Uitvoeren en optreden zijn inderdaad al eeuwenlang een mogelijkheid tot transactie, voor de uitvoerende muzikant hét ding, dikwijls naast lesgeven.
De minstreel mocht overigens blij zijn met wat hem toegeworpen werd, plus een warme maaltijd; Franz Liszt kreeg in de 19e eeuw waarschijnlijk voor zijn recitals een flinke bom duiten en een Porsche (vroeg model natuurlijk)
Maar de geldelijke transactie is ook al eeuwenlang de basis van het economische gezelsschapsspel, waar we tegen wil en dank aan meedoen. De componist kreeg een opdracht van de markies en streek ook nog wat op
van de bladmuziek die links en rechts op de standaards belandde. Daar kwam inderdaad de afgelopen eeuw de geluidsdrager bij, een leuke uitbreiding van het verdienmodel.
Dat een bepaald product het niet meer zo goed "doet" , dat is ook historisch normaal.
Dat de status van de geluidsdrager echter veranderd is van betaald product naar zie-maar-wat-de-gek-er-voor-geeft (niets, hij heeft het al gestolen
is echter wel een heel specifiek nieuw ding van deze eeuw.Nogmaals, de bakker vangt, ook deze eeuw, nog steeds geld voor zijn brood. Zal je zien dat A.I. er voor gaat zorgen dat je straks brood kan rippen van internet....
k ben, zoals velen hier, een oude rot. De hypotheek is bijna afgelost en ik zing, schrijf en pingel het wel uit tot mijn pensioen. Dankbaar en tevree.
Ik ben, net als iedereen, erg benieuwd, waar de componist, de liedjesmaker (m/v/x) over 20 jaar staat. Of er nog sprake zal zijn van betaald werk.
Of dat het leeuwendeel uit de data-mangler van Udio Jürgens komt- en de poen op Udio's bankrekening.
)
