fijn aan 24 bit is, dat je lekker zacht kunt opnemen (weinig gain op de preamps) bij een lastig in te schatten signaal zoals een e-gitaar of zangopname. Je gebruikt dan maar een gedeelte van je werkelijke dynamic range. Je kunt je voorstellen dat een gesampeld geluid een rijtje van getallen is (voltages van je oorspronkelijke signaal, op de "sampletijdstippen"). Voor iedere meetwaarde is een getal opgeslagen in je WAV file, van nul (voor geen signaal) tot het grootst mogelijke getal met 16 bits(of 24). Als je nu iets opneemt met 8 bits, dan klinkt dat "grainy" omdat het signaal na samplen te grote "stapjes"/"traptreden" heeft. 16 bits klinkt al geweldig, behalve als je een erg zacht geluid opneemt. Dan gebruik je maar een gedeelte van de beschikbare hoeveelheid getallen. Als je het zachte geluid normaliseert, kun je dus ook een "grainy" resultaat krijgen. Nu is dit simpel op te lossen door alles met lekker veel gain op te nemen. Nadeel is dan, dat dat misgaat bij een onverwachte signaalpiek, met vreselijke digitale oversturing. Ook hier kun je een stokje voor steken met een (analoge) compressor in je signaalpad, maar dat is ook niet altijd een neutraal klinkende oplossing
Bij een 24bit opname, heb je zoveel "resolutie" dat zelfs een zacht signaal na normaliseren, nog geweldig klinkt.
IMHO is dus 24bit tijdens opnemen een prima idee. Of je na afmixen er een 24 of 16bit audiofile van maakt, dat is (denk ik) lastig te horen. Over signaalsterkte en het "gebruiken van resolutie" hoef je je in je DAW geen zorgen te maken aangezien die werken met floatingpoint getallen en een ongehoorde dynamic range hebben. Ook jouw cubase werkt intern met floating point en niet met 16bit...je maakt alleen aan het eind er een 16 bit file van. Daar zijn echter desondanks veel discussies over, wat lekker klinkt en wat niet. In zichzelf al een bewijs dat het niet erg ter zake doet.
