Twaalftoonsmuziek??

[ProgHead]

Op zoek naar iets bijzonders heb ik wat platen met twaalftoonsmuziek aangeschaft. Het klinkt inderdaad "apart", maar niet in de zin van zoiets zou ik ook zelf wel willen maken of daar wil ik meer van hebben. Mijn eerste indruk is er meer een van doorgeschoten experimentalisme, leuk om eens te proberen hoe dat klinkt maar ongeschikt om er later daadwerkelijk van te genieten zoals je van meer traditionele muziek kunt doen.

Hoe zien anderen dat? Moet ik het wellicht meer tijd geven om eraan te wennen?

 

[BasicSystem]

Interessant. Ik vroeg mijzelf af of er ook electronische muziek was gemaakt met deze techniek en kwam deze tegen. Echt makkelijk luistert het niet....

 

[vinnieq]

Je kan Alban Berg’s vioolconcert eens proberen. Da’s wel te doen en je hoort hoe de techniek werkt.
Al dat dissonante gekners werkt mij snel op de zenuwen, net als chinese opera of indonesische muziek.

 

[flyweight]

Hoe zien anderen dat? Moet ik het wellicht meer tijd geven om eraan te wennen?

Ja het heeft meer tijd nodig om aan te wennen. Maar goed het is niet voor iedereen.

 

[HJB]

Interessant. Ik vroeg mijzelf af of er ook electronische muziek was gemaakt met deze techniek en kwam deze tegen. Echt makkelijk luistert het niet....

Dit vind ik veel angenamer dan de meeste 'ambient' die overal voorbij komt.
Wat dit stuk toegankelijker maakt is de grondtoon die vastgehouden wordt.


Atonale, of 12 toons, muziek is voor velen lastig te componeren omdat mensen snel richting tonaal gaan. Het vergt een flinke dicipline.
Prokofiev neigde al een beetje richting atonaal.


Maar componisten als Bartok en Schönberg legden zich er volledig op toe.
Sommige atonale stukken vind ik erg mooi. Maar lang niet alles

 

[HJB]

Naar aanleiding van dit topic vraag ik mij af of er atonale muziek gemaakt wordt met AI. Ik heb nog niets kunnen vinden.

 

[SanderSwi]

was er niet bekent mee, voor mij klinkt wat hier zo voorbij komt allemaal erg als jazz beetje willekeurige noten aanslaan en het muziekaal noemen zeker niet voor mij in ieder geval maar iedereen zo zijn eigen smaak dat is het mooie aan muziek

zijn overigens vaak wel echt heel erg goeie keyboard spelers met handen die gewoon lijken te vliegen

 

[Kwalman]

Atonale muziek maak ik niet, in die zin dat ik hele stukken atonaal doe. Wat ik wel met enige regelmaat doe, is een atonale passage in een stuk zetten. Dat werkt goed als je het doseert, en het hangt er natuurlijk vanaf wat je er mee wilt bereiken. Ik zet het dan in als contrast met de rest.

 

[Kwalman]

Interessant. Ik vroeg mijzelf af of er ook electronische muziek was gemaakt met deze techniek en kwam deze tegen. Echt makkelijk luistert het niet....

Nou dat vind ik reuze meevallen. Ik vind deze behoorlijk makkelijk luisteren om eerlijk te zijn.

 

[Illumination1979]

Ik vind het ook wel vrij makkelijk te luisteren. Maar ja ik hou ook wel van atonale en dissonante muziek. Ook heel veel geluisterd dus als iemand anders zegt het klinkt vals dan zeg ik het klinkt interessant.

 

[Exoterrestrial]

Interessant. Ik vroeg mijzelf af of er ook electronische muziek was gemaakt met deze techniek en kwam deze tegen. Echt makkelijk luistert het niet....

Ik weet dat wel te smaken

Cheers,
Exo.

 

[ProgHead]

Is er in atonale muziek met wat oefening ook zoiets als een melodie te horen? Of is dat begrip er simpelweg niet op van toepassing.

 

[HJB]

Is er in atonale muziek met wat oefening ook zoiets als een melodie te horen? Of is dat begrip er simpelweg niet op van toepassing.

Voor 'echte' atonale muziek is het juist de uitdaging om dat men als 'melodie' herkent te vermijden. Wel zijn er composities waarin een vast of terugkerend ritme leidend is.
Het kan moeilijk zijn om in atonale muziek een spanningsboog te herkennen , voor zover deze al aanwezig is.
Verschillende componisten gebruikten atonale muziek ook om extreem te experimenteren. Zoals Stockhausen met zijn 'Helicopter String Quartet'.

