Alleen werken; maar waar doe je het eigenlijk allemaal voor?

[Brotha-XL]

Ik vind het zowel prettig om zelf muziek te maken, als met een band. Beide heeft natuurlijk zijn voor- en nadelen, maar de laatste tijd zit ik mij steeds vaker af te vragen wat het voor zin heeft dat ik in mijn eentje muziek maak. Ik heb verder prima spullen (oa Yamaha RS7000); daar gaat het verder niet om. Maar ik kan de leukste dingen maken, maar waar doe ik dit eigenlijk voor? Uit ervaring weet ik dat nummers die ik maak in een band moelijk te spelen zijn. Ik weet wel dat ik zelf totaal andere dingen maak, dan dat ik in een band zou doen. In een band moet je anderen namelijk veel meer tegemoet komen, waardoor je eigen inbreng erg kan verwateren.
Okay; dat zou betekenen dat ik mij meer op producing zou moeten richten. Maar is dit reëel? Zou ik fragmenten en nummers kunnen maken voor bijvoorbeeld tv-programma's en/of films? Of wellicht voor dj's?
Zijn hier synthers die kennis hebben van producing en eventueel in combinatie met dj'en?

 

[cloudman]

ik ben niet de juiste mens om een antwoord te proberen formuleren (wegens te weinig weten hierover)

maar ik vind een "band" of duo zoals daft punk (als het gaat om electronische muziek)
eigenlijk ideaal. maar waar vind je vervolgens iemand om mee samen te werken die je zo
perfect aanvult als die twee elkaar althans lijken aan te vullen?

zo was er een kennis die dat zei over twee jazzmuziekanten ook, en hij vroeg aan die
jazzmuziekanten of ze soms toevallig een homokoppel waren. (vanwege de ultieme synchronizatie
en elkaar aanvullen in hun spelen).
die jazzmuzikanten waren hetero, maar daarom niet beledigd of zo. ze begrepen de oorsprong van de vraag.

[(ter verduidelijking: anders zou het ook geen belediging mogen zijn, ik wil hier niemand benadelen of zo,
dit enkel voor de duidelijkheid en voor ik hier beschuldigd wordt van grove beledigingen)]

dus ja... soms vind ik ook dat alleen muziek maken maar alleen is...

(ik weet natuurlijk niet wat voor genre je voorkeur geniet: electro, dance, ...)

anyway

dit waren mijn twee centen

-cloudy

 

[Googol]

Dat is 'n probleem en een delemma voor mij!
Beide doe ik graag. Ik kom daar nog niet uit.
daarbij moet ik nog werken...Wat veel tijd in neemt

Waar doe ik het voor? goeie vraag.
Ben al heel blij met internet- lees SynthForum.
dat ik daar mn rotzooi kan laten tonen.
Thuis ben je eigen baas. Niemand die op je let.

Een band daarintegen zijn er nog 5 andere mensen die mee beslissen.
waardoor het allemaal wat moeizamer gaat. Maar je hebt de grootste lol als er iets uit komt.


Maar ow wat wordt het moeilijk.....

 

[shappy1010]

Even een leuke geschiedenis van Shappy inhakend op deze leuke thread:

Mijn opa speelde in een jazz band met Rita Rijs, was best succesvol. Mijn vader is meer de stef meeder / BZN achtige kant op gegaan (tot groot spijt van mij...sorry pa :-), maar heeft wel al op hele jonge leeftijd mijn interesse in synths gewekt. Van mijn 7de tot 12de had ik les bij Sjaak Hofman (keyboardsound) en Dick schipper, wellicht bij sommige van jullie wel bekend.

Later, zo rond mijn jonge (15) jaartjes maakte ik Dance en veel eigen muziek met mijn eerste synth, JV1080 en Cubase. Dance was toen erg in opkomst en ik viel er ales een blok voor, nog es op de radio geweest en wat proberen op te starten maar idd, tenzij je echt je geld ermee verdiend neemt componeren een hoop tijd in beslag en voelt soms doeloos. Toen ik eenmaal een gewogen master keyboard aanschafte zat ik op een gegeven moment alleen nog maar met een pianosound te oefenen. Ik starte toen op school een band op met een goeie maat van me, en vond het helemaal te gek. Ons grootste optreden was toen voor 300 man ofzo.

En nu na vele jaartjes (ben nu 26) en bandjes verder sta ik weer op het podium met diezelfde oude schoolband, en ik vind het helemaal te gek. We kennen mekaar zo goed dat ruzies e.d. nihil is. Eigen muziek componeren heb ik niet eens tijd voor, en mijn interesse van dance, alhoewel ik best fanatieke stapper ben geweest is compleet verdwenen. Ik zit nu weer op Jazz piano les, dus het cirkeltje richting mijn opa is weer bijna rond....Lief he.

