the Loudness war & death of high fidelity

'k Wil nog even iets kwijt. Ik geef toe dat ik soms het dynamisch bereik van mijn eigen muziek ook erg beperk, maar mijn nummers zijn toch nog geen 'lichtknoppen' van begin tot einde.

Dikwijls manipuleer ik dynamiek in m'n tracks (of van anderen) via automatisering. Analyseer een track van me in een wave-editor, dan zie je misschien soms een 'stukje Ricky Martin sigaar' (mea culpa, doch, zo'n vierkante blok is voor mij al ruim d'rover, doe daar maar 'n dB'tje of 2-3 RMS af), maar een solo-piano of solo-rhodes of een akoestische gitaar-track zal NOOIT even hard klinken als de rest van de nummers met heel de band. (In tegenstelling tot talrijke albums van nu waar de eensnarige intro van een nummer harder klinkt als het refrein.)

Ik probeer dus wel zeker 'rustpunten' in te bouwen, i.p.v. het heel nummer lang op een constant loudness-niveau de luisteraar aan te vallen. Harder masteren ten koste van de balans tussen nummers of verschillende delen van een nummer, da's de integriteit van de muziek aantasten die je net claimt 'nog meer naar buiten te brengen'.
 
Ipod cultuur! Hoe harder, hoe bter.
 
Dat stond zowiezo vroeger wel vaker op cd's. Ik herinner me het vooral van de Disintegration CD van The Cure: "This music has been mixed to be played loud so turn it up.". En wat is ie mooi en vol! :)

'k Ben momenteel bezig aan de tweede druk van Mastering Audio: The Art, The Science, en dit vond ik wel een mooi citaat (stond op een cd die express niet platgemasterd werd): "This CD was mastered for sonic quality, not volume; for the best of both worlds, locate your volume knob and turn it clockwise until satisfied."
 
Een oplossing zou kunnen zijn om de tracks te masteren zodat ze zo mooi mogelijk klinken op de beste hifi apparatuur. Probleem is dan dat deze tracks niet meer goed klinken op budget zooi zoals ipods en pc speakers. Dit kan je eenvoudig oplossen door een limiter ictje in de signaalweg van deze budget zooi te zetten. Maar dan word wel die budget zooi weer een tientje duurder en dan koopt niemand het meer. Het is een vicieuze cirkel.

Wel vervelend dat er op een 30 jaar oude plaat meer informatie staat dan op een moderne cd, terwijl de moderne cd veel meer informatie kan bevatten als die oude plaat. (de hoeveelheid dynamiek komt ongeveer overeen met de hoeveelheid informatie)
 
Maar toch is het een logische evolutie van de muziek, zeker binnen de dance muziek. Producers zoeken de sonische grenzen op, net als in de tijd van de tape, tapesaturatie/compressie klinkt toch het mooist. Nu is dit in het digitale domein natuurlijk anders omdat convertorvervorming vooralsnog lelijk klinkt, dus zijn er L2's ontstaan met lookahead functies om exact op 0db te limiten.
Bij sommige muziek pakt dit goed uit, zoals Justice, Digitalism, Bloody Beetroots enzo. Bij minimal werkt het minder goed. Dan is de loudness een essentieel gedeelte van de muziek geworden. Bij pop/rockmuziek klinkt het als noise en krijg je idd dat het gitaarsolo stukje in het midden van het nummer harder klinkt dan het reffrein.

Het overgrote gedeelte van de luisteraars vind dynamiek niet belangrijk, zolang het maar 'vet' klinkt. Net zoals de LCD flatscreen superresolutie TV's nu, waarop mensen naar Youtube filmpjes kijken en DVDrips. Kwaliteit maakt geen bal uit en is weggelegt voor een stelletje audiofielen.

