Dat zie je nu al bij sommige analoogjes: een heel goed klinkende beperkte synth wordt meer waard dan eentje met meer functies die prut klinkt.
Bij VA's lijkt het mij ook zo: als ze klankmatig nog iets te bieden hebben, hebben ze een blijvende waarde. Daarom dat de JP8000 na bijna 15 jaar nog altijd stevig wat centjes moet kosten, ondanks de opvolgers. Die klank haal je niet zomaar uit iets anders.
Wat de analoogjes betreft, absoluut. Die bestaan uit componenten die je tegenwoordig heel moeilijk of zelfs niet meer terugvind. En onder de motorkap zijn ze best complex.
Dat is een voordeel (je hebt iets uniek) en een nadeel (je gaat je hechten aan iets uniek dat vroeg of laat de geest zal geven).
Dat gaat mijn inziens niet op voor VA's. Die bestaan simpel gezegd maar uit een DSP, een stuk software, een D/A-convertor, en een behuizing. Dus vallen heel makkelijk te clonen.
Indien Roland er echt van overtuigd kan worden dat er nog veel vraag is naar de JP-8000, dan zal die em zo weer opnieuw produceren in een nieuw cool jasje.
Dan blijven alleen nog de hardnekkige believers over die met het idee blijven lopen dat er nog een extra magisch component moeten zitten in die originele JP-8000. Of dat die er mooier uitziet (er valt altijd wel een reden te vinden)
Kijk naar die nieuwe Novation, de UltraNova. Klinkt ie als een Nova ? Moeilijk te zeggen. Sommigen zullen beweren van wel, anderen van niet.
De vraag is of Novation er baat bij heeft om een synth uit te brengen die "minder goed" klinkt. Bovendien zijn de kosten lager wanneer je op dezelfde code / engine voortborduurt.
Ik betwijfel echt dat er tegenwoordig nog moeite en tijd wordt gestoken in het herschrijven van algoritmes.
In IT is, helaas, al legacy wat de klok slaat.