Er gaat niks boven de kick van een optreden, gisteren een bruiloftje meegespeeld bij een ex-bandje als invallend toetsenist. Gemiddelde leeftijd 30+, en ik als jongste in de band..ik had er niet eens zin in, want ik zit niet meer in het bruiloftencircuit, maar toen we eenmaal bezig waren braken echt de tent af, lekkere solootjes samen met de gitarist, ik vond het helemaal te gek. Feestje eindigde om 3.00 ofzo (ben brak)....

 

[Brotha-XL]

jaja........:confused:

 

[Lacertus]

waar doe je het voor????

ik weet niet waar jij het voor doet, maar ik vind het vooral en bovenal heel erg LEUK! ik kan mijn (spreekwoordelijke) ei kwijt, en val daar dan niemand mee lastig.

Ik heb jaren in bandjes gespeeld, maar ik heb een serieuze EGO allergie... en het lijkt wel of alle gitaristen en zangers/-essen hiermee besmet zijn... (ik overdrijf graag)

Sinds ik helemaal alleen muziek maak heb ik er wel heel veel plezier en lol aan, en ik wil niet meer anders.

Dit gezegd hebbende zijn mijn leukste muziekale ervaringen met een hardcore-punk-noise bandje (voor de kenners/liefhebbers: KäöK) wat ik met drie vrienden had. We hebben drie optredens mogen verzorgen, waar nu (11 jaar na dato) nog over gepraat wordt... de repetities waren belangrijker dan de optredens...

Groet,
Roy

 

[gemmetje]

Dit is het eeuwige dillemma waar mensen mee zitten die allebei de kanten kennen, het alleen freaken en het samenspelen.
Ik denk dat ieder voor zich moet bepalen WAAROM hij/zij iets doet, en of dat genoeg voldoening biedt.
Mijn ervaring is dat het alleen klooien erg verhelderend kan zijn, je kunt alles kwijt wat zelf wilt, je hoeft met geen enkele andere voorkeur rekening te houden dan die van jezelf. En een groot voordeel is dat je het op het tijdstip kunt doen dat JOU uitkomt !
Het spelen in een band daarentegen is verrassend. Na verloop van tijd (en veul repeteren) ontstaat er 'n chemische reactie tussen de bandleden. De vonken kunnen eraf spatten.
Ook blijf ik het geweldig vinden om te zien dat een paar honderd man staan te genieten van wat je samen met je bandleden klaar staat te maken op het podium. Ik heb absoluut geen last van ego, sta ook altijd achteraan op het podium, maar de lach op het gezicht van je publiek, en de aanblik van dansende mensen op jou muziek, blijft onwerkelijk.

Ik heb jaren in bandjes gespeeld, maar ik heb een serieuze EGO allergie... en het lijkt wel of alle gitaristen en zangers/-essen hiermee besmet zijn... (ik overdrijf graag)

Dit is ook wel een beetje mijn ervaring. Het kan dus ook erg frustrerend zijn in een band, drummers die vinden dat ze het toch wel kunnen en wegblijven van repetities, zangers die je nog uit z'n bed moet gaan halen als er gerepeteerd moet worden, enz... (helaas, allemaal ervaringen.....)
Deze dingen werken erg demotiverend, maar voor mij niet demotiverend genoeg: ik heb het de zanger uit z'n nest rammelen er graag voor over om weer es fijn met 'n paar man het noppen-schuim in het oefenhok van de muur af te knallen !!

 

[Christov]

ehm ik weet niet....waarom ik het alleen doe

simpel ik houd niet van compromissen....dus als ik met een mc samenwerk is het ook iemand waar ik volledig achtersta anders niet....

 

[FuzzyStone]

Ik ken het....eerst in aantal bands gespeeld, maar omdat er meestal meer tijd in discussies gng zitten dan in repeteren ben ik daar op gegeven moment mee genokt. Daarna aantal jaar alleen bezig geweest en dat was voor mij een verademing. Lekker doen waar je zelf zin in hebt, niet gehinderd door ego's, discussies, e.d.
Echter een tijdje geleden kennis gemaakt met een gitarist die nu samen met een zanger een nieuwe band aan het opzetten is (het geheel is dus nog in beginstadium) en hij vroeg mij of ik zin had om hier en daar een bijdrage te leveren.
Ben daar mee begonnen en ik moet zeggen dat is geweldig. Ik ben dus nu in eerste instantie niet echt lid van de band (in wording) maar ik doe op projectbasis af en toe mee. Door deze manier van 'werken' kan ik genieten van het samenspelen met andere muzikanten, en ik ben ook nog lekker voor mezelf bezig. Best of both worlds zeggen ze dan.
Een groot voordeel is ook dat je toch ook weer nieuwe dingen leert/nieuwe inzichten krijgt die ook weer in mijn eigen projecten van pas komen. Kortom hier spreekt een gelukkig mens........