Artikel over ghostproducers

Ach. Als britney spears de midi noten hoort en de tekst zo inzingt krijgt ze alle eer. En ze is enkel een stem gezicht en danseresje toch. Idem met een ster acteur. Mooi snoetje en go.
De crew komt nooit in de schijnwerpers. En ivm oude waarden: dat zijn geen bijbaantjes hoor. Dat is keihard hoofdberoep…

Mocht je weten hoeveel Prince ghostproducer was zonder ooit dat toe te lichten… zero credits terwijl ie alle werk deed. Maar hij wou t zo.
 
@Nap ik ben je man, pb me :D

(grapje he. Of niet? You will never know... :D)
 
Jongens, dit is al decennia gaande, waarom die verontwaardiging? Zijn honderden Roemenen die je voor €500 een gegarandeerde Beatport Top10 Melodic Techno Top 100 track verkopen. Daarnaast verkopen ze de soundset voor Repro of Sylenth en ze zijn weer klaar voor de komende 3mnd. Ik zeg het hier al jaren, het geld zit niet bij de artiest, maar in het ecosysteem. Aantal hier zijn echt veel te naïef en geloven nog in maakbare sprookjes :D

en dan lopen we hier te kutten terwijl we nog geen 20% van die productiewaarde kunnen halen. Krijg je dan eindelijk de template van de week onder de knie, dan is de techno op Beatport al weer 3 generaties verder. Te traag en niet goed genoeg. Wil je wel, maar kan je niet? Www.soundbetter.com
 
Dan kun je zeggen: "Zo werkt de wereld." Het zal, maar dan vind ik het nog steeds stom.
Dat kan natuurlijk, en ik vermoed dat het een centen kwestie is waarom dat niet meer gebeurd.
.
Maar uiteindelijk is het contract dat je tekent bindend en als je vindt dat jouw naam er genoemd moet worden, moet je dat ik het contract laten zetten of het contract niet tekenen als dit geweigerd wordt.
Uiteindelijk zal iedereen zich moeten realiseren dat muziek een industrie is waar ego en geld doorslaggevende factoren zijn.
En niet de lieflijke, gemoedelijke wereld die wij graag zouden willen zien.
 
Uiteindelijk zal iedereen zich moeten realiseren dat muziek een industrie is waar ego en geld doorslaggevende factoren zijn. En niet de lieflijke, gemoedelijke wereld die wij graag zouden willen zien.
Dat zal ik dus nooit doen 😀 Ik koop regelmatig CD's bij een plaatselijke muziekwinkel. De uitbater doet het puur uit liefde voor muziek, half vanuit huis. Om indie-artiesten een kans te bieden is hij zijn eigen platenlabeltje begonnen, met kleine oplages op vinyl. Ook organiseert hij concertavonden en eens per jaar een mini-festival. Allemaal kleinschalig en puur vanuit passie. Die kant is er ook en hij is echt niet de enige. Dan kijk ik liever daarnaar 👍
 
Mooie fluff-piece voor fiver, onder het mom van 'gebalanceerde journalistiek'. Uiteindelijk krijgt iedereen mooi de kans om het goed te praten terwijl ze zichzelf in de kijker zetten. 'Geld verdienen? Fiver is de place to be' 'ghost producer gezocht? Check deze leuke kerel'.
Dat muziek puur als product gezien wordt dat is één ding, maar dat namen zelfs niet in de credits staan (want voor de leuke commenters: dat is bij Britney Spears dus wel he) is voor mij een brug te ver. Niet dat het uitmaakt, maar ik vind het smerig.
 
Dat is als je het puur bedrijfsmatig bekijkt. Koop een pallet met flessen wijn, plak er jouw etiket op en verkoop het met winst. Niets mis mee.

Muziek en kunst vind ik alleen niet vergelijkbaar met de 'gewone markt'. Dat lees je ook in dat stuk in de Volkskrant, die producer stopt er zijn hele ziel en zaligheid in. En mag dan niet eens zeggen welk lied HIJ heeft gemaakt. Daar kiest hij inderdaad zelf voor en hij krijgt een mooie vergoeding. Maar dat wringt toch wel?
Even een sidenote : misschien stopt hij juist NIET z'n hele ziel en zaligheid in die tracks, maar is het gewoon werk voor hem/haar.
Net zoals sommige fotografen liever niet bij het volgende bedrijfsfeestje op komen draven om al die 'zogenaamd' vrolijke mensen op hun paasbest er op te zetten.
Creativiteit 0, maar ja, er moet wel brood op de plank komen en bedrijf X betaalt nu eenmaal beter dan een pasgetrouwd stel.
Ik zou het niet willen (het ontbreekt mij ook aan talent waarschijnlijk), maar voor sommigen is produceren gewoon werk en gaat 'ziel en zaligheid' in andere projecten zitten.
 