Als je luisteraars wilt overtuigen van een anti-loudness sentiment moet je een tegenbeweging creeeren, dus door bijvoorbeeld stickers of 'keurmerken' op muziek te plakken. Zodat een bepaalde groep zich kan onderscheiden die boven het 'gepeupel' staat dat naar L2 muziek luisterd (zonder dat ze enig idee hebben waar het werkelijk om draait ws.) Maarja... dusch.
 
Het is niet leuk, nee. Een slechte ontwikkeling als je het mij vraagt. Muziek tegenwoordig is dood of als het niet dood is wordt het niet opgemerkt (dus eigenlijk in de meeste gevallen gewoon dood ja).

Ik loop weleens vaker te klagen als het om muziek gaat. Niet alleen zijn er veel amateuristische "artiesten" tegenwoordig (zijn er altijd al geweest) die geen bal van muziek begrijpen en die niks eigenaardigs of interessants of geniaals maken, muziektechnologie en internet hebben het makkelijk gemaakt voor elke dwaas om "muziek" te maken en te verspreiden.

Gooi daarbij de luidheidsoorlogen en niet alleen de muzikale kant maar zelfs de technische productiekant is gewoon helemáál opgefokt geworden. Gooi daarbij natuurlijk ook de typische invloeden als MTV, TMF, radio, en zo, en het typische karakter van mensen om "snelle tevredenheid" te bemachtigen.

[rant]
Ik vond de jaren 80 al erg met de opkomst van muziektechnologie, disco, etc. Wat een vreselijk muziek vind ik het, maar dat is wat ik erover denk. Ik moet toegeven er zijn wel goede nummers gemaakt in die tijden.

Tegenwoordig is het met veel mensen zo dat je gewoon een synthesizer koopt, computertje of zo, wat software hier en daar, en even later BOEM daar is je (shit)product. Je hoeft niet eens een instrument te kunnen spelen of muziek te kunnen schrijven, noten lezen. Laten we het dan nog erger maken met een beetje veel luidheid en dynamiekvermindering. Wat een shit allemaal toch. Wat een SHIT.

Gisterenmiddag of zo keek ik naar MTV om even te kijken wat er allemaal gebeurde. Laat ik het woord 'keek' maar benadrukken want het gaat natuurlijk allemaal om die verdomde video's bij ze. Maar goed, ik luisterde dus en terwijl ik me heel goed kan voorstellen dat de massa naar zulke simpele onverschillige oppervlakkige troep luistert..... eh, ik bedoel kijkt, ik kan het me moeilijk voorstellen dat een mentaal gezond persoon ernaar zou kijken/luisteren. Dat wil dus zeggen dat ik denk dat de massa niet gezond is.

Ik hoorde vroeger vaak van die tieners zeggen "Heb je dat nieuwe nummer al gezien van [slechte artiest/poser]?" Dan denk ik bij mezelf "Wat de f-- Kun je de muziek zien dan?" Alleen een goedgetrainde artiest die echt van wanten weet is in staat om muziek "te zien" als ie het hoort en te horen als ie het ziet. Deze kinders waar ik het over heb praatten natuurlijk over de videoclips en zo. Wat een troep, zeg. Heeft iemand een pistool hier? Geef me de kogel maar, want ik kan het niet meer zien! :biertje:
[/rant]
 
Je hoeft niet eens een instrument te kunnen spelen of muziek te kunnen schrijven, noten lezen.
Wil je beweren dat jij je muziek eerst op bladmuziek als noten uitschrijft voordat je het inspeelt?

Ik vind het een beetje een achterhaald idee dat je eerst noten zou moeten kunnen lezen voordat je muziek kan schrijven.
Voor de komst van programma's als Cubase was dat inderdaad wel noodzakelijk, maar ik ben van mening dat het lezen/schrijven van noten als middel om de muziek te noteren vervangen is door modernere methoden zoals sequencers.
Wat daareentegen wel belangrijk is is om kennis van de muziektheorie te hebben.
 
