Eigentijds design?

ProgHead

Gepokt en gemazeld
Lid sinds
26 februari 2019
Berichten
8.123
Locatie
Zeist
Geregeld lees ik hier dat de design van een nieuwe synth te ouderwets, oubollig, jaren-xx (vul maar in) is? Maar waarom zou de design van een synth de huidige modelijn moeten volgen? Leg mij nu eens uit waarom het volgen van de laatste mode in synth design goed en/of belangrijk is.
 
Het zal aan mij liggen, maar ik heb dit nog niet voorbij zien komen.
(en persoonlijk vind ik dat niet echt een 'ding' als een synth een ouderwets design heeft)
 
De trend dat er meer instrumenten op de markt komen met kleine afmetingen, dat is iets wat voor sommigen belangrijk kan zijn. Zo kun je meerdere instrumenten kwijt op weinig vierkante centimeters, niet iedereen heeft de ruimte voor een verzameling fullsize synths.
 
Ouderwets of eigentijds (wat is dat eigenlijk?) maakt mij niet zoveel uit, maar ik vind het wél ontzettend belangrijk hoe de look 'n' feel van een synth is.

Synths met minikeys vind ik zonder uitzondering spuuglelijk, dus dat komt er hier ook voor geen goud in. Maar een Andromeda A6 of Poly-800 krijg ik ook schele hoofdpijn van
 
Ik vind werkbaarheid een pré.
Ik vind mooi of niet mooi daarin van ondergeschikt belang.
Ik vind de Hydrasynth niet meteen heel mooi, maar hij werkt uitstekend voor mij.
De Arp Odyssey vind ik daarentegen een mooie bak, maar kon daar lastig mee uit de voeten qua interface.

Ik kan het retrodesign van de Jupiter-X best waarderen, maar er is niks mis met een eigentijds ontwerp.
Ik vind de Hydrasynth en Minilogue XD wel eigentijds op een goede manier, maar met Elektron apparaten word ik dan weer geen vrienden.

Zolang een interface werkbaar en/of intuïtief is vind ik het allemaal prima.
 
Welke huidige mode-lijn bedoel je?

Ik kom hier namelijk best veel enthousiasme tegen over her-uitgaven / klonen / boutique-versies van oude modellen, weinig reacties zoals jij ze omschrijft. Maar wellicht heb ik die draadjes over het hoofd gezien.
 
Ik weet het niet precies meer waar het stond, maakt ook niet zoveel uit. Het is sowieso leuk om in dit topic te lezen hoe men over de vormgeving van synths denkt. ;)
 
Het uiterlijk van een synthesizer vind ik ook niet zo belangrijk. Ik hecht meer belang aan een functioneel design, logische indeling van de knoppen, duidelijke opschriften,...
 
Het uiterlijk van een synthesizer vind ik ook niet zo belangrijk. Ik hecht meer belang aan een functioneel design, logische indeling van de knoppen, duidelijke opschriften,...

Geldig!


'k Realizeer me daarnaast (en eigenlijk nu pas) dat het bij optredens voor 'Het Algemene Publiek' qua uitstraling dan weer wel een wat ander verhaal is voor toetseninstrumenten versus bijv gitaren.

De mechanismes qua de uiterlijke verwachtingspatronen (al dan niet ingesleten, bekrompen, ... you name it) bij het publiek/mede-bandleden zullen wellicht vergelijkbaar zijn, maar wel in een heel andere mate.

Wat bedoelt 'ie nou eigenlijk? Paar voorbeelden:

- bij jazz (al dan niet van scheve of experimentele aard) of bij retro-rock spul zullen de meeste mensen een een retro-ish solidbody, of een ouwe dikke (sem-)holle gitaar verwachten,
maar geen poedelkapselmetal puntige gitaar in neon-kleur met een aan een Harley-motorblok doen denkend vibrato-systeem.

- bij dergelijke muziek kan ook een Rhodes opduiken, of een B3, maar hoeveel mensen zullen fronsen als de toetsenist in zijn/haar 'stapeltje platte zwarte dozen op standaard' een 'foute' heeft zitten?
Misschien zal een knalgele Waldorf nog gedetecteerd worden, maar de verwachtingen (mores) lijken me veel minder bepaald.


Just wat observaties ... en dan was het nog slechts over gitaren - voor bassen ligt het weer anders ...

... wie weet qua keys ook nog wat verschillende segmenten, ha, er schiet er meteen eentje te binnen: The Young Gods, oude sampler-speler had zo'n groot Akai MX-dinges masterkeyboard, cool!
De huidige sampler-speler staat achter een praktisch klein lullig controllertje op een standaard :D
 
Geregeld lees ik hier dat de design van een nieuwe synth te ouderwets, oubollig, jaren-xx (vul maar in) is? Maar waarom zou de design van een synth de huidige modelijn moeten volgen? Leg mij nu eens uit waarom het volgen van de laatste mode in synth design goed en/of belangrijk is.
Voor mij hoeft het ook niet altijd de laatste mode te zijn omdat het weer nieuw moet zijn, soms vind ik die oude knoppen zoals op een VCS3 erg mooi, ik hoop dat Behringer dat ook gaat doen.
Maar als je verschillende apparaten lekker vindt om via midi een potje te jammen dan zijn die ouwe grote apparaten wel wat onhandig om dat allemaal op je desk te proppen.

Nieuw design is zeker niet altijd een verbetering, als ik kijk naar de boutique reeks van Roland dan vind ik het allemaal net te klein uitgevoerd, op die manier gaat design ten koste van functionaliteit/speelbaarheid.

Ik vind dat Behringer in dit geval wel een goede mix tussen grootte en speelbaarheid aanhoud, het is allemaal wat kleiner dan de originelen maar wel prima te gebruiken, ook de toetsen zijn fullsize.

Minitoetsen vind ik te klein, bijv Arturia heeft bij z'n keystep serie wel gezorgd voor een grootte die toch zorgt voor speelbaarheid terwijl de keystep toch weinig ruimte inneemt op je desk, voor een midicontroller prima en een goed alternatief want die neem je ook makkelijk mee onderweg.
Voor mensen die een keyboard aanschaffen voor goed pianospel die hebben gewoon fullsize nodig.
 
Back
Top