Dit is inderdaad een eindeloze discussie en weerom ook omdat ze deels smaakgebonden is. Ik denk dat je een paar voor- en nadelen naast mekaar moet zetten en zien of die met mekaar te verzoenen zijn. Daarbij moet je wel rekening houden dat de meeste hardwaresynths van tegenwoordig volledig softwaregestuurd zijn ... alleen zit bij deze laatste de software op een (EP)ROM. Enkeler voo en nadelen van de PC-based softsynths vallen dan sowieso weg.
Gebruiksgemak:
Hardware: goed tot zeer goed, alleen is er nog steeds het probleem om namen in te voeren. Ik haat het eindeloos geklik op de toetsjes om dan weer te merken dat je net één letter te ver zit en je weer opnieuw moet beginnen klikken (grrrr).
Software: minder in een PC tenzij je gebruik gaat maken van externe paneeltjes en controllers.
Plaats:
Hardware: wat meer plaats nodig
Software: Alleen de PC en monitor
Uitbreidbaarheid / flexibiliteit:
Hardware: beperkt
Software: Eindeloss ... zolang je OS niet crashed.
Look & Feel:
Hardware: zoals vroeger ... veel keyboards / modules rondom je heen kan inspirerend werken (bij mij toch

)
Software: Alles op één schermpje ... tonnen windows over mekaar.
Vermoeidheid:
Hardware: Hangt af van hoe lang je achter je keyboard blijft zitten
Software: Als professioneel informaticus ben ik blij een NIET achter een monitor te moeten zitten.
Stabiliteit:
Hardware: Vrij goed, niet veel crashes.
Software: afhankelijk van het OS. Laten we zeggen dat Windows één keer per maand crashed terwijl een MacOS één keer per half jaar crashed.
Geluidsniveau in de omgeving:
Hardware: 0db
Software: Mac is vrij stil, maar de meeste Intel-PC's maken toch noch steeds wat lawaai.
Ik denk dat die nieuwe synth van Open Labs probeert om een aantal nadelen van pure softwaresynths weg te werken. Je krijgt een PC-type keyboard voor alfanumerische invoer, de flexibiliteit en uitbreidbaarheid van echte softwaresystemen, en de userinterface van zowel hardware als software (CRT of LCD). Alleen jammer dat ze nog steeds aan een universeel OS gekluisterd blijven. Je zou beter een dedicated OS nemen dat echt op synthese/samplng/sequencing mikt ... zo krijg je een kleiner risico op crashes. Da's trouwens ook zo met dedicated chipsets (alhoewel de Rhodes Chroma gebaseerd was op een Intel 80186 en de Synergy op een Z80, wat toen ook all round processoren waren).
Volgens mijn bescheiden mening zullen de beide systemen naast elkaar blijven bestaan. En dan hebben we het nog niet gehad over de ECHTE hardware synths. Daarover denk ik dat in den lange tijden ze toch tot uitsterven gedoemd zijn. Je kan tenslotte niet eeuwig blijven restaureren ... maar daar zijn we nog lang niet aan toe (hoop ik).
Trouwens ... dezelfde verhitte discussies vind je terug bij fotografen die echt niet willen afgeven dat digitale fotografie de analoge volledig zal verdrijven ... juist dezelfde problematiek!