da goose
DaGooseMusic.nl
vissen:
Er was eens een vissenkom zo helder als de ogen van de prinses van het altijd zonnige land hier heel ver vandaan.
De grote ronde vissekom met 3 goudvissen, 2 snelle stevige vissen die door de jaren heen steeds slimmer waren geworden en het reeds aanvoelde als de beheerder van de vissenkom de dieren van eten voorzag en 1 lief klein visje met een mooie sierlijke sluierstaart die meestal zielig en alleen door de kom heenzwom.
De beheerder van de vissenkom, een heer van stand verzorgde de vissen zoals elke beheerder dit hoorde te doen, elke dag een beetje vers eten, een aai over de kom en zo nu en dan wat verse watervlooien waardoor de 3 intens gelukkige vissen het uitblubde van plezier en spetterde met hun vinnen tegen de rand van de kom.
Op een mooie nazomerse dag in het jaar 2002 terwijl de ganzen reeds naar het zuiden vertrokken en de zwoele klanken van Future Sound of London en autechre door het ruime paleis weerklonken liep de beheerder langs de op een blauw fluwelen kussentje geplaatste vissenkom en schrok zich de mussenpleuris.
Wat is hier aan de hand?? schreeuwde hij het uit en keek nog eens goed naar de kom... waar zijn de vissen gebleven? ik zie geen vissen meer!!
De beheerder van de vissenkom was helemaal van slag, zijn hart bonste in zijn keel, 'hoe heeft dit kunnen gebeuren??" sprak hij met eens snik in zijn stem.
Na een paar minuten te zijn bijgekomen en 2 dubbele illy espresso's verder waagde hij een 2e poging bij de vissenkom.
De beheerder kwam tot de ontdekking dat de vissen hoogstwaarschijnlijk, doordat het water in de loop der tijd zo vuil was geworden, de immers vrolijke vissen nu domweg niet meer zichtbaar waren.
Na een paar seconden te hebben nagedacht kwam hij tot de conclusie dat de laatste keer de vissen waren verschoond door een dame van stand genaamd, simba, secret simba, dit was inmiddels alweer een flinke tijd geleden want dat dit gebeurt is was het buiten nog warm, zonnig en de meeste mensen lagen dan ook op het strand.
Tijd om koppen met stukken te slaan en de beheerder van de immer vrolijk vissen pakte de kraan, een netje, een pan, een sponsje, een fles afwasmiddel en ging aan de gang.
Als eerste werden de planten en de kunstwerken van de bodem gehaald en werden de vissen stuk voor stuk gevangen en in een grote ronde pan gedaan.
De vissen werden haast bleek van schrik door het verse, zuurstof rijke koude water maar begonnen gelukkig alweer snel aan het idee te wennen.
De kom werd helemaal binnenste buiten gekeerd en als snel bleek dat de kom nog steeds zijn mooie glimmende oppervlakte had en het werd tijd om het onderkomen van de 3 intens mooie en lieve goudvissen weer op orde te brengen.
3 Flessen chaudefontaine werden door een lakei uit de donkere kelder gehaald en al snel bleek dat de kom zijn oorspronkelijke staat weer aan begon te nemen.
Voorzichtig werden de platen in de bodem gedrukt, de kunstwerken zorgvuldig op de juiste plaats gezet en de kom werd verder afgevuld met slechts het allerbeste water wat het prachtige warme land te bieden had.
Nadat de vissen een voor een in hun vernieuwde onderkomen werden geplaatst werd duidelijk dat deze dieren zo blij waren dat ze vrolijk spartelend en piroet draaiend de kom doorzwommen en duidelijk lieten merken dat ze zeer blij waren met de vissenkom.
Inmiddels kwam de hofkat genaamd Klojo vrolijk spinnend aanwandelen en begon de beheerder zachtjes maar zeker liefkozende kopjes te geven.
De beheerder zakte door zijn knieen en gaf Klojo een goedkeurend aai over zijn bolletje waardoor Klojo nog harder begon te spinnen, de hofkat was ook duidelijk in zijn nopjes en liet dit duidelijk merken.
Onder het genot van Autechre werd de kom op zijn zacht blauwfluwelen kussentje geplaatst en werd de buitenkant van de kom nog eens mooi schoon gepoetst waardoor de weerkaatsing van de zon de hele hofkamer deed oplichten met een regenboogkleurig pallet aan kleuren.
De beheerder van de vissenkom keek met een voldane blik naar de kom en kreeg een glimlach op zijn gezicht terwijl de vissen rondjes aan het zwemmen waren, door de kunstwerken heen manouvreerden en de zwoele klanken van autechre door de kamer weerklonken.
Nadat hij een 3e illy espresso voor zichzelf had ingeschonken besloot hij te gaan nagenieten in het laagstaande maar o zo heerlijke naajaarszonnetje.
Het leven is mooi, dacht hij, sloot zijn ogen en genoot nip voor nip van de goddelijke espresso en dacht maar aan een ding, de vissen en hun mooie schone onderkomen en dat hij voortaan het nooit meer zo ver zou laten komen.
einde
Er was eens een vissenkom zo helder als de ogen van de prinses van het altijd zonnige land hier heel ver vandaan.
