Ik heb ze allebei uitgetest en vind de Stylus beter bruikbaar dan de Atmosphere. Je moet wel veel RAM hebben, 256MB is een minimum, 512MB is ideaal als je ze veel wil gebruiken. Op de Mac mag je zeker niet vergeten om zoveel mogelijk RAM toe te wijzen aan de sequencer (Logic) waarin je deze plug-in libraries gebruikt.
De STYLUS is een soort veredelde "Groovebox", met 3GB echt fantastisch klinkende loops en héél lekkere filters.
De meest handige werkwijze met de Stylus is om eerst een zgn. Menu in het RAM in te laden: je kiest zo'n menu op BPM tempo, en dan beschik je meteen over een bv. 80MB bank met op elke toets van je klavier een andere loop. Als je hebt gekozen welke loop(s) je wil gebruiken, kan je die 80MB bank vervangen door de zgn. 'groove control' versie van die gekozen loop(s) in te laden; daarmee maak je meteen weer flink wat MB van je RAM opnieuw vrij. Groove Control is de Spectrasonics versie van ReCycle/REX-files, zodat je tempo en toonhoogte onafhankelijk van mekaar kan wijzigen, en ook andere ritme-sjablonen kan inladen als midi-file. Echt handig, inspirerend en supersnel werken !
ATMOSPHERE is een soort vervolg op de uitstekende 'Distorted Reality' sample CD's voor Emu/Akai. Deze library bevat 4 GB, als je ze combineert met de Stylus zit je al meteen aan 7 GB aan samples! Als je de kwaliteit en de omvang van zo'n aanbod vergelijkt met samplers van 128MB, CD-Roms van 500MB of preset modules van 32MB...
Maar toch, als Spectrasonics dit als alternatief wil inzetten tegen preset ROM synths of hardware samplers met CD-Roms, dan heb ik toch ook wel wat kritische bedenkingen. Want wat ik echt niet zo handig vind aan de Atmosphere, is dat er voor elke preset een inlaadtijd nodig is, zelfs op de snelste Macs. En ook al was dat amper 8 seconden: als je telkens bij iedere nieuwe klank (van de 1000 !) even moet wachten, wordt het algauw
In dat opzicht vind ik een hardware sampler toch wel een heel stuk handiger, hoewel je hier ook met een inlaadtijd zit, maar voor diezelfde wachttijd krijg je niet 1 preset, maar wel een complete bank met 10tallen, zo niet 100en presets waar je zonder wachten razendsnel doorheen kan scrollen (zonder telkens opnieuw met die hatelijke muis te moeten klikken)
Wat ik ook flauwe kul vind van Spectrasonics, is dat ze doen uitschijnen dat het layeren van 2 presets echt geweldig is ("1.000.000 combinations !" = 1000 presets x 1000). Is dat een verkoopsargument? Vergelijk dan maar eens met een Emu-4 (waar Spectrasonics zijn reputatie toch mee heeft gevestigd!!) waar je met 1 druk op de knop met gemak 32 complexe presets kan combineren.
Samengevat een heel interessant concept van Spectrasonics, dat ongetwijfeld met argusogen wordt bekeken door Roland, Emu, Yamaha & co...