Maar toch is het een logische evolutie van de muziek, zeker binnen de dance muziek. Producers zoeken de sonische grenzen op, net als in de tijd van de tape, tapesaturatie/compressie klinkt toch het mooist. Nu is dit in het digitale domein natuurlijk anders omdat convertorvervorming vooralsnog lelijk klinkt, dus zijn er L2's ontstaan met lookahead functies om exact op 0db te limiten.
Bij sommige muziek pakt dit goed uit, zoals Justice, Digitalism, Bloody Beetroots enzo. Bij minimal werkt het minder goed. Dan is de loudness een essentieel gedeelte van de muziek geworden. Bij pop/rockmuziek klinkt het als noise en krijg je idd dat het gitaarsolo stukje in het midden van het nummer harder klinkt dan het reffrein.

Het overgrote gedeelte van de luisteraars vind dynamiek niet belangrijk, zolang het maar 'vet' klinkt. Net zoals de LCD flatscreen superresolutie TV's nu, waarop mensen naar Youtube filmpjes kijken en DVDrips. Kwaliteit maakt geen bal uit en is weggelegt voor een stelletje audiofielen.

Als je luisteraars wilt overtuigen van een anti-loudness sentiment moet je een tegenbeweging creeeren, dus door bijvoorbeeld stickers of 'keurmerken' op muziek te plakken. Zodat een bepaalde groep zich kan onderscheiden die boven het 'gepeupel' staat dat naar L2 muziek luisterd (zonder dat ze enig idee hebben waar het werkelijk om draait ws.) Maarja... dusch.

Het is helemaal niet erg om exact op 0 dB te limiten, zolang je het gemiddelde signaal maar niet (te veel) richting de 0 dB drukt. Limiters zoals de L2 zijn erg handige tools in het digitale domein, maar het probleem is dat veel "mastering engineers" die dingen als het ware misbruiken waardoor de dynamiek verdwijnt.

Als je apparaten zoals de L2 de schuld geeft van de loudness wars is dat hetzelfde als de suikerfabriek de schuld geven wanneer je koffie te zoet is ;)
 
lol :) Ik ben erg, hè?

*

Wil je beweren dat jij je muziek eerst op bladmuziek als noten uitschrijft voordat je het inspeelt?

Ik vind het een beetje een achterhaald idee dat je eerst noten zou moeten kunnen lezen voordat je muziek kan schrijven.
Voor de komst van programma's als Cubase was dat inderdaad wel noodzakelijk, maar ik ben van mening dat het lezen/schrijven van noten als middel om de muziek te noteren vervangen is door modernere methoden zoals sequencers.
Wat daareentegen wel belangrijk is is om kennis van de muziektheorie te hebben.
Nee, ik wilde alleen zeggen wat ik heb gezegd in m'n vorige poost. Wat ik eigenlijk ook probeerde te zeggen is min of meer wat jij zegt met muziektheorie. Ik denk dat veel gasten tegenwoordig niet eens een basisbegrip erover hebben, over muziek. Over dat punt zijn we op dezelfde lijn. Zelfs basisbegrip erover is weinig.

Maar ik weet ook dat zelfs al heeft iemand muziektheorie geleerd of een conservatoriumopleiding gevolgd in een instrument of zo, dat wil niet zeggen dat deze persoon wel "iets heeft" want daar heb je nog altijd van die conventionele traditionele methodes die ook niks nieuws brengen en studenten niet veel motiveert om dat te doen. Gewoon kopiëren is dat.