De grote ronde vissekom met 3 goudvissen, 2 snelle stevige vissen die door de jaren heen steeds slimmer waren geworden en het reeds aanvoelde als de beheerder van de vissenkom de dieren van eten voorzag en 1 lief klein visje met een mooie sierlijke sluierstaart die meestal zielig en alleen door de kom heenzwom.
De beheerder van de vissenkom, een heer van stand verzorgde de vissen zoals elke beheerder dit hoorde te doen, elke dag een beetje vers eten, een aai over de kom en zo nu en dan wat verse watervlooien waardoor de 3 intens gelukkige vissen het uitblubde van plezier en spetterde met hun vinnen tegen de rand van de kom.
Op een mooie nazomerse dag in het jaar 2002 terwijl de ganzen reeds naar het zuiden vertrokken en de zwoele klanken van Future Sound of London en autechre door het ruime paleis weerklonken liep de beheerder langs de op een blauw fluwelen kussentje geplaatste vissenkom en schrok zich de mussenpleuris.
Wat is hier aan de hand?? schreeuwde hij het uit en keek nog eens goed naar de kom... waar zijn de vissen gebleven? ik zie geen vissen meer!!
De beheerder van de vissenkom was helemaal van slag, zijn hart bonste in zijn keel, 'hoe heeft dit kunnen gebeuren??" sprak hij met eens snik in zijn stem.
Na een paar minuten te zijn bijgekomen en 2 dubbele illy espresso's verder waagde hij een 2e poging bij de vissenkom.
De beheerder kwam tot de ontdekking dat de vissen hoogstwaarschijnlijk, doordat het water in de loop der tijd zo vuil was geworden, de immers vrolijke vissen nu domweg niet meer zichtbaar waren.
Na een paar seconden te hebben nagedacht kwam hij tot de conclusie dat de laatste keer de vissen waren verschoond door een dame van stand genaamd, simba, secret simba, dit was inmiddels alweer een flinke tijd geleden want dat dit gebeurt is was het buiten nog warm, zonnig en de meeste mensen lagen dan ook op het strand.
Tijd om koppen met stukken te slaan en de beheerder van de immer vrolijk vissen pakte de kraan, een netje, een pan, een sponsje, een fles afwasmiddel en ging aan de gang.
Als eerste werden de planten en de kunstwerken van de bodem gehaald en werden de vissen stuk voor stuk gevangen en in een grote ronde pan gedaan.
De vissen werden haast bleek van schrik door het verse, zuurstof rijke koude water maar begonnen gelukkig alweer snel aan het idee te wennen.
De kom werd helemaal binnenste buiten gekeerd en als snel bleek dat de kom nog steeds zijn mooie glimmende oppervlakte had en het werd tijd om het onderkomen van de 3 intens mooie en lieve goudvissen weer op orde te brengen.
3 Flessen chaudefontaine werden door een lakei uit de donkere kelder gehaald en al snel bleek dat de kom zijn oorspronkelijke staat weer aan begon te nemen.
Voorzichtig werden de platen in de bodem gedrukt, de kunstwerken zorgvuldig op de juiste plaats gezet en de kom werd verder afgevuld met slechts het allerbeste water wat het prachtige warme land te bieden had.
Nadat de vissen een voor een in hun vernieuwde onderkomen werden geplaatst werd duidelijk dat deze dieren zo blij waren dat ze vrolijk spartelend en piroet draaiend de kom doorzwommen en duidelijk lieten merken dat ze zeer blij waren met de vissenkom.
Inmiddels kwam de hofkat genaamd Klojo vrolijk spinnend aanwandelen en begon de beheerder zachtjes maar zeker liefkozende kopjes te geven.
De beheerder zakte door zijn knieen en gaf Klojo een goedkeurend aai over zijn bolletje waardoor Klojo nog harder begon te spinnen, de hofkat was ook duidelijk in zijn nopjes en liet dit duidelijk merken.
Onder het genot van Autechre werd de kom op zijn zacht blauwfluwelen kussentje geplaatst en werd de buitenkant van de kom nog eens mooi schoon gepoetst waardoor de weerkaatsing van de zon de hele hofkamer deed oplichten met een regenboogkleurig pallet aan kleuren.
De beheerder van de vissenkom keek met een voldane blik naar de kom en kreeg een glimlach op zijn gezicht terwijl de vissen rondjes aan het zwemmen waren, door de kunstwerken heen manouvreerden en de zwoele klanken van autechre door de kamer weerklonken.
Nadat hij een 3e illy espresso voor zichzelf had ingeschonken besloot hij te gaan nagenieten in het laagstaande maar o zo heerlijke naajaarszonnetje.
Het leven is mooi, dacht hij, sloot zijn ogen en genoot nip voor nip van de goddelijke espresso en dacht maar aan een ding, de vissen en hun mooie schone onderkomen en dat hij voortaan het nooit meer zo ver zou laten komen.
einde