Jongens het is gewoon BizNiz, heeft niks met emotie van doen. Dit is niet het juiste domein voor hobby verontwaardiging.
die jongens rammen tracks eruit, in het tempo waarmee jij de tafel van 3 kan opzeggen. De DJ is slechts cosmetics.
 
Dat is als je het puur bedrijfsmatig bekijkt. Koop een pallet met flessen wijn, plak er jouw etiket op en verkoop het met winst. Niets mis mee.

Muziek en kunst vind ik alleen niet vergelijkbaar met de 'gewone markt'. Dat lees je ook in dat stuk in de Volkskrant, die producer stopt er zijn hele ziel en zaligheid in. En mag dan niet eens zeggen welk lied HIJ heeft gemaakt. Daar kiest hij inderdaad zelf voor en hij krijgt een mooie vergoeding. Maar dat wringt toch wel?
Waarom wringt geheimhouding als je het zelf toelaat? Ik denk dat de 'ghostproducers' blij zijn dat ze voor zo'n grote naam mogen releasen. Als ze dat niet zijn moeten ze zelf onder eigen naam produceren. Waarschijnlijk worden er dan niet zoveel mp3's/platen verkocht als onder de naam van de artiest voor wie ze produceren. En dat is dus precies de reden dat ze ghostproducen.
 
Stuk ook net gelezen, en ik word er toch een beetje droevig van. Iedereen praat zijn straatje schoon:

- "Kans om op te vallen onder mijn eigen naam."
- "Niet gek dat producers hulp inschakelen."
- "Anonimiteit is iets tussen producer en opdrachtgever."

Maar het stinkt toch gewoon? Maak er dan een samenwerking van en geef de maker zijn welverdiende credits. Het is echt met andermans veren pronken.
Ik spreek voor mijzelf, maar ik zou het prima vinden een Ghost producer te zijn. Voor mij hoeft het niet perse die spotlights, het kan dus ook zijn dat deze producers hier bewust voor kiezen.

Zou het nu een track zijn, waar een DJ mee doorbreekt en hoog in de charts komt, dan zou ik er misschien in meegaan wat je zegt. Maar dan nog, degene die zo'n track bakt kan zelf ook inschatten wat de waarde en hitgevoeligheid is, en besluiten dit anders te release, duurder te verkopen, etc. Je bent er altijd zelf bij lijkt me?
 
Mooie fluff-piece voor fiver, onder het mom van 'gebalanceerde journalistiek'. Uiteindelijk krijgt iedereen mooi de kans om het goed te praten terwijl ze zichzelf in de kijker zetten. 'Geld verdienen? Fiver is de place to be' 'ghost producer gezocht? Check deze leuke kerel'.
Dat muziek puur als product gezien wordt dat is één ding, maar dat namen zelfs niet in de credits staan (want voor de leuke commenters: dat is bij Britney Spears dus wel he) is voor mij een brug te ver. Niet dat het uitmaakt, maar ik vind het smerig.
En zo gaat dat tegenwoordig. De “storyteller” marketing. Een reclame verhuld in een ‘verhaal’ of ‘content’. YouTube is er groot mee geworden.

Op LinkedIn gebeurd dit nog op veel meer misselijk makende wijze. Zogenaamde ervaring verhalen die wat in je los dienen te maken zodat het verkochte (meestal henzelf) door je strot geramd kan worden.
 
Even een sidenote : misschien stopt hij juist NIET z'n hele ziel en zaligheid in die tracks, maar is het gewoon werk voor hem/haar.
Net zoals sommige fotografen liever niet bij het volgende bedrijfsfeestje op komen draven om al die 'zogenaamd' vrolijke mensen op hun paasbest er op te zetten.
Creativiteit 0, maar ja, er moet wel brood op de plank komen en bedrijf X betaalt nu eenmaal beter dan een pasgetrouwd stel.
Ik zou het niet willen (het ontbreekt mij ook aan talent waarschijnlijk), maar voor sommigen is produceren gewoon werk en gaat 'ziel en zaligheid' in andere projecten zitten.
Volgens de woorden van Steven Pressfield:

“The professional does not over identify herself with her vocation whilst the amateur does with her avocation”
 
