Nee, joh....
Nee, joh....
...Je moet nooit en te nimmer een impedantie-probleem achteraf oplossen met hulpmiddelen. Je moet het aanpakken bij de wortel, en dus je moet ervoor zorgen dat de impedantie van jouw input op line-nivo (line-nivo wil iets zeggen over het voltage dat deze input aankan, maar een dergelijke input heeft in de praktijk ook een lage impedantie) aansluit bij de impedantie van het "ding" dat je erop aansluit.
Een gitaar "rechtstreeks" kan dus niet omdat die gitaarspoel met al die duizenden wikkelingen van koperdraad om een half dozijn magneten natuurlijk veel te veel weerstand (1.) oplevert, en dus ook een veel te hoge impedantie (2.). Dus je zult iets moeten bedenken om de hoge impedantie van jouw gitaarsignaal te "transformeren" in een signaal met een lagere impedantie (het liefst zo gelijkwaardig aan dat van de input).
Dit kun je op twee manieren doen.
Ten eerste, dus letterlijk met een transformator. Zo'n apparaat zet op elektromagnetische wijze een signaal met weinig stroomsterkte en relatief veel spanning om in een signaal met weinig spanning maar met voldoende stroomsterkte om de laag-impedante input te kunnen bedienen. Waar vindt je zo'n transformator? Nou, heel simpel, dit is nou een D.I. box. Je hebt ze als losse kleine doosjes voor ± € 50,- zonder toeters en bellen. Daarnaast zijn er die modelling-effecten die dus een D.I. box zijn maar ook allemaal extra multi-effecten (Line 6 Pod, Korg boxen, Boss, Digitech, etc...).
Ten tweede is er de meer "fysieke" transformator. Zo'n D.I.-box doet het dus op electromagnetische manier, je kunt het ook doen met behulp van luchttrillingen. Dat doe je dus door je gitaar op een versterker aan te sluiten en voor de speaker een microfoon te plaatsen. Het hoog-impedante gitaarsignaal wordt middels je versterker omgezet in luchttrilling. Deze wordt weer opgepikt door een laag-impedante microfoon (een microfoon, zowel een dynamische als een condensatormicrofoon, hebben maar een klein spoeltje met weinig internte weerstand, dus ook weinig impedantie (zie 1.)). Die impedantie van die microfoon sluit weer goed aan op de impedantie van de input, en zo is het weer goed gekomen.
Wat ik maar wil zeggen: de ene manier hoeft niet beter te zijn dan de andere. Het gaat erom dat je ziet hoe het in elkaar steekt en waarom het is zoals het is. Welke van deze twee mogelijkheden de jouwe is, is een kwestie van persoonlijke smaak. Heeft te maken met de kwaliteit van de D.I.-box danwel van de versterker, en, nog véél belangrijker, jouw persoonlijke voorkeuren voor het geluid dat je zoekt. Héél belangrijk, maar heeft niets te maken met de technische achtergronden van het impedantie-verhaal.
1. weerstand en impedantie zijn ongeveer hetzelfde; weerstand kun je zien als de interne remming die een "ding" heeft als je er "spul" doorheen wilt duwen; dit heeft vooral te maken met het materiaal waar het "ding" van is gemaakt, bijvoorbeeld een buis van glad PVC of een verroeste ijzeren pijp. Impedantie is de remming die een "ding" vertoont als er spul doorheen wordt geduwd; dit heeft bijvoorbeeld te maken met de wrijving die ontstaat als er "spul" hard of juist zacht danwel gedoseerd of ongedoseerd doorheen wordt geduwd, bijvoorbeeld proppen papier die je achter elkaar en mooi rond en glad gedraaid er doorheen duwt of losse ruwe proppen die je slordig en ruw in de buis propt zodat er opstoppingen ontstaan.
Dit lijkt hetzelfde, maar is het niet; de impedantie kan veranderen door externe omstandigheden terwijl de weerstand vast ligt. Om het onderscheid te zien, gebruik ik vaak het voorbeeld van een maïzena-papje. Geen idee of je dat kent, en anders moet je maar 'ns aan je moeder / echtgenote vragen. Kopje pakken, eetlepel maïzena erin en met net zoveel water aanmaken tot je een dikke pap hebt. En nou komt het: als je de lepel langzaam in de pap drukt, gaat dat makkelijk, maar doe je dat met wat snelheid dan is het net of de pap in een fractie van een seconde hard wordt en moet je hard drukken om de lepel er in te krijgen. Dus hoge snelheid -> hoge frequentie betekent veel "actieve" weerstand => hoge impedantie, en lage snelheid -> lage frequentie betekent weinig "actieve" weerstand => lage impedantie.
2. Natuurlijk hebben weerstand en impedantie veel met elkaar te maken. Je zou kunnen zeggen dat de weerstand van een "ding" de basis is voor de impedantie; het startpunt. Daarnaast zijn er externe omstandigheden die bovenop die interne vaste weerstand fluctuaties veroorzaken in de "actieve" weerstand: de variabele weerstand in een "ding" als er iets mee gebeurt, bijvoorbeeld als er stroom doorheen gaat. Dit is dan de impedantie.
meer.