 

[ModuSpaSm]

Is er in atonale muziek met wat oefening ook zoiets als een melodie te horen? Of is dat begrip er simpelweg niet op van toepassing.

Interessante vraag. Het antwoord is niet eenvoudig "Ja" of "Neen". In elk geval heb je in tonale muziek het klassieke 'spanning' en 'ontspanning' omdat de noten zich verhouden tot de 'tonica' of 'grondtoon' zoals je wellicht weet (4-5-1 of 2-5-1 zijn zéér typische akkoordprogressies, instant herkenbaar zelfs als je niets van muziektheorie kent).
Echter, bij atonale muziek is dit alles niet - of veel minder in zekere zin - het geval: dat maakt dan ook dat jouw vraag als het ware natuurlijk aan de oppervlakte zal komen als je naar atonale muziek luistert. Het is een kwestie van gegevens (=noten) te organiseren (=noten in verhouding tot de tonica) om zo tot informatie (=melodie) te komen, wat dus gebeurt bij tonale muziek die wij gewoon zijn om te horen.
Er zijn nameljk andere vormen van organisatie mogelijk zoals de vormen van 'lijnen' (denk ook aan alternatieve partituren, vrij bekend is Georges Crumb's Makrokosmos - dat was lang geleden mijn eerste kennismaking met alternatieve partituren, toen als ik jongeling klassieke muziek studeerde; er zijn nog véél extremere partituren te vinden uiteraard, als het ware abstracte tekeningen, leuk én interessant om te zien trouwens), het herkennen van ritmische patronen, repetitieve intervallen (afstanden tussen noten), articulatie, klankkleuren enzovoort. Arnold Schoenberg heeft de dodacefonie (=twaalfstoontechniek) ook niet "willekeurig" uitgewerkt: er zit wel degelijk een systeem in! Alban Berg en Anton Webern hebben die techniek ook verder uitgewerkt: zoek eens op de term "Tweede Weense School".
Daarom dat er ook muzikanten zijn die het eigen continent verlaten om met muzikanten van andere continenten samen te werken om zulke zaken te ontdekken: Philip Glass (kennen we als het ware allemaal), Sepultura (de "metalband" om er een genre op te plakken), Henri Texier (jazz)...

 

[ModuSpaSm]

Voor 'echte' atonale muziek is het juist de uitdaging om dat men als 'melodie' herkent te vermijden. Wel zijn er composities waarin een vast of terugkerend ritme leidend is.
Het kan moeilijk zijn om in atonale muziek een spanningsboog te herkennen , voor zover deze al aanwezig is.
Verschillende componisten gebruikten atonale muziek ook om extreem te experimenteren. Zoals Stockhausen met zijn 'Helicopter String Quartet'.

Yes! Ik "ken" dat Quartet

 

[rvanommen]

De geplaatste voorbeeldjes vind ik niks in elk geval.... Beetje saai...
Geloof niet dat ik zelf tijd en zin zou hebben om daar aan te wennen.

Ik heb best wel wat met een beetje buiten de lijntjes kleuren... Een disharmonische passage in een nummer of ronduit valse passage om je even van de wijs te brengen werkt soms best goed denk ik...
Maar (voor mij) dan wel tegen een achtergrond van wat herkenbaar is als harmonie/melodie...
Zo'n soort contrast werkt vaak wel goed voor mij.

 

[vinnieq]

Ik heb het wel een tijdje geprobeerd te beluisteren/begrijpen maar net als free-jazz of Marmite: het wil er niet in.

 

[flyweight]

Interessant. Ik vroeg mijzelf af of er ook electronische muziek was gemaakt met deze techniek en kwam deze tegen. Echt makkelijk luistert het niet....

Ja sorry had het verkeerd begrepen.

Ik bedoel microtonaal.
Dit is gewoon volgens de standaard westerse 12 toon en het klinkt niet veel beter dan wanneer een 4 jarige op een piano jammed.

hier wat beters?

 

[Illumination1979]

Ik denk dat het met dodecafonie, maar ook met atonaal, micro tonaal, noise, verschuiving tonic center. Leuk is om daar elementen van te gebruiken in een nummer dan kan het interessant klinken. maar het ook niet teveel willen doen. Anders word het soms ook weer saai.

 

[Nap]

Interessant. Ik vroeg mijzelf af of er ook electronische muziek was gemaakt met deze techniek en kwam deze tegen. Echt makkelijk luistert het niet....

Klinkt een beetje alsof je zo'n automatische midi noten generator zonder scale quantizing in Live gebruikt. Wat een kutmuziek.