Wat ik al een lange tijd zie bij gasten is gewoon even een keyboardje hier, een programmaatje daar, en klaar. Een paar beats erin gooien (soms zelfs gewoon al klaar gemaakt) en een stemmetje erbij, paar keer herhalen of zo en klaar. Er is nauwelijks nog goede harmonie, originaliteit, enzovoorts. En dan noemen ze zichzelf "artiesten". Allemaal oppervlakkige stijl en geen inhoud. Wat een "prestatie" is het toch als één of andere shitzangeres of zanger of rapper in een zoveelste clip speelt en een beetje blèrt en shit praat in programma's. Het is geen kunst meer, alleen maar geld en vals aanzien. Wat ik erg vind is dat veel van die beroemde "artiesten" als ze worden geïnterviewd ook echt schijnen te gelóven dat ze echt waardig zijn van die titel. Of dat, of ze weten dat ze shit zijn maar doen alles om de schijn op te houden en gaan er dan misschien zelfs in geloven ook. Ik weet ook niet wat mensen in The Arctic Monkeys zien. Een muziekleraar zei toen een lange tijd geleden dat er een nieuwe band zou uitkomen die zo heette en dat ik erop moest letten...... nou, ik heb opgelet en het is SHIT.

Over sequencers: zelfs in sequencers heb je notatie-mogelijkheden. Als ik iets maakte had ik haast nooit iets ingespeeld omdat ik het vaak gewoon in de sequencer of een beter notatieprogramma schreef en bewerkte. Inspelen kan natuurlijk ook maar als je iets groots maakt is het wel handig als je alles op een rijtje hebt (én kan inspelen, en/of noteren, hoe je wilt... combinatie is wel handig). Ik heb het dan natuurlijk over orkestmuziek of zo, en gewoon spul dat serieuze diepe aandacht vereist. Zulke muziek lezen in PRV is mogelijk maar erg vervelend en slopend. Zelfs al maak ik trance wil ik notatie zien waar nodig. Of als je het allemaal uit je hoofd doet, speelt, kan dat op een gegeven moment teveel energie kosten. Daar ga je na een tijdje denk ik wel kapot van als je geen noten-referentie, score view, hebt.



Okee, ik ben voorlopig wel klaar met m'n rants. Nou ben ik klaar voor de kogel! :okdan: Wie wil? lol.
 
hehe grumpy old men

Lol.. :D Het is wel een beetje zo heb ik het idee.. Iedere nieuwe techniek wordt al snel afgezeken.. zware compressie kun je zien als verkrachting van muziek, maar in sommige stijlen (electronische muziek) is het juist een bewuste keuze om er een dik plakaat van te maken.. of je dat mooi vindt is het tweede natuurlijk :)
 
Nou, ik zou niet zeggen dat ik oud ben en dat ik elk nieuw ding afzeik. Ik ben meer kritisch ;)

In sommige muziek is het acceptabel. Maar tegenwoordig haast overal....? Dat gaat toch te ver? Het heeft in ieder geval in de meeste gevallen geen enkele artistieke of productiewaardige betekenis anders dan het luider maken om één of andere "competitie" te voeren.

Er is een paar dingen in de audiowereld dat me dwars zit en dan bedoel ik voornamelijk bij het gewone volk:
- de smilie sound
- de overdreven bas
- teveel compressie / limiting
- afkapping van hoog op bepaalde speakers

De productiekwaliteit van muziek wordt hierdoor gewoon aangetast en daarmee de muziek zelf en dat allemaal voor geld.
 
Wat maak jij zoal Bren Gun? Ben erg benieuwd naar jouw producties!
 
Ik heb wel een raar gevoel bij het erbij halen van een pistool in dit soort discussies... Was het niet Hermann Goering die ooit zei: "Als ik het woord cultuur hoor, dan grijp ik naar m'n revolver..." Neen, dat heeft'ie nooit gezegd, want Hermann sprak geen Nederlands ;)

Cultuur is dynamisch (leuk in deze discussie) en ook al gaat het een richting op welke iemand niet leuk vindt, dan is het nog geen reden om dat te veroordelen. Voor mijn part luistert de hele bevolking naar het geluid van vallende spelden of het ontploffen van een atoombom, dan hoef ik dat toch niet te doen? (al heeft het laatste voorbeeld wel wat meer consequenties voor de directe omgeving) Je hoeft niet naar MTV of TMF te luisteren/kijken. Je hoeft die L2 CD's niet te kopen. Of is er een angst dat de grote massa jouw muziek niet meer wil horen? Echte dramatiek onstaat pas als de cultuur NIET meer dynamisch is; als we ons denken gaan 'limieten-en-compresseren'!!! Dan heeft Hermann toch gelijk gekregen...

