Het uiterlijk van een synthesizer vind ik ook niet zo belangrijk. Ik hecht meer belang aan een functioneel design, logische indeling van de knoppen, duidelijke opschriften,...
Geldig!
'k Realizeer me daarnaast (en eigenlijk nu pas) dat het bij optredens voor 'Het Algemene Publiek' qua uitstraling dan weer wel een wat ander verhaal is voor toetseninstrumenten versus bijv gitaren.
De mechanismes
qua de uiterlijke verwachtingspatronen (al dan niet ingesleten, bekrompen, ... you name it) bij het publiek/mede-bandleden zullen wellicht vergelijkbaar zijn, maar wel in een heel andere mate.
Wat bedoelt 'ie nou eigenlijk? Paar voorbeelden:
- bij jazz (al dan niet van scheve of experimentele aard) of bij retro-rock spul zullen de meeste mensen een een retro-ish solidbody, of een ouwe dikke (sem-)holle gitaar verwachten,
maar geen poedelkapselmetal puntige gitaar in neon-kleur met een aan een Harley-motorblok doen denkend vibrato-systeem.
- bij dergelijke muziek kan ook een Rhodes opduiken, of een B3, maar hoeveel mensen zullen fronsen als de toetsenist in zijn/haar 'stapeltje platte zwarte dozen op standaard' een 'foute' heeft zitten?
Misschien zal een knalgele Waldorf nog gedetecteerd worden, maar de verwachtingen (mores) lijken me veel minder bepaald.
Just wat observaties ... en dan was het nog slechts over gitaren - voor bassen ligt het weer anders ...
... wie weet qua keys ook nog wat verschillende segmenten, ha, er schiet er meteen eentje te binnen: The Young Gods, oude sampler-speler had zo'n groot Akai MX-dinges masterkeyboard,
cool!
De huidige sampler-speler staat achter een praktisch klein lullig controllertje op een standaard
