Tja, eigenlijk wat Fuse al zegt: ik ben begonnen met synths programmeren in mijn hoofd, op basis van bibliotheek boekjes... Gewoon alles gelezen over synth theorie, MIDI en verkrijgbare apparaten wat ik kon vinden. 5 jaar oude jaargangen Music Maker, en dan nog de kleinste advertenties achterin uitpluizen...
En dan maar onder tijdens de wiskunde les bedenken wat ik zou doen met een Oberheim Xpander!
Na rijp beraad een Roland D-10 gekocht, waar ik dan wel mijn theoretische kennis op kon botvieren, maar waar het 'intuitieve' klank vormgeven niet mogelijk was.
Toen het tussenstation Sound Canvas, waar ik in ieder geval het genoegen van 'real time' sound editing leerde waarderen.
Dus: draai het filter dicht en je hoort meteen wat er gebeurt, en niet pas bij de volgende toetsaanslag.
Echt "real-time sound sculpting" kwam pas later, toen ik een Korg MS-10 op de kop tikte.
En dan maar gewoon alle mogelijkheden afgaan, met als enige beperking het aantal patchkabels.
Gelukkig kwamen er later een MS-20 en SQ-10 bij, zodat het scala geluiden gestaag groeide.
Uiteindelijk de MS'en de deur uitgedaan omdat ik ze te lomp vond en op de één of andere gekke manier te beperkt.
Ik miste inputs en outputs op de plekken waar ik ze zou willen.
Dus wat doe je dan? Je gaat voor modulaire synthese. Veel geklooid met 'n Clavia MicroModular...
Ongeveer tegelijkertijd Synthforum ontdekt, een aantal spullen gekocht en weer wat dingen weggedaan.
Uiteindelijk ben ik wel weer wat meer 'back to basic'. Dwz, minder bizarre synth mogelijkheden (al blijf ik verliefd op obscure synthese methodes) en vooral een intuitieve bediening.
Niet alleen geluiden maken, maar vooral geluiden maken die passen in een groter geheel, dat is de uitdaging waar ik de laatste tijd mezelf mee vermaak...