erlijk gezegd snap ik die commotie over het imago en de bedoelingen van Laibach niet zo. Maar dat komt dan waarschijnlijk omdat ik de underground van de jaren 80 goed ken, waarin het provoceren op politiek gebied gemeengoed was (Scraping Foetus of the wheel, Test Department, Throbbing gristle, Psychic TV, Death in june). Ook tegenwoordig zijn er bands actief die soortgelijke dingen doen. Ikzelf doe het ook. Is heel erg leuk om te doen. Je krijgt er namelijk veel meer kritiek en aandacht voor.
En dat is allemaal extra publiciteit.
Overigens is het daarom niet te doen. Bij ons gaat het om de "groots en meeslepend leven" en het "groepsgevoel" wat je vaak aantreft bij totalitaire systemen, en de ideologie erachter. Zeg maar de mythe van de leider. Het is heel erg interessant materiaal, en laten we wel wezen: propaganda is ook voor een band een nuttig iets. Dat een underground band als Laibach, die ontzettend veel matig materiaal hebben gemaakt, na 23 jaar nog steeds de gemoederen bezig houdt, is heel bijzonder.
Ook is het geen uiting van ervoor, of ertegen zijn. Datgene wat zo'n band wil zeggen gaat veel verder dan dat, en de boodschap is veel complexer. Jammer genoeg blijkt steeds maar weer dat het overgrote deel van de mensheid alleen maar zwart/wit kan denken. Dat is ook goed te zien aan sommige reacties in deze topic. Die mensen zien de nuance, en belangrijker, de humor van een band als Laibach niet. Laibach is namelijk ontzettend grappig. Wel eens hun coverversie van "The final countdown" van Europe gehoord? Ook "Geburt einer nation" is zo'n voorbeeld. LETTERLIJK wordt de tekst van een Queen nummer vertaald in het duits, en op teutoonse marsmuziek gezet. En van een rebelse rocksong, veranderd het in een soort fascistische marcheerlied. Dat levert in mijn optiek dan de vraag op: "Wat is de bedoeling van Queen geweest met dat nummer?". En het levert een interessante vergelijking op tussen de huidige muziekindustrie en hun werkwijze, en die van de propaganda machines van de totalitairen. Dat hoeft overigens niet eens de bedoeling van Laibach geweest te zijn. Wie weet heeft Janez (de zanger van laibach), die tekst eens in het Duits overgezet, en de opvallende transformatie opgemerkt, waarop de band aan het opnemen is geslagen, gniffelend om al die domme politiek correcten, die er weer met open ogen intuinen.
Op dezelfde LP, waar "Geburt einer nation" opstaat, staan labels waar een groot hakenkruis gemaakt van bijlen op staat. Ik draai de LP wel eens op feestjes, en dan staan er altijd mensen raar te kijken. Echter: Die bijlen-hakenkruizen zijn gemaakt door de Duitse kunstenaar Jacob Herzfeld die op die manier de onmenselijkheid van het Nationaal Socialisme wilde aantonen. Alleen: als je dat niet weet, dan ben je geprovoceerd. En de reactie van mensen die zich druk maken om dingen waarmee eigenlijk niets aan de hand is, is enorm vermakelijk. Natuurlijk levert dit discussie op, en daarmee is niks mis.
Als je veel van dit soort bands kent, dan krijg je vanzelf een soort gevoel hiervoor, wat zo'n band eigenlijk wil zeggen. Op die manier krijg je dan toch sneller begrip voor dit soort dingen. Ik koop ook gauwer een CD van een controversiele band, dan van een bandje wat braaf conformeert aan de geldende normen. Is veel spannender!
Ik zeg: puber.