En wat de cultuur van de muziekpraktijk betreft... Hou nou eens op met het zeuren over noten lezen of niet, over harmonie kennis of niet, dat is een zinloze discussie. Ja, ik kan noten lezen en, nee, als ik synthesizer speel, dan zet ik nooit eerst een papiertje op m'n standaard, net zo min als een componist eerst de noten schrijft voordat hij ze gehoord heeft. Zelf Mozart, het genie, zong eerst de melodie hard op, de rest was puur vakkennis!

Ooit heeft Leo van Doeselaar, op 15 jarige leeftijd, in mijn toenmalig bandje meegespeeld. Hij speelde bladmuziek zoals een normaal mens de krant leest. Maar voor het bluesschema moest hij door een songbook van Bob Dylan geholpen worden. Conclusie: Leo pastte echt niet in m'n bandje, maar past uitstekend in de Naardense uitvoering, per slot wereldberoemd, van de Mattheus Passion van J.S.Bach... So what?

Wout
 
Er is een paar dingen in de audiowereld dat me dwars zit en dan bedoel ik voornamelijk bij het gewone volk:
- de smilie sound
- de overdreven bas
- teveel compressie / limiting
- afkapping van hoog op bepaalde speakers

Cd's worden tegenwoordig net gemastered om tegen die bewuste V-curve op te boksen. Dit wil zeggen: een mooie frequency roll-off in't laag (dus geen overdreven bas) en in't hoog. Wat blijft over: een flink gecompresste middenbrij.

Het 'gewone volk' (sic) weet ook niet beter dan z'n bass- en treble- knop volledig met de klok mee te draaien, omwille van te weinig bas / te weinig hoog op de cd zelf. Luister als voorbeeld van de 'vooruitgang' maar eens de doorsnee deathmetal release, daar zit maar een flinterdun basje in.

De vraag is: wie was er eerst?
 
En daarom master ik dus met een K-system gecalibreerd systeem..

Maar ik denk dat de meeste mastering engineers dat ook wel willen, maar wat doe je als je een klant krijgt die wil klinken als alle andere keihard gemasterde bands? Waar houdt dan de wens van de klant op?
 
Nou, ik zou niet zeggen dat ik oud ben en dat ik elk nieuw ding afzeik. Ik ben meer kritisch ;)

Als ik je post lees dan kom je mij eerder over als een, gefrustreerd, geschoolde muzikant die maar niets begrijpt van het grote volk (gepeupel, pleps, schuim e.d.) ;)


maar ik ben wel benieuwd naar jouw harmonieuze creaties. :)
 
Ik heb wel een raar gevoel bij het erbij halen van een pistool in dit soort discussies... Was het niet Hermann Goering die ooit zei: "Als ik het woord cultuur hoor, dan grijp ik naar m'n revolver..." Neen, dat heeft'ie nooit gezegd, want Hermann sprak geen Nederlands ;)

Cultuur is dynamisch (leuk in deze discussie) en ook al gaat het een richting op welke iemand niet leuk vindt, dan is het nog geen reden om dat te veroordelen. Voor mijn part luistert de hele bevolking naar het geluid van vallende spelden of het ontploffen van een atoombom, dan hoef ik dat toch niet te doen? (al heeft het laatste voorbeeld wel wat meer consequenties voor de directe omgeving) Je hoeft niet naar MTV of TMF te luisteren/kijken. Je hoeft die L2 CD's niet te kopen. Of is er een angst dat de grote massa jouw muziek niet meer wil horen? Echte dramatiek onstaat pas als de cultuur NIET meer dynamisch is; als we ons denken gaan 'limieten-en-compresseren'!!! Dan heeft Hermann toch gelijk gekregen...

