Slipperman
Rooibosje iemand?
Ik zat eens te denken over iets. Als je een synthesizer een paar hertz ontstemt dan kijkt het merendeel van je band niet echt blij (analoge synths iemand?) maar het rare is, het lijkt mij dat je op een gitaar nooit een noot 100% correct kan pakken aangezien dit afhankelijk is van waar je je vinger plaatst en op welk punt hij hem exact zal afknellen op het fretboard? Daar zullen ongetwijfeld enkele hertzen tussen zitten. Sterker nog, dit zal wel gewoon moeten aangezien je alle tonen en alles wat er tussen zit kan aanraken.
Hoe dichter bij de body hoe minder dit probleem zal voordoen (afstand tussen de fretten zal kleiner zijn) maar juist bij bijvoorbeeld de eerste paar lijkt dit toch iets wat speelt.
Echter, waarom is het zo dat dit nooit zal opvallen? Is dit omdat een gitaar dynamischer is qua toongolf vanwege alle harmonischen en ook de ontwikkeling van de klank? Of is het iets anders?
Moet je voor de grap maar eens een DX7 net een tikje ontstemmen, wedden dat niemand dat leuk vind? Echter bij een gitaar valt het niet snel op?
Hoe dichter bij de body hoe minder dit probleem zal voordoen (afstand tussen de fretten zal kleiner zijn) maar juist bij bijvoorbeeld de eerste paar lijkt dit toch iets wat speelt.
Echter, waarom is het zo dat dit nooit zal opvallen? Is dit omdat een gitaar dynamischer is qua toongolf vanwege alle harmonischen en ook de ontwikkeling van de klank? Of is het iets anders?
Moet je voor de grap maar eens een DX7 net een tikje ontstemmen, wedden dat niemand dat leuk vind? Echter bij een gitaar valt het niet snel op?
Op die manier heb je dus consistente toon.
Ik heb je banks en geluiden al geback-uped en heb al wat nieuwe neergezet.