Inutuitief voelt het als 'valsspelen' als je een nummer uitbrengt als 'jouw nieuw nummer' terwijl iemand anders het maakte.
Vanuit de 'ghost' producer kant kan ik best geloven dat er zijn die dit geen enkel probleem vinden (ze krijgen de cash, en hebben wellicht x redenen om géén ster te willen zijn, niet iedereen wil dit, en een producer is ook niet vanzelf ook een goeie DJ).
Verder zijn we zo geevolueerd dat van DJ's verwacht wordt dat ze blijkbaar zelf nummers moeten kunnen maken : vooraleer EDM er was en DJ's gewoon nummers van allerlei genre op het publiek loslieten, vond niemand dat ze ook zelf nummers moesten kunnen maken.
Als DJ kan je wel eventueel meer voeling voor (wat werkt in) muziek hebben maar een nummer maken gaat verder dan 'ik heb een tof melodietje in mn kop' ... in/met een studio kunnen werken is een vak apart dus je mag ook niet verwachten dat als iemand DJ is, hij dan ook persé platen moet kunnen maken.
En mocht iedereen zo opgezet zijn met zn ego dan bestonden ghost producers gewoon niet. Maar ze zijn er wel, verdienen er hun brood mee, en tekenen een contract waartoe niemand hen dwingt. Blijkbaar vind men het hier niet kunnen dat je niet als co-producer vermeld staat, maar die ghost producer kiest er wel zelf voor, dus ?
Verder is in veel non-EDM muziek de stempel van de producer groot, maar beseft iemand uit het publiek van die groep dat ? Staan ze voor hem te klappen tijdens een concert ? Does he even care ?
Het is en blijft muziek business waarbij er werk is achter de schermen, op een podium, op social media/boekjes, administratieve rompslomp voor ditributie etc etc
Weinigen willen/kunnen al die jobs allemaal zelf doen en de 'sterren' waarvoor we applaudisseren zijn juist degene die op het podium in het zicht staan.
'het publiek' heeft geen benul van wat er allemaal al gebeurde voor ze 'het plaatje horen op de radio' dus je kan het hen niet kwalijk nemen dat ze zich 'bedot' voelen als ze te weten komen dat iemand anders het nummer gemaakt heeft. Al stellen ze zich wellicht nog geeneens vragen : wie wist niét dat Milli Vanilli fake was ? Dat in jaren 80 ongeveer alles door hetzelfde producerstrio gemaakt werd (S,A&W) ?
Het enige wat ik me rond het heel ghost producers gedoe afvraag is hoe je je als 'artiest' moet voelen om te zeggen dat je een nieuw nummer hebt terwijl je weet dat je het zelf niet maakte, de leugens errond. Maar ik denk dat met de cash die ermee verdiend wordt , de 'principes' snel achterwege worden gelaten. Als het over (10) duizenden euro's gaat denk ik dat er velen hier niet om zouden malen of je credits op het plaatje staan of niet...

Wat nu met coverbands ? Draagmoeders ? :-)
 
Fakers gonna fake. Maar hoe zou je je voelen als artiest als je je ding niet mag doen, maar een verplichte format die enorm succesvol is.
Ik denk maar aan H Lotti die poen schepte met zijn goes classic reeks maar liever elvis zong. En zijn laatste platen niet aan de straatstenen kwijt geraakte, en wegens teveel comment terug zijn pruik draagt. Hoe voelt dat?

Zoon Hazes leek me ook in die schuit te zitten. Ik reed mezelf op n boom als in die zooi moest brengen 😂 voor geen geld ter wereld
 
En wegens teveel comment terug zijn pruik draagt. Hoe voelt dat?
Ligt er natuurlijk ook maar net aan wat het alternatief is, he 😊. Lee Towers was kraanmachinist. Nu zingt hij al 50 jaar 'You'll never walk alone' en kan hij daar uitstekend van leven.
Het enige wat ik me rond het heel ghost producers gedoe afvraag is hoe je je als 'artiest' moet voelen om te zeggen dat je een nieuw nummer hebt terwijl je weet dat je het zelf niet maakte, de leugens errond.
Precies dat is wat me steekt. Je hebt het zelf niet gemaakt, maar doet wel alsof. En degene die het wel maakte, mag het niet eens zeggen, want dat staat in de kleine letters. Dat zal dan allemaal wel zakelijk zijn, maar ik zou er een vieze smaak van in mijn mond krijgen.
 
Lee Towers was kraanmachinist.
Los van de discussie over ghostwriters, Leendert Huijzer was hijskraan monteur, geen kraan drijver.
Dat verhaal is een eigen leven gaan leiden na een slip of the tongue van een presentator. ;)
#SpijkersOpLaagWater
 
Back
Top