En wat de cultuur van de muziekpraktijk betreft... Hou nou eens op met het zeuren over noten lezen of niet, over harmonie kennis of niet, dat is een zinloze discussie. Ja, ik kan noten lezen en, nee, als ik synthesizer speel, dan zet ik nooit eerst een papiertje op m'n standaard, net zo min als een componist eerst de noten schrijft voordat hij ze gehoord heeft. Zelf Mozart, het genie, zong eerst de melodie hard op, de rest was puur vakkennis!

Ooit heeft Leo van Doeselaar, op 15 jarige leeftijd, in mijn toenmalig bandje meegespeeld. Hij speelde bladmuziek zoals een normaal mens de krant leest. Maar voor het bluesschema moest hij door een songbook van Bob Dylan geholpen worden. Conclusie: Leo pastte echt niet in m'n bandje, maar past uitstekend in de Naardense uitvoering, per slot wereldberoemd, van de Mattheus Passion van J.S.Bach... So what?

Wout
Wil jij me vertellen dat de muziek van tegenwoordig goed is? Zelfs veel muzikanten die goed getraind zijn -- en dat heb ik al gezegd -- zijn niet origineel of interessant omdat ze conventioneel zijn getraind volgens "veilige regels". Iets van blad lezen en meteen goed spelen is alsof je een koude typemachine bent. Ik en een paar anderen maakten daar weleens geintjes over: dat pianisten gewoon een stel typisten zijn die een brief kopiëren. Zelfs jazz van tegenwoordig die ik hoor vind ik niet eens interessant. Bij een conversatorium bijvoorbeeld leer je toch alleen maar regels en regels volgens veilige traditionele methoden waardoor mensen ervan worden weerhouden om iets "van zichzelf" te hebben. In zulke gebouwen ontstaan nauwelijks vrije geesten die autonoom kunnen denken. Alle conventionalisme en conformisme limiteren je denken juist en maken je net als anderen.

Waar heb je het over, dat de cultuur dynamisch is? Jij hebt dat woord erin gebracht. Ik heb het over muziek, productie, en de mensen daarmee. Cultuur is een te vaag woord hier. En de muziek en de mensen: het lijkt mij meer statisch en dood, kijk maar naar ze. Over cultuur gesproken: welke cultuur? Economie en hedonisme? Dat is als altijd nog steeds hetzelfde gebleven ;)

En je schijnt wat ik heb gezegd over sequencers en muziek en notatie van grote omvang te negeren. Als jij iets groots maakt waar notatie een deel van is, wil je niet een beetje orde hebben of wil je je brein overbelasten? Ik zie óók niet waarom sommigen hier moeten hameren op het op papier opschrijven, want als je van plan bent om het te noteren kan dat ook in de sequencer en wat blijkt nou? Als je het daar noteert HOOR je het meteen ;) Zelfs in combinátie met je MIDI kan het worden gebruikt, je inspelen, enzovoorts.

En je hoeft niet eens een melodie of iets dergelijks hardop te zingen of te spelen of zo. Gewoon eraan denken kan ook. Het voor je zien kan ook. Het kan zelfs allemaal tegelijk. Gewoon omdat een bepaalde componist en dat veel schrijvers of muzikanten iets eerst opzingen of zo kan mij geen moer schelen :P

En nu ik je heb beantwoord en hier en daar met bepaalde herhalingen van wat ik al had gezegd, laten we nu dan even terug gaan naar dat ding over synthesizers, muziektechnologie, en zo. Eigenlijk laat maar zitten, ik heb het meeste wat ik wilde zeggen al gezegd in m'n vorige poosten :biertje:
 
Back
Top