Stel; je moet helemaal opnieuw beginnen, waar geef je dan je budget aan uit?

Dat betekent dat je instrument een verlengstuk van jezelf wordt en dat kan alleen als je heel veel oefent of bijzonder getalenteerd bent.
Het ligt er maar net aan welk niveau je nastreeft. Je kunt een melodietje in je telefoon neuriën en thuis naspelen op de piano. Met je linkerhand speel je dan de basnoten eronder, dan heb je aan een paar vingers genoeg. In je DAW kun je het later mooier maken.
 
Het ligt er maar net aan welk niveau je nastreeft. Je kunt een melodietje in je telefoon neuriën en thuis naspelen op de piano. Met je linkerhand speel je dan de basnoten eronder, dan heb je aan een paar vingers genoeg. In je DAW kun je het later mooier maken.
Het ligt (voor mij) vooral aan waar ik plezier uit haal.
En dat is tot dusver nog nooit de 'piano roll' geweest in de DAW.
Die gebruik ik alleen voor kleine correcties waar nodig, maar nooit om iets 'in te spelen'.
Het indrukken van een toets en horen wat er gebeurt hoort voor mij bij het plezier van muziek maken.
Daarmee maak ik het 'eigen' en kan ik beter een gevoel overbrengen.
En daar komt dan uiteindelijk een voor mij meer bevredigend resultaat uit dan als ik het inteken met de muis.
 
Daar komt dan uiteindelijk een voor mij meer bevredigend resultaat uit dan als ik het inteken met de muis.
Ik snap helemaal wat je zegt en ik heb vanaf mijn 8e pianoles gehad. Zelf inspelen vind ik zelf ook veel leuker. Ik reageer echter vooral op het idee dat instrumentbeheersing een voorwaarde is om muziek te maken. Dat kan en het maakt dingen makkelijker, maar het hoeft natuurlijk niet. Er zijn mensen die prachtige muziek maken, zonder een noot te kunnen spelen. Of die geen 'muziek' maken, maar geluid. Dat is net zo legitiem.

Persoonlijk begon ik muziek maken pas leuk te vinden nadat ik met pianoles stopte. Geen regeltjes en bladmuziek meer. Theorie helpt, maar kan ook belemmeren. Daarom zet ik plezier ook met stip op 1, dat vind ik het belangrijkste. Maar uiteindelijk moet iedereen natuurlijk doen wat voor hem of haar werkt 👍

P.S. Ik zag bij de Top 2000 een reportage over de B52's. Die konden in het begin helemaal niet spelen en niemand had een vast instrument. Dat zorgde voor een unieke sound en een succesvolle carrière.
 
Allereerst heel regelmatig oefenen, ik speel tussen de 1 en 2 uur in de ochtend allerlei oefeningen. Hanon, arpeggio's, 2-5-1 progressies, ladders, etc.
Ik heb gezocht naar een leraar/coach bij mij in de buurt maar niet gevonden. In plaats daarvan heb ik wel een jazzpiano cursus online gevonden waar ik vertrouwen in heb. Die ga ik nu volgen. Deze -> Elements of Jazz Piano
Verder ook regelmatig noodlen achter de piano. Met plezier:)
Al een duimpje gezet.Maar van duimen gesproken.Dat zeker niet vergeten, om snel te kunnen spelen is een goed duimenspel onberispelijk.Doe regelmatig duim oefeningen.Traag oefenen is later vakkundig snel spelen.
 
Ik snap helemaal wat je zegt en ik heb vanaf mijn 8e pianoles gehad. Zelf inspelen vind ik zelf ook veel leuker. Ik reageer echter vooral op het idee dat instrumentbeheersing een voorwaarde is om muziek te maken. Dat kan en het maakt dingen makkelijker, maar het hoeft natuurlijk niet. Er zijn mensen die prachtige muziek maken, zonder een noot te kunnen spelen. Of die geen 'muziek' maken, maar geluid. Dat is net zo legitiem.
Zeker. Ieder z'n ding.
Maar als ik opnieuw zou moeten beginnen.....
(daar begon deze draad mee)
Persoonlijk begon ik muziek maken pas leuk te vinden nadat ik met pianoles stopte. Geen regeltjes en bladmuziek meer. Theorie helpt, maar kan ook belemmeren. Daarom zet ik plezier ook met stip op 1, dat vind ik het belangrijkste. Maar uiteindelijk moet iedereen natuurlijk doen wat voor hem of haar werkt 👍
Eerst transpiratie, dan inspiratie. Soms helaas. Maar het werkt wel zo denk ik .
P.S. Ik zag bij de Top 2000 een reportage over de B52's. Die konden in het begin helemaal niet spelen en niemand had een vast instrument. Dat zorgde voor een unieke sound en een succesvolle carrière.
Ja, er schijnen meer grote namen te zijn die weinig muziektheorie hebben gehad.
 
