Depeche Mode liefhebbers?

Ach jah, er word geen geld meer verdiend met de verkoop van muziek. Ik ben blij dat ze nog zoveel touren, er zijn weinig bands van 32 jaar oud met zo'n dik repertoire die je ook nog eens live kunt zien. :)
 
Ja, dat is wel waar. Ik voel me ook niet zo geroepen het album te kopen nu ik de DM kas weer met 150 euro+ gespekt heb :koffie:
 
Soulsavers vond ik de vorige keer in Ahoy maar saai. Die techno DJ set die ze afspelen is van Martin Gore. Volgens mij werd dat tussendoor gespeeld.
 
Was er bij jou voor of na Soulsavers iets van techno? Kan zijn dat ik de Soulsavers uit mijn geheugen gewist heb.

:dubbel: Die techno set was er zeker. Het optreden van Soulsavers was ook niet echt memorabel. Ik kan me nu dan weer niet meer herinneren wie er in het voorprogramma stond bij Touring the angel. Vond Electribe 101 tijdens World Violation trouwens wel goed, maar ik was denk ik de enige ongeveer.
 
Daar zeg je wat! ;) Voor mij is het misschien wel de beste sinds Songs Of Faith and Devotion.

Ultra vind ik goed, alleen draai hem niet zo heel vaak, staan wel een paar ijzersterke nummers op. Exciter tja... draai ik eigenlijks nooit. De nummers hierop missen wat energie en het klinkt iets te schoon. Playing The Angel rockt lekker weg. Suffer Well is hiervan mijn favoriet. Sounds Of The Universe was ook wel leuk. Wrong is echt zo'n sterke single, staat denk ik wel in mijn DM Top10. Ook vind ik In Chains en Fragile Tension(de single/radio mix) erg goed.

Zijn er ook mensen die het vinyl gaan kopen?
 
Nou, ik zei specifiek Ultra omdat dat voor mij een beetje het eind betekend van hun top. (in die zin, exciter en sounds of the universe waren beduidend minder. PTA was zeker goed, maar had ook een paar duidelijke achterblijvers.

Voor mij blijft de periode Black Celebration t/m Ultra hun hoogtepunt. Met 101 en Music for the Masses als de absolute toppers.
 
Nou, ik zei specifiek Ultra omdat dat voor mij een beetje het eind betekend van hun top. (in die zin, exciter en sounds of the universe waren beduidend minder. PTA was zeker goed, maar had ook een paar duidelijke achterblijvers.

Voor mij blijft de periode Black Celebration t/m Ultra hun hoogtepunt. Met 101 en Music for the Masses als de absolute toppers.

Samenvattend: alles met een dikke vinger van Alan Wilder in de pap...
 
Ik vind alle albums wel goed, zelfs het wat mindere Exciter had een paar goede nummers aan boord. Heb nog niet echt een oordeel over Delta Machine want ik heb het album alleen nog maar 'op de achtergrond' gespeeld. Moet er nog even voor gaan zitten om echt goed luisteren.
 
Heb het nieuwe album gisteren geluisterd. De vorige albums ken ik niet, wel de bekende singles uiteraard, maar deze vond ik wel heel goed eigenlijk! Ga zeker meer albums beluisteren van ze!
 
Nou, ik zei specifiek Ultra omdat dat voor mij een beetje het eind betekend van hun top. (in die zin, exciter en sounds of the universe waren beduidend minder. PTA was zeker goed, maar had ook een paar duidelijke achterblijvers.

Voor mij blijft de periode Black Celebration t/m Ultra hun hoogtepunt. Met 101 en Music for the Masses als de absolute toppers.

Voor mij werd het eigenlijk al na Violator minder. Songs of Faith & Devotion vind ik nu wel ok, maar toen het net uitkwam was ik nogal teleurgesteld. Te veel rock, te weinig electronisch. Toen Ultra uitkwam was ik blij dat ze terug waren, en hoewel er best sterke nummers op staan zoals It's No Good, hoor je toch al 'het gemis van Alan'.

Playing The Angel is wel mijn favoriete album van de laatste 15 jaar, maar wie weet dat Delta Machine daar verandering in brengt. Die komt morgen eindelijk binnen...:)
 
Songs of Faith and Devotion was wennen... Ik had het eerst niet zo op dat album. Maar nu moet ik toch zeggen dat het een van hun beste is.

Mijn favoriete albums zijn Some Great Reward t/m Songs of Faith and Devotion. Ik vind het moeilijk om maar één te noemen. Alan is dan al bijna 20 jaar weg, maar ze doen het goed zonder hem vind ik. :)
 
Objectief bekeken is SOFAD een dijk van een album. Maar stylewise was ik ook een beetje teleurgesteld (idd, te veel rocky ipv elektronica)... Maar achteraf is SOFAD meer dan een slechts een puik album. Echt een topper. :okdan:

Maar hoe je het ook went of keert. De meeste voldoening haal ik uit het 101 album.. tracks als Nothing, Things you said, Stripped, Blasphemous rumours, shake the disease etc.
 
Objectief bekeken is SOFAD een dijk van een album. Maar stylewise was ik ook een beetje teleurgesteld (idd, te veel rocky ipv elektronica)... Maar achteraf is SOFAD meer dan een slechts een puik album. Echt een topper. :okdan:

Maar hoe je het ook went of keert. De meeste voldoening haal ik uit het 101 album.. tracks als Nothing, Things you said, Stripped, Blasphemous rumours, shake the disease etc.

Mee eens. Toen SOFAD uitkwam vond ik het tegenvallen, maar nu vind ik inderdaad een van hun beste albums. Maar als je heel goed luistert, het verschilt niet zo veel van Violator! Waarom? Tracks zoals Personal Jesus of Clean hebben dezelfde vibe als I feel you/Condemnation. Wat is het verschil? Het gebruik van meer rocky drums en meer amps op gitaar. Maar de blues patron, vocals, etc, zijn niet zo verschillend.

Met Violator had je wel eens de synthpop nummers (Enjoy the silence/world in my eyes) en het geluid overal was minimalistisch, met SOFAD was voller.

Ik zal de Delta Machine aanschaffen, luisteren en later commentaar geven :okdan:
 
Zoals beloofd:

Het album gekocht, beluisterd van A tot Z (de extra cd nog niet maar ik wou dan alleen de "kern" ervaren). Ik vond het briljant!

Cohesive, stevig, erg afwisselend, fris, en qua sound is een combi van Violator/SOAFD/Ultra, in een nieuw jasje. In tegenstelling tot "Sounds of the universe" die ik steeds niet zo veel aan vind (het pakt me helemaal niet, zal dat misschien ooit gebeuren?) heb ik bij deze juist geen enkel moment willen missen.

Nogmaals, topper!
 
Back
Top