Hé Hexagon, bedankt voor het luisteren. Die eerste track die je noemt, is min of meer als geintje ontstaan. Ik wilde wel iets maken in de stijl van Man Parrish (niet dat ik überhaupt op dat niveau zit).
Dreamgirl heb ik overigens verder aangepast (wat steviger beats en opnieuw 'ingezongen' maar dan zonder distortion door een cheapass microfoon) alleen die moet ik nog uploaden.
En tja, de wereld zit vol met clichés, dus ik zal de laatste zijn om dat te ontkennen. Voor mij gold bij die tracks vooral het leerproces.