Al een duimpje gezet.Maar van duimen gesproken.Dat zeker niet vergeten, om snel te kunnen spelen is een goed duimenspel onberispelijk.Doe regelmatig duim oefeningen.Traag oefenen is later vakkundig snel spelen.
Heb ik nog niet eerder gezien. Wat zijn duim oefeningen? Kun je een voorbeeld geven?
 
Heb ik nog niet eerder gezien. Wat zijn duim oefeningen? Kun je een voorbeeld geven?
Dit kun je wel vlug zelf leren hoor.Op de toetsen bv je duim onder je wijsvinger gaan.Speel zo met 2 vingers een toonladder af op en neer.
Later doe je dat met 3,4 vingers.Dit met je rechter en linkerhand.
 
Dit kun je wel vlug zelf leren hoor.Op de toetsen bv je duim onder je wijsvinger gaan.Speel zo met 2 vingers een toonladder af op en neer.
Later doe je dat met 3,4 vingers.Dit met je rechter en linkerhand.
Ah dank, dat ga ik eens uitproberen.
 
Leuk om dit zo te lezen. Ook om te zien dat iedereen andere behoeftes/interesses heeft (en allemaal waardevol). Ik wil vooral lekker spelen, beetje rommelen met hardware. Mijn grootste 'fout' was een nieuwe synth kopen. Lang geleden (als scholier) een Kawai K4 voor 2.000 gulden. Was meteen door m'n budget heen voor een tijd. Dus koop lekker 2e hands (maar wel goed spul).
Man, voor die 2.000 piek had ik destijds een Jup-6, TR909 en TB303 kunnen kopen...
Aan monitors en een dure hoofdtelefoon heb ik pas heel veel jaren later geld aan uitgegeven. Met een paar huis-tuin en keuken speakers en een (goede en goedkope) Philips hoofdtelefoon heb ik jaren prima muziek kunnen maken. Zonde van het geld die hele dure speakers.
En inderdaad een goede en flexibele mixer is prettig. Maar voor mij ook weer niet te groot kwam ik achter (daar verdwaalde ik dan weer in). Mijn Mackie 1402 is precies goed.
Het afwisselen van spullen (beetje kopen/verkopen) is ook onderdeel van mijn hobby, maar daar ben ik wel eens in verzopen (vergeet niet muziek ermee te maken...).
En computers blijf ik ver van. Hoe ouder en analoger hoe beter (maar wel een beetje praktisch, dus geen apparatuur die heel veel onderhoud nodig heeft).
Maar ik merk vooral dat ik een 'klik' met de spullen wil hebben. En betekent ook veel uitproberen!
 
Als ik nu zou opnieuw zou beginnen (heb ik laatst toevallig namelijk soort van gedaan) Dikste computer die je kan betalen, goede geluidskaart goede speakers. DAW en een fijne controller. Dat is de basis. Wat betreft gear dan. Als ik echt helemaal op nieuw zou kunnen beginnen. Ouders vragen om muziek les zoals iemand anders al zei vanaf je 4e. Dat is een nog betere basis. De rest van de gear kan je hoe ouder je word hoe makkelijker kopen. Goed leren spelen van een instrument kan je niet met geld. Dus daar zou ik zelf zo vroeg mogelijk mee beginnen
 
Met de kennis van nu?
In mijn jonge jaren sparen voor een ticket naar de VS en daar analoog spul van de sloop redden. ;)

Verder ben ik eigenlijk heel erg tevreden met hoe mijn studio zich heeft ontwikkeld.
Ik heb weinig echte miskopen gedaan.
Dat wil niet zeggen dat er nooit eens iets is veranderd in mijn setup, maar dat is voornamelijk het gevolg door voortschrijdend inzicht, nieuwe technieken en mogelijkheden, verbeterde financiën en veranderende wensen.
Met de kennis van nu zou ik misschien wat stapjes kunnen overslaan.

Eerder op les of iets dergelijk zijn geen dingen die bij mij spelen.
Ik vind het performance aspect nog steeds het minst interessante en ook een professionele carrière in de muziek is nooit een ambitie van mij geweest.
Eerder een echte synthesizer zou wel fijn zijn geweest, maar dat zat er indertijd echt niet in, in het gezin waar ik uitkom.

