer prikken, maar dat doe ik dan niet omdat dat goed klinkt maar puur voor het effect. Dat klinkt namelijk super ranzig.

Meestal gebruik ik meer dan 1 mic. Eentje recht in de conus en 1 aan de rand of zelfs daarbuiten.