Eerst eens kort mijn synth verleden schetsen. Ik ben met synthesizers bezig geweest sinds mijn prille jeugd. Ik ben allesbehalve een goeie muzikant maar ben altijd sterk geïnteresseerd geweest in de opwekking van geluid en het maken van klanken.
De eerste synth die ik maakte was, en sommigen onder jullie zullen die misschien nog wel kennen, de Formant synthesizer van het electronica maandblad Elektuur. Ik begon eraan toen ik een jaar of 15 was en werkte eraan tot ik een jaar of 20 was. Die lange tijdsperiode was vooral te wijten aan het feit dat ik elke zomer behoorlijk wat moest werken als jobstudent om alle dure componenten te kunnen betalen. Maar hij werkte, mijn Formant, en ik kreeg er de meest experimentele klanken uit.
In een vlaag van complete zinsverbijstering gooide ik em weg op het containerpark (!!!) toen ik een jaar of 25 was. Ik was zo bezig met andere dingen toen, huisje, tuintje, kindje weetjewel dat ik dacht dat die dingen volledig tot mijn verleden behoorden. Onbegrijpelijk. Maar jeugdpassies sterven niet.
Ik kocht ook, toen ik een jaar of 18 was, een Oberheim Matrix 6, alleen al om zijn legendarische naam. Ik heb em nog steeds, en hij gaat nooit weg. Ook de matrix maakte kennis met de soldeerbout. Ik vermenigvuldigde de frequentie van de klokingangen van de CEM3396 chip met 32 met behulp van een PLL. Die 'opgevoerde' klok werd gebruikt om via de computer berekende en door middel van en een in elkaar geknutselde interface (op een Atari 800XL!) in externe ram geschreven golfvormen uit die ram te klokken en via een 8 bits D/A omzetter als externe golfvorm voor de CEM3396 te gebruiken. Dat leverde bijzonder veel klankenplezier op maar verder durfde ik niet meer gaan met de matrix omdat een ongelukkige kortsluiting tijdens het experimenteren wat rookpluimpjes had veroorzaakt en ik de matrix pas na lang foutzoeken weer aan de praat kreeg.
Ik heb ondertussen nog wat synthesizers bijgekocht en gebruik ook wat softsynths, maar ik mis het gedraai aan potmeters, het toggelen van schakelaars en het bijknutselen van modules om weer maar eens te zien wat extra klankmogelijkheden die bieden.
Vandaar mijn zoektocht naar een betaalbare, hybride polyfone synth uit de jaren 80 om weer eens wat serious bending te gaan doen. Het werd een Alpha Juno 2. Ik ben nooit een grote fan geweest van Roland maar deze Juno wordt volledig her-ontworpen tot een polyfone, modulaire synth met potmeters en schakelaars en ongekende mogelijkheden ;-).
De tweedehands Juno die ik ruilde voor een Wavestation AD én een Yamaha A3000 (wat een prachtige ruil voor de gelukkige ex-Juno bezitter!) verkeerde in relatief goede staat. Er werkte enkel één van de keys van het klavier niet, dus mijn eerste werkje bestond erin alle toetsen eraf te halen en de contacten te reinigen. Hier heb ik foto's van die ik dit weekend online zet. Verder had ze zichtbaar reeds één en ander meegemaakt.
De eerstvolgende job is om de Juno volledig uit bouwen en alle pcb's op een grote plaat te bevestigen zodat ik wat kan beginnen meten om te bepalen hoe ik mijn eerste modules zal gaan aansluiten. Die eerste modules worden geavanceerde DCO's. De filters uit de Juno zal ik wel behouden, maar de sturing ervan zal gebeuren met potmeters en een control voltage. Er komen uiteraard extra filters bij. Er komen zeker ook extra envelope generatoren en LFO's bij.
Wordt vervolgd. De volgende beschrijvingen zullen heel wat praktischer zijn. Foto's van het reinigen van de contacten, de uitbouw van de Juno en de eerste metingen met de oscilloscoop...
.
.
) op het forum gebruiken.
maarre wel ff hier skrijven dat verslag he 