Toen ik in 2000, na jaren klooien met keyboardjes mijn eerste echte synth kocht (CS6X) en we fantaseerden hoe onze studio er uit zou zijn als we de jackpot zouden winnen, bleek die 'wilde' fantasie redelijk bescheiden naast wat wat het uiteindelijk is geworden.
Dat miljoen is nooit gewonnen, maar de fantasie van toen is ver overtroffen door de werkelijkheid van vandaag.
 
Zou mijn studio niet anders willen dat hij nu is. Het is 1 geheel, 1 groot kunstwerk tussen de deur en de muren.

wel de kabels ,midi patchbays en mixers beter nummeren / markeren.

Geen geld naar pc/software. doe daar toch niets mee en is alleen maar een lelijke vlek op het geheel.

Als ik plaats had dan zou er een flinke vleugel piano bijkomen, een kerkorgel, een B3 met leslies, een fender en Wurlitzer en Yamaha EP.
Gelukkig heb ik geen plaats en zijn er genoeg digitale recreaties te krijgen.

Ben nu beter aan het leren spelen met mn voeten, voorlopig nog op baspedalen met 1 octaaf.
 
  • Duimpje
Duimpjes: pip
Als ik plaats had dan zou er een flinke vleugel piano bijkomen, een kerkorgel, een B3 met leslies, een fender en Wurlitzer en Yamaha EP.
Gelukkig heb ik geen plaats en zijn er genoeg digitale recreaties te krijgen.

Ruimtegebrek is ook bij mij een zegen. ;) Een aantal instrumenten staat permanent opgesteld: digitale piano, hammond module, een synth. De rest moet ik uit een berging pakken - is slechts 1 minuut werk, maar voldoende drempel om de hoeveelheid apparatuur bescheiden te houden.
 
  • Duimpje
Duimpjes: Vic
Ik reageer echter vooral op het idee dat instrumentbeheersing een voorwaarde is om muziek te maken.
Dat is ook niet nodig itt tot vroeger, nu kan je de techniek vaak het werk laten doen terwijl vroeger moest je een instrument tot op zekere hoogte kunnen bespelen afhankelijk van het soort muziek natuurlijk.
Als je @NicoNoise z'n contest track beluistert dan kom je er niet als je even iets gaat neuriën en later in je daw zet, daar is die muziek veel te gecompliceerd voor.

@NicoNoise wil de muziek spelen die in z'n hoofd zit en snel met anderen meespelen, dat betekent dat je instrument een verlengde wordt van je stem en de muziek kan stromen zonder er teveel bij na te denken, dan speelt je in feite vooral op gevoel en intuïtie, daarom volgt hij een jazzcursus en jazz is wel muziek waarbij het spontane, de improvisatie voorop staat.

Op de pianoroll kan je veel maar de muziek stroomt niet op zo'n moment, ik ben zelf een hele beperkte speler en voor mij is de pianoroll zeker handig maar ik speel het liefst zelf eerst een lijntje al is het vol met fouten en dan is de correctie op de pianoroll daarna wel erg handig zonder alles meteen te quantizen of zo.
Voor mij is het vooral de timing en de frasering die je in zo'n lijntje legt die belangrijk is, bijv een lekker basslijntje met een luie timing of zo, da's voor mensen die strak op de grid iets spelen niet zo belangrijk misschien maar voor mij maakt het de muziek juist wat menselijker.
 
Laatst gewijzigd:
Heel goede topic, ook goed geschreven enz ... doch 1 opmerking : ik zou helemaal hetzelfde doen WANT het is een leerproces zowel creatief als technisch. Ik ben er best wel trots op dat na 25j ik weet wat ik wil en wat ik kan , dat zou nooit gelukt zijn als ik de ideale studio ineens had zonder de noodzakelijke botsingen tegen de muur. Bv hoe vaak zie je mensen op allerhande fora/social media die voor +5000eur instrumenten/synths kopen (voor menige een droom) en dan vragen hoe midi werkt om de bakjes aan elkaar te linken , tjah en zo zijn er nog tig vb. Het is gelijk een ziekte van de tijd (social media etc , gelukkig is er nog dit forum alhoezwel het ook best wel veranderd is door de jaren heen) alles ineens en het beste willen (ik kan er met de jaren moeilijker en moeilijker mee om).
 